دانشجوی دکتری، گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران، darabi.aliakbar@yahoo.com
چکیده: (2121 مشاهده)
چکیده حفاظت، احیاء، توسعه و بهرهبرداری بهینه از خاک بهویژه در عرصههای طبیعی مانند جنگلها، مراتع، بیابان و بیشهزارهای طبیعی در راستای توسعه پایدار، از طریق مدیریت علمی و جامع امکانپذیر است. در تحقیق حاضر برخی خصوصیات فیزیکوشیمیایی خاک در دو مکان دیمزارهای احیاء شده از طریق عملیات پخش سیلاب و منطقه شاهد (دیمزار تخریبی) مورد بررسی قرار گرفتند. در هر دو مکان تعداد 16 پروفیل حفر شد و با توجه به دو عمق نمونهبرداری 25-0 و 50-25 سانتیمتری، در مجموع 32 نمونهی خاک جمعآوری شد. در نمونهها سیلت، رس، شن، نفوذپذیری، جرم مخصوص ظاهری، هدایت الکتریکی (EC)، اسیدیته خاک، آهن، منگنز، روی، فسفر و پتاسیم قابل جذب، درصد کربن و مواد آلی اندازهگیری شدند. سپس میانگین خصوصیات بیان شده با استفاده از آزمون T بین دو منطقه احیایی و منطقه شاهد تخریبی در سطح 1 درصد و 5 درصد مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تفاوت بین دو مکان در عمق اول 25-0 سانتیمتری خیلی مشهودتر است بهنحوی که در عمق اول بین دو مکان از لحاظ سیلت، رس، شن، نفوذپذیری، جرم مخصوص ظاهری، هدایت الکتریکی و ظرفیت تبادل کاتیونی و درصد مواد آلی، کربن خاک، فسفر قابل جذب، آهن، روی و منگنز تفاوت آماری معنیداری در سطح 95 درصد مشاهده شد (05/0P<). همچنین مشخص شد که با اجرای عملیات احیایی پخش سیلاب درصد مواد آلی و کربن خاک بهطور معنیداری افزایش و میزان نفوذپذیری خاک بهطور معنیداری در سطح 95 درصد کاهش یافت. علاوهبر آن یافتههای پژوهش نشان داد که در دیمزارهای تخریبی شاهد، میزان فسفر خاک بیشتر بود که دلیل این امر را میتوان کوددهی پیاپی کودهای فسفاته توسط کشاورزان در اراضی دیمزار تخریبی بیان نمود.
