@article{ 
author = {Nekooeimehr, Mohamm},  
title = {Investigating the effect of gravelly filters in rainwater harvesting systems to optimize infiltration and increase soil moisture storage in rainfed gardens}, 
abstract ={This research has been carried out with the aim of investigating the use of gravelly filters in rainfed gardens on sloping lands in order to optimize infiltration and increase soil moisture storage in the conditions of using micro catchment systems during the years 2013-2018 in Chaharmahal and Bakhtiari province. The research rejoin has an average annual rainfall of 300 mm, soil with silty clay loam texture, and an average slope of 15%. Towards this attempt, micro catchments were made with five different treatments including a removed surface with and without using a gravelly filter, an isolated surface with and without using a gravelly filter, and the control treatment(natural surface), along with three cultivars of almond(Rabie, Mamaei, and Shahroud 21) and were constructed in 5 repetitions. The soil moisture at the depths of 25, 50, and 75 cm of the seedling hole in each of the systems was accurately measured and recorded using a TDR device. In order to determine the role of filters and to determine the difference between similar treatments with the different presence or absence of gravelly filters in them, Paired-Samples T-Test was used in SPSS software. The results showed that there is a significant difference between the treatments with filter and without filter in terms of soil moisture percentage. In other words, using the gravelly filter in the seedling pit will optimize the infiltration of extracted runoff into the soil, increase humidity in the place of tree root development, and increase its growth. Therefore, it is recommended to use the gravelly filter in the seedling pit in the conditions of using rainwater catchment systems.},  
Keywords = {Rainwater harvesting, rainfed gardens, soil moisture, gravelly filter, Chaharmahal and Bakhtiari province},
volume = {11},
Number = {1}, 
pages = {1-16}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {بررسی تأثیر فیلتر‌های سنگریزه‌ای در سامانه‌های جمع‌آوری آب باران به‌منظور بهینه‌سازی نفوذ و افزایش ذخیره رطوبتی خاک در شرایط کشت دیم},
abstract_fa ={این تحقیق با هدف بررسی تأثیر فیلترهای سنگریزه‌ای در بهینه‌سازی نفوذ و افزایش رطوبت خاک باغات دیم تحت شرایط به‌کارگیری سامانه‌های جمع‌آوری آب باران در طی سال‌های 1397-1392 در استان چهارمحال و بختیاری به اجرا در آمده است. عرصه تحقیق دارای متوسط بارندگی سالانه 300 میلی‌متر، خاک با بافت لوم رسی سیلتی و میانگین شیب 15 درصد است. برای انجام این پژوهش، سامانه‌های سطوح آبگیر باران در پنج تیمار، شامل جمع‌آوری سنگریزه و پوشش‌گیاهی سامانه با دو حالت‌ دارای فیلتر و بدون فیلتر، عایق نمودن سامانه با دو حالت دارای فیلتر و بدون فیلتر و تیمار شاهد (زمین دست‌نخورده)، به همراه سه رقم بادام (ربیع، مامایی و شاهرود 21) و در پنج تکرار احداث شدند. رطوبت خاک در اعماق 25، 50 و 75 سانتی‌متری چاله نهال در هر یک از سامانه‌ها با استفاده از دستگاه TDR به دقت اندازه‌گیری و ثبت شد. به‌منظور مشخص نمودن نقش فیلترها و تعیین تفاوت بین تیمارهای مشابه با اختلاف وجود یا عدم وجود فیلتر سنگریزه‌ای در آن‌ها، از آزمون T جفتی در نرم‌افزار SPSS استفاده شد. نتایج نشان داد بین تیمارها در حالت‌های دارای فیلتر و بدون فیلتر از لحاظ درصد رطوبت خاک تفاوت معنی‌دار وجود دارد. به‌عبارت دیگر به‌کارگیری فیلتر سنگریزه‌ای در چاله کشت نهال، باعث بهینه‌سازی نفوذ رواناب‌های استحصال شده به درون خاک، افزایش رطوبت در محل توسعه ریشه درخت و افزایش رشد و نمو آن خواهد شد. بنابراین به‌کارگیری فیلتر سنگریزه‌ای در چاله کشت نهال در شرایط به‌کارگیری سامانه‌های سطوح آبگیر باران توصیه می‌شود. },
keywords_fa = {استحصال آب باران, باغات دیم, رطوبت خاک, فیلتر سنگریزه‌ای, چهارمحال و بختیاری},
url = {http://jircsa.ir/article-1-484-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-484-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {YousefiMobarhan, Ebrahim and Zandifar, Samir},  
title = {Zoning of changes in the decreasing groundwater table and temporal monitoring of drought in the Ghorove-Dehgolan plain}, 
abstract ={The lack of surface water resources has caused the indiscriminate extraction of groundwater in many parts of the world. The sharp drop in the level of groundwater tables, and the investigation of changes in groundwater resources are very important in the planning and sustainable management of water resources in each region. The purpose of this research is to investigate the changes in the level of the groundwater table Ghorveh-Dehgolan plain, which is one of the most important and largest plains of the province. To this end, the statistics of 104 observation wells during three time periods (2001-2008, 2008-2013, and 2013-2018) were analyzed. At first, statistical data was collected, and after entering the data into the Geographical Information System (GIS) with the interpolation method, maps of lines of equal depth, and zoning of decreasing the level of groundwater table were prepared. To investigate the long-term changes and fluctuations of the groundwater level, the representative water table of the aquifer was also drawn in the Excel software. The results obtained from the maps of the same area of the fall showed that the highest level of groundwater in the third time period (2013-2018) in the southern part of the aquifer was 7.3 m, in the second time period (2008-2013) in the central part of the aquifer has dropped by 5.7 m, and in the first period (2008-2001) in the northern and central parts has dropped by 3.3 m. The hydrographs of the groundwater level show that the water level has decreased by 13.8 m in the 20-year period, and the average water level has decreased by 0.7 m every year. The results of the reservoir volume changes showed that the volume deficit of the alluvial reservoir is equal to 56.2 million m3. In addition, the temporal monitoring of drought of the groundwater resources of Ghorveh-Dehgolan plain with the Groundwater Resource Index (GRI) has a downward trend towards drought during the 20-year statistical period.  },  
Keywords = {Aquifer, GRI, Ghorveh-Dehgolan plain, Representative hydrograph, Reservoir volume},
volume = {11},
Number = {1}, 
pages = {17-35}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {پهنه‌بندی تغییرات افت سطح آب زیرزمینی و پایش زمانی خشک‌سالی در دشت قروه-دهگلان},
abstract_fa ={کمبود منابع آب سطحی سبب برداشت بی­ رویه از آب زیرزمینی در بسیاری از نقاط جهان و افت شدید سطح سفره­ های آب زیرزمینی شده است و بررسی تغییرات منابع آب زیرزمینی در برنامه­ ریزی و مدیریت پایدار منابع آب هر منطقه از اهمیت فراوانی برخوردار است. هدف از این پژوهش، بررسی روند تغییرات افت سطح آب زیرزمینی دشت قروه-دهگلان که یکی از مهم­ ترین و بزرگ­ ترین دشت ­های استان است، است. به‌منظور انجام این پژوهش، آمار 104 حلقه چاه مشاهده­ ای در طی سه دوره زمانی (87-80، 92-87 و 97-92) مورد بررسی قرار گرفت. در ابتدا داده­های آماری جمع­آوری و پس از ورود داده ­ها به سیستم اطلاعات جغرافیایی با روش درون­ یابی، نقشه ­های خطوط هم عمق، هم ­تراز و پهنه ­بندی تغییرات افت سطح آب زیرزمینی تهیه شد. آبن مود معرف آبخوان به­ منظور بررسی تغییرات درازمدت و نوسـانات سطح آب زیرزمینی نیز در محیط نرم­ افزاری Excel ترسیم  شدند. نتایج به­ دست­ آمده از نقشه­ های هم پهنه افت، نشان داد که بیش ­ترین سطح آب زیرزمینی در دوره زمانی سوم (1392-1397) در بخش­ جنوبی آبخوان به­­اندازه 3/7 متر، در دوره زمانی دوم (1392-1387) در بخش مرکزی آبخوان به­­اندازه 7/5 متر و در دوره زمانی اول (1387-1380) در بخش­ های شمالی و میانی به­­اندازه 3/3 متر افت پیداکرده است. هیدروگراف ­های تراز آب زیرزمینی نشان می­ دهند که در طی در مدت 20 سال افت سطح آب در دشت قروه 8/13 متر است که به‌طور متوسط هرسال 7/0 متر سطح آب افت کرده است. نتایج حاصل از  تغییرات حجم مخزن نشان داد کسری حجم مخزن آبرفتی معادل 2/56 میلیون مترمکعب است هم‌چنین، پایش زمانی خشک‌سالی منابع آب زیرزمینی دشت قروه-دهگلان با استفاده از شاخص منابع آب زیرزمینی (GRI) در طول دوره آماری بیست­ ساله روندی نزولی به سمت خشک‌سالی دارد و توصیه می‌شود جهت جلوگیری از ادامه روند کاهش حجم مخزن نسبت به پیشنهاد ممنوعیت و یا تمدید آن اقدام کاملی از طرف سازمان آب منطقه ­ای کردستان صورت پذیرد.  },
keywords_fa = {آبخوان, آبنمود معرف, حجم مخزن, دشت قروه-دهگلان, GRI.},
url = {http://jircsa.ir/article-1-498-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-498-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Farzi, Naser and AkhondAli, Ali Mohammad and Sharifi, Mohammad Rez},  
title = {Assessment of factors influencing water harvesting based on input to dam reservoirs}, 
abstract ={Reservoir dams are important structures for surface water harvesting and flood control. Before construction, various studies are carried out in multiple phases to calculate the input to their reservoirs and the volume of stored water. The non-optimal operation of a reservoir dam occurs when the volume of the inflow during operation does not match the volume of the calculated inflow. The water intake systems of dams and their volumes can be measured with different criteria and options. Using the opinions of expert experts and the realism of different technical, economic, and social conditions with different multi-criteria decision-making models in identifying factors affecting the correct inflow forecasting of water harvesting by dams is a common method in water resources management research. In this study, using different multi-criteria decision-making methods including ElectreIII, Entropy, Topsis, SAW, VIKOR, PROMETEE and Fuzzy TOPSIS, the inflow to the reservoirs of 17 dams in Kermanshah province has been investigated. This research is the first research work in the field of evaluating the inflow forecasting to the reservoirs of the dams of Kermanshah province, which, with a comprehensive approach, expresses and examines the most important factors influencing the failure to estimate the optimal inflows to the dam. According to the findings of the research, the option that has more frequency than other options is the proportionality of water allocation in each dam reservoir, in fact, the inadequacy of the amount of water allocation with the objectives of the dam reservoir studies, the time-consuming studies and implementation of the dam cause deviation from the right path. Water harvesting is done in reservoir dams, and the trustees inevitably change the goals of the plan by making interim decisions and even during implementation. Such a process without economic analysis leads to a loss of opportunities and a waste of investments.   },  
Keywords = {Dams, Inflow forecasting, MCDM, Water allocation, Water harvesting},
volume = {11},
Number = {1}, 
pages = {36-52}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {ارزیابی عوامل مؤثر بر استحصال آب مبتنی بر ورودی به مخازن سد},
abstract_fa ={سدهای مخزنی از سازه‌های مهم استحصال آب‌های سطحی و هدایت سیلاب‌ها هستند که قبل از احداث، مطالعات مختلفی در فازهای متعدد برای محاسبه آورد آب ورودی به مخازن آن‌ها و حجم آب ذخیره شده انجام می‌شود. عدم بهره‌برداری مطلوب از یک سد مخزنی زمانی حادث می‌شود که حجم جریان ورودی در زمان بهره‌برداری با حجم جریان ورودی محاسباتی هم‌خوانی نداشته باشد. سامانه‌های آبگیری سدها و حجم‌های آن با معیارها و گزینه‌های مختلف قابل سنجش است. استفاده از نظرات کارشناسان خبره و واقع‌بینی شرایط مختلف اعم از فنی، اقتصادی و اجتماعی با مدل‌های مختلف تصمیم‌گیری چندمعیاره در شناسایی عوامل مؤثر بر برآورد درست استحصال آب توسط سدها، روشی مرسوم در تحقیقات مدیریت منابع آب است. در این بررسی با استفاده از روش‌های مختلف تصمیم‌گیری چندمعیاره شامل SAW, AHP, FAHP, VIKOR, TOPSIS, FTOPSIS, PROMETEE, ElectreIII آورد جریان ورودی به مخازن 17 سد مخزنی در استان کرمانشاه بررسی شد. این پژوهش نخستین کار پژوهشی در زمینه ارزیابی برآورد جریان‌های ورودی به مخازن سدهای استان کرمانشاه است که با نگرشی جامع به بیان و بررسی مهم‌ترین عوامل تأثیرگذار در عدم توفیق در تخمین بهینه جریان‌های ورودی به سد می‌پردازد. بر ‌اساس یافته‌های پژوهش گزینه‌ای که دارای فراوانی بیش‌تری نسبت به سایر گزینه‌هاست، گزینه تناسب تخصیص آب در هر سد مخزنی است، در واقع عدم تناسب میزان تخصیص آب با اهداف مطالعات سد مخزنی و زمان‌بر شدن مطالعات و اجرای سد، باعث انحراف از مسیر درست ذخیره آب در سدهای مخزنی می‌شود و متولیان به ناچار با تصمیم‌گیری‌های مقطعی و حتی در زمان اجرا، اهداف طرح را تغییر می‌دهند. چنین روندی بدون تحلیل‌های اقتصادی موجب از دست دادن فرصت‌ها و هدررفت سرمایه‌گذاری‌ها می‌شود.  },
keywords_fa = {استحصال آب, تخمین آورد, تخصیص آب, سدهای مخزنی, سیستم‌های تصمیم‌گیری چندمعیاره},
url = {http://jircsa.ir/article-1-486-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-486-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Aali, Amirali and Soltani, Saeid and Bashari, Hosein and Honarbakhsh, Afshi},  
title = {Prioritizing the Construction of Watershed Check dams using spatial multi-criteria evaluation model (Case study: Dorahan watershed)}, 
abstract ={Identifying the appropriate places for implementing various management actions in the watershed is a challenging issue. Multi-Criteria Analysis (MCA) is an approach to assist managers in solving this problem. This study aimed to determine appropriate places for gabion check dams, earth embankments, and stone and mortar dams using the MCA technique in the Dorahan watershed in Chaharmahal and Bakhtiari province. First, a criteria tree was developed to integrate some ecological maps (flooding, erosion, channel number, slope, and geomorphology) with economic variables (distance to villages and roads) and spatial restriction variables (stream order, slope, geomorphology, and elevation). Analytical Hierarchical Process (AHP) was used to compare and weight the variables and management options. The eigenvalue vectors were measured for all criteria used in AHP. According to the AHP, the eigenvalues of flooding and erosion as the most important variables were 0.36 and 0.32, respectively. The management options against all criteria were then compared and earth embankment with an eigenvalue of 0.494 was recognized as the best management option in the watershed. Stone and mortar dams and gabion check dams were the two later management options with eigenvectors of 0.316 and 0.126, respectively.  All criteria maps were produced in a raster format by ILWIS software and were then imported into the Spatial Multi-Criteria Evaluation (SMCE) model. The appropriate areas for the construction of these management options (different kinds of small dams) were then mapped in the watershed. Sub-watersheds 6 and 7 were identified as the most suitable area for implementing these management options. A similar approach can be used to identify the best management practices for suggesting other bio-mechanical projects.},  
Keywords = {Analytic Hierarchy Process, small dams, spatial multi-criteria evaluation model, optimize positioning, weighing},
volume = {11},
Number = {1}, 
pages = {53-70}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {اولویت‌بندی احداث انواع بندهای ‌اصلاحی ‌آبخیزداری به‌روش تحلیل ‌چندمعیاره ‌مکانی (مطالعه ‌موردی: حوزه‌ آبخیز دوراهان)},
abstract_fa ={چکیده مکان‌یابی روش‌های اصلاحی در مدیریت حوزه‌های آبخیز یکی از مسایل چالش برانگیز است و ﺗﺤﻠﻴﻞ ﭼﻨﺪﻣﻌﻴــﺎﺭﻩ روشی برای کمک به مدیران برای رفع این مشکل می‌باشد. این مطالعه با هدف ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻜﺎﻥ‌ﻫﺎﻱ ﻣﻨﺎﺳــﺐ احداث بندﻫﺎﻱ ﺍﺻﻼﺣﻲ ﺗﻮﺭﻱ ﺳﻨﮕﻲ، خاکی و سنگی ملاتی با استفاده از تحلیل چندمعیاره در حوزه آبخیز دوراهان استان چهارمحال و بختیاری انجام شد. در این روش ﻣﺪﻝ ﺩﺭﺧﺘــﻲ ﺗﺤﻠﻴــﻞ ﻭ ﺗﺮﻛﻴﺐ ﻧﻘﺸــﻪ‌ﻫﺎﻯ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ(سیل‌خیزی، فرسایش، درجه آبراهه، ﺷﻴﺐ و ﺭﺧﺴــﺎﺭﻩ ی ژﺋﻮﻣﺮﻓﻮﻟﻮژﻯ)، عوامل ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ(ﻧﺰﺩﻳﻜﻰ ﺑﻪ ﺭﻭﺳﺘﺎ، نزدیکی ﺑــﻪ ﺟﺎﺩﻩ) ﻭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻳت‌ﻫﺎﻯ ﻣﻜﺎﻧﻰ (درجه آبراهه، ﺷــﻴﺐ، ﺭﺧﺴﺎﺭﻩ ژﺋﻮﻣﺮﻓﻮﻟﻮژﻯ و ﺍﺭﺗﻔﺎﻉ) تهیه ﺷﺪ. برای ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺯﻭﺟﻲ و وزن دهی به عوامل ﺍﺯ روش ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ (AHP) استفاده‌ﺷــﺪ و بردار ویژه‌ی مربوط به هر معیار از میانگین وزنی معیار مربوطه نسبت به کل معیارها محاسبه‌گردید. بر اساس نتایج،‏ سیل‌خیزی و فرسایش به‌ترتیب با مقادیر 36/0 و 32/0 از اهمیت بیشتری برخوردار بودند. اهداف نیز به صورت زوجی و بر اساس هر معیار با هم مقایسه‌شده و امتیاز مربوط به هر کدام مشخص‌شد. در این حوزه اولویت اول به بندخاکی با امتیاز49/0 و اولویت‌های دوم و سوم به‌ترتیب به بندسنگی ملاتی و گابیونی با امتیازهای 32/0 و 13/0 تخصیص داده‌شد. در انتها نقشه‌های مربوط به معیارها با استفاده از نرم‌افزارILWIS به‌صورت رستری تهیه و به  همراه وزن هر معیار وارد مدل تحلیل چندمعیاره مکانی (SMCE) شد و در نهایت نقشه مکان‌یابی احداث بندهای خاکی، سنگی ملاتی و گابیونی تهیه‌گردید که زیرحوزه های 6 و7 برای احداث این سازه‌ها مناسب‌تر بودند. استفاده از این روش می‌تواند برای سایر پروژه‌های بیو‌مکانیکی در عرصه نیز پیشنهاد شود.},
keywords_fa = {تحلیل سلسله مراتبی, سدهای کوچک, مدل تحلیل چندمعیاره مکانی, مکان‌یابی بهینه, وزن‌دهی},
url = {http://jircsa.ir/article-1-491-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-491-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Safarzadeh, Sirous and Abedi-Koupai, Jahangir and Saremi, Maryam and Dehghani, Monir},  
title = {Investigation on water transfer efficiency and losses in concrete-lined canals of Khorramabad irrigation network}, 
abstract ={Considering the successive droughts and the importance of water in the agricultural sector, as well as the spending of government credits in construction projects, the importance of investigating the efficiency of water transfer in irrigation canals is determined. In this research, the transfer efficiency and water losses in 20 cases of concrete and stone and mortar canals in different areas of Khorramabad city were evaluated. For this purpose, the amount of water loss was determined by the field method and calculating the input-output flow. Based on the obtained results, the values of water transfer efficiency in the canals have been determined between 51% and 89.9% and on average 77.3% in the total length. The lowest and highest amount of total losses in the canals respectively equal to 13.7 and 168.7 with an average of 74.8 l/s per kilometer has been measured. Also, the lowest and highest efficiency are 31.5% and 89.1% per kilometer respectively related to Badeh Abestan and Tagh and Togh canals and the amount of loss is calculated from 1.4 to 6.3 m3/m2 per day. The very low efficiency in two cases of the canals shows the large volume of water loss. According to the results of this research, special arrangements should be made to increase the quality of implementation in water supply canals and training of users by the relevant institutions and organizations, including the Ministry of Agricultural Jihad, which is in charge of the implementation of water supply canals in this research.},  
Keywords = {Canal, Concrete, Execution quality, Inlet-outlet flow},
volume = {11},
Number = {1}, 
pages = {71-89}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {بررسی راندمان انتقال و تلفات آب در کانال های با پوشش بتنی شبکه آبیاری خرم آباد},
abstract_fa ={با توجه به خشکسالی ­های متوالی و اهمیت آب در بخش کشاورزی و همچنین هزینه کردن اعتبارات دولتی در پروژه­ های عمرانی، اهمیت بررسی راندمان انتقال آب در کانال ­های آبیاری مشخص می ­شود. در این تحقیق میزان راندمان انتقال و تلفات آب در 20 مورد از کانال ­های بتنی و سنگ و ملات در مناطق مختلف شهرستان خرم ­آباد مورد ارزیابی قرار گرفت. به این منظور، میزان تلفات آب به روش صحرایی و محاسبه دبی ورودی- خروجی تعیین گردید. براساس نتایج بدست آمده، مقادیر راندمان انتقال آب در کانال ­ها بین 51 تا 9/89 درصد و بطور متوسط 3/77 درصد در طول کل تعیین شده است. کمترین و بیشترین مقدار تلفات کل در کانال­ ها به ترتیب برابر با 7/13 و 7/168 و بطور متوسط 8/74 لیتر بر ثانیه در  یک کیلومتر اندازه ­گیری شده است. همچنین کمترین و بیشترین راندمان در کیلومتر، 5/31 درصد و 1/89 درصد به ترتیب مربوط به کانال ­های باده آبستان و طق و طوق است و میزان تلفات از 4/1 تا 3/6 مترمکعب در مترمربع در روز محاسبه شده است. راندمان بسیار پایین در دو مورد از کانال­ ها، حجم زیاد تلفات آب را نشان می­ دهد. با توجه به نتایج این تحقیق، بایستی تمهیدات خاصی جهت افزایش کیفیت اجرا در کانال­ های آبرسان و آموزش بهره ­برداران توسط دستگاه ­ها و ارگان­ های ذیربط از جمله وزارت جهاد کشاورزی که متولی اجرای کانال­ های آبرسان این تحقیق می ­باشد، اندیشیده شود.},
keywords_fa = {بتن, دبی ورودی- خروجی, کانال, کیفیت اجرا},
url = {http://jircsa.ir/article-1-467-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-467-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Darabi, Aliakbar and Alinejadian-Bidabadi, Afsaneh},  
title = {Impact assessment of land use change from rain-fed agriculture to rangeland by floodwater spreading on some physical-chemical characteristics of soil in the Razin area of Kermanshah province}, 
abstract ={Abstract Protection, restoration, development, and optimal use of soil, especially in natural areas such as forests, pastures, deserts, and natural groves, for sustainable development, are possible through scientific and comprehensive management. In the present research, some physical and chemical properties of soil were investigated in two locations reclaimed wetlands through flood spreading operations and the control area (degraded wetlands). In both places, 16 profiles were dug and due to two sampling depths of 0-25 and 25-50 cm, 32 soil samples were collected. In the samples, the percentage of silt, clay, sand, permeability, electrical conductivity (EC), soil acidity, absorbable iron, manganese, zinc, phosphorus, potassium, percentage of carbon and organic matter were measured. Then, the average of mentioned characteristics was compared using the T-test between the two restoration areas and the degraded control area at the level of 5% and 1%. According to the results the difference between the two places in the first depth of 0-25 cm, was more evident, so in the first depth between the two places in terms of silt, clay, sand, permeability, apparent specific gravity, electrical conductivity and cation exchange capacity and percentage of organic matter, soil carbon, absorbable phosphorus, iron, zinc, and manganese there is a statically significant difference at the 95% level (P≤0.05). It was also found that the percentage of soil organic matter and carbon increased significantly and the permeability of the soil decreased significantly at the level of 95% with the implementation of flood spreading restoration operations. Also, the results showed that in the control the rain-fed amount of soil phosphorus was higher which can be explained by the continuous fertilization of phosphate fertilizers by the farmers in the degraded rain-fed lands. },  
Keywords = {Key words:Flood spreading, Pastures, Permeability, Soil characteristics.},
volume = {11},
Number = {1}, 
pages = {90-105}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {ارزیابی تأثیر تغییر کاربری از دیم‌زار به مرتع با پخش سیلاب بر برخی ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی خاک منطقه رزین استان کرمانشاه},
abstract_fa ={چکیده حفاظت، احیاء، توسعه و بهره‌برداری بهینه از خاک به‌ویژه در عرصه‌های طبیعی مانند جنگل‌ها، مراتع، بیابان و بیشه‌زارهای طبیعی در راستای توسعه پایدار، از طریق مدیریت علمی و جامع امکان‌پذیر است. در تحقیق حاضر برخی خصوصیات فیزیکوشیمیایی خاک در دو مکان دیم‌زارهای احیاء شده از طریق عملیات پخش سیلاب و منطقه شاهد (دیم‌زار تخریبی) مورد بررسی قرار گرفتند. در هر دو مکان تعداد 16 پروفیل حفر شد و با توجه به دو عمق نمونه‌برداری 25-0 و 50-25 سانتی‌متری، در مجموع 32 نمونه‌ی خاک جمع‌آوری شد. در نمونه‌ها سیلت، رس، شن، نفوذپذیری، جرم مخصوص ظاهری، هدایت الکتریکی (EC)، اسیدیته خاک، آهن، منگنز، روی، فسفر و پتاسیم قابل جذب، درصد کربن و مواد آلی اندازه‌گیری شدند. سپس میانگین خصوصیات بیان شده با استفاده از آزمون T بین دو منطقه احیایی و منطقه شاهد تخریبی در سطح 1 درصد و 5 درصد مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تفاوت بین دو مکان در عمق اول 25-0 سانتی‌متری خیلی مشهود‌تر است به‌نحوی که در عمق اول بین دو مکان از لحاظ سیلت، رس، شن، نفوذپذیری، جرم مخصوص ظاهری، هدایت الکتریکی و ظرفیت تبادل کاتیونی و درصد مواد آلی، کربن خاک، فسفر قابل جذب، آهن، روی و منگنز تفاوت آماری معنی‌داری در سطح 95 درصد مشاهده شد (05/0P<). هم‌چنین مشخص شد که با اجرای عملیات احیایی پخش سیلاب درصد مواد آلی و کربن خاک به‌طور معنی‌داری افزایش و میزان نفوذپذیری خاک به‌طور معنی‌داری در سطح 95 درصد کاهش یافت. علاوه‌بر آن یافته‌های پژوهش نشان داد که در دیم‌زارهای تخریبی شاهد، میزان فسفر خاک بیش‌تر بود که دلیل این امر را می‌توان کوددهی پیاپی کودهای فسفاته توسط کشاورزان در اراضی دیم‌زار تخریبی بیان نمود. },
keywords_fa = {پخش سیلاب, خصوصیات خاک, مراتع, نفوذپذیری.},
url = {http://jircsa.ir/article-1-493-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-493-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {AminiYazdi, Mahdi and FaghfourMaghrebi, Mahmou},  
title = {Evaluation of the use of ponds in the surface runoff collection network by simulation method (Case Study: Mashhad East Eghbal Floodway)}, 
abstract ={Uncontrolled floods always cause extensive financial and human losses in cities. Flood control is one of the most important goals of urban management. In this regard, an attempt has been made to investigate the effect of delayed ponds on the flood control of the Eghbal Floodway located east of Mashhad. East Eghbal Floodway, with a sub-catchment of about 13850 ha, is one of the most significant floodways of the developing Mashhad metropolis, including eight major floodways and 213 sub-catchments with many urban facilities. To evaluate and simulate the flood path, the precipitation pattern was calculated using different methods, including the concentration time of each sub-catchment. The most extended length of the stream, the uniform distribution of catchment sensitivity, periodic block, and peak flood flow caused by critical rainfall with a 50-year return period were calculated at the outlet. Finally, according to the topography of the area and available places using two, three, and four detention ponds to consider 11 different scenarios (economic-hydraulic), the peak flow of the flood decreased, and the time of peak flow increased. By evaluating and comparing different scenarios, scenario number 11 (using four detention ponds reduces the peak flood discharge by 48%) was the best hydraulic scenario. In addition, scenario number 4 (using two detention ponds reduces peak discharge by 24%) was the best economic scenario. A dry trapezoidal catchment within the network with two outlets, a lower opening, and a rectangular overflow was modeled in SWMM5.0. Geographic Information System (GIS) and SWMM5.0 rainfall–runoff simulation have been used to determine the physical component of sub-catchments.},  
Keywords = {Detention pond, GIS, Mashhad East Eghbal Floodway, Precipitation pattern, SWMM5.0},
volume = {11},
Number = {2}, 
pages = {1-16}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {بررسی استفاده از حوضچه تاخیری بر شبکه جمع‌آوری آب‌های سطحی به‌وسیله شبیه‌سازی (مطالعه موردی: کال اقبال شرقی مشهد)},
abstract_fa ={سیلاب‌های کنترل نشده همواره باعث بروز خسارت‌های گسترده مالی و جانی در شهرها می‌شوند. کنترل سیلاب یکی از مهم‌ترین اهداف مدیریت شهری است، که در این راستا سعی بر آن شده تا تأثیر استفاده از حوضچه‌های تاخیری بر کنترل سیلاب مسیل اقبال شرقی شهر مشهد مورد بررسی قرار گیرد. مسیل اقبال شرقی با حوضه آبریزی در حدود 13850 هکتار یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین مسیل‌های کلان‌شهر در حال گسترش مشهد بوده که شامل هشت مسیل اصلی و 213 زیرحوضه با تاسیسات متعدد شهری است. برای بررسی و شبیه‌سازی مسیل فوق ابتدا الگوی بارش به روش‌های مختلف (زمان تمرکز هر زیرحوضه، زمان تمرکز بلندترین طول آبراهه، توزیع یکنواخت حساسیت حوضه و بلوک تناوبی) به‌دست آمد. سپس دبی اوج سیلاب در اثر بارش بحرانی با دوره بازگشت 50 ساله در نقطه خروجی محاسبه شد. مخزن‌های تاخیری به شکل ذوزنقه‌ای از نوع خشک داخل شبکه با دو خروجی شامل اریفیس در کف مخزن و سرریز مستطیلی در محیط SWMM5.0 مدل‌سازی شد. در این راستا، برای استحصال مشخصات فیزیوگرافی زیرحوضه‌ها از سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) و به جهت پیچیدگی شبیه‌سازی بارش-رواناب از مدل دینامیکی SWMM5.0 استفاده شده است. در نهایت، با توجه به توپوگرافی منطقه و مکان‌های در دسترس، با استفاده از دو، سه و چهار حوضچه تاخیری با در نظر گرفتن 11 سناریوی مختلف (هیدرولیکی-اقتصادی) نسبت به کاهش دبی اوج و افزایش زمان اوج سیلاب اقدام شد. با مقایسه و بررسی حالات مختلف، سناریوی شماره 11، استفاده از چهار حوضچه تاخیری باعث کاهش 48 درصدی دبی اوج سیلاب به‌عنوان بهترین سناریوی هیدرولیکی و سناریوی شماره 4، استفاده از 2 مخزن تاخیری باعث کاهش 24 درصدی دبی اوج، به‌عنوان بهترین سناریوی اقتصادی انتخاب شد.},
keywords_fa = {کال اقبال شرقی مشهد, حوضچه تاخیری, الگوی بارش,GIS , SWMM5.0.},
url = {http://jircsa.ir/article-1-454-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-454-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Jahantigh, Mansour and Jahantigh, Moie},  
title = {Effect of rainwater catchment systems on the physical and chemical characteristics of soil in dry areas (Case study: Mil Nader Region of Sistan)}, 
abstract ={The excessive use of water and soil resources, especially in arid and semi-arid regions, causes increased soil erosion, followed by the appearance of destructive floods, the emergence of dust, and intensifying the phenomenon of desertification. Therefore, in order to prevent the environmental problems of these areas, there is a need for efficient management of their water and soil resources. The rainwater catchment systems are one of the strong points of dry and desert areas, which have a high ability to develop these areas. This study investigated the effect of rain catchment systems on the physical and chemical characteristics of rainwater catchment systems soil in the Mil Nadir area of Sistan. For this purpose, six soil samples were taken from the rainwater catchment systems and the control area and their physical and chemical properties were measured. The results of this study showed that there is a significant difference of 1% between the average percentage of clay, silt, and sand in the soil of the rainwater catchment systems areas compared to the control area (P<0.01). With the increase in the percentage of clay and silt, the soil texture from class Loamy-sandy in the control area was changed to loamy class in rainwater catchment systems, which caused a 28% increase in soil moisture compared to the control area. In the examination of soil chemical properties, the findings indicate that the amount of acidity, electrical conductivity, sodium, and sodium absorption ratio significantly (P<0.01) in the soil of rainwater catchment systems decreased, but the amount of organic matter, nitrogen, and potassium increased. The effect of rain catchment surface systems has improved the physico-chemical properties of the soil, due to the existing environmental crises and the acceleration of the desertification process in this region. The use of these catchment systems in the Sistan Region provides suitable conditions for improvement. It provides ecological and environmental protection of these areas.},  
Keywords = {Desertification, Rainwater Catchment Systems, Sediments, Soil properties.},
volume = {11},
Number = {2}, 
pages = {17-29}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {بررسی تأثیر سامانه‌های سطوح آبگیر باران بر ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی خاک مناطق خشک (مطالعه موردی: منطقه میل نادر سیستان)},
abstract_fa ={استفاده نامعقول از عرصه ­های طبیعی و کشاورزی به­ویژه در نواحی خشک و نیمه­خشک باعث تشدید فرسایش خاک و در پی آن وقوع سیلاب­های سهمگین و بروز پدیده گرد و غبار و تشدید بیابان‌زایی می‌شود. بنابراین به­منظور جلوگیری از بروز مشکلات زیست‌محیطی این مناطق، نیازمند مدیریت علمی منابع آب و خاک آن‌ها است. سامانه­ های سطوح آبگیر باران یکی از نقاط قوت مناطق خشک و بیابانی است که استعداد نهفته­ای برای توسعه این نواحی دارد. این پژوهش عملکرد تأثیر سامانه­های سطوح آبگیر باران بر ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی خاک سطوح آبگیر باران در منطقه میل نادر سیستان را مورد بررسی قرار داد. بدین منظور 12 نمونه خاک به­طور تصادفی از محدوده سطوح آبگیر باران و منطقه شاهد برداشت شد و ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی آن‌ها اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که بین میانگین مقادیر درصد رس، سیلت و شن در خاک سطوح آبگیر باران نسبت به منطقه شاهد تفاوت معنی‌داری در سطح 1 درصد (01/0< P) وجود دارد و با افزایش درصد رس و سیلت بافت خاک از کلاس لومی- شنی در منطقه شاهد به کلاس لومی در سطوح آبگیر باران تغییر یافته که باعث افزایش 28 درصدی رطوبت خاک نسبت به منطقه شاهد شده است. در بررسی خصوصیات شیمیایی خاک مشخص شد که نیز مقدار اسیدیته، هدایت الکتریکی، سدیم و نسبت جذب سدیم به‌طور معنی‌دار (01/0< P) در خاک سطوح آبگیر کاهش ولی میزان ماده آلی، نیتروژن و پتاسیم افزایش یافته است. نتیجه‌گیری می­شود که اثر سامانه‌های سطوح آبگیر باران باعث بهبود مشخصه‌های فیزیکی- شیمیایی خاک شده است. با توجه به بحران‌های ‌محیط زیستی موجود و تسریع روند بیابان‌زایی در این منطقه، بهره‌برداری از این سامانه‌ها در منطقه سیستان شرایط مناسبی را برای بهبود اکولوژیکی و زیست‌محیطی این مناطق فراهم می‌نماید.},
keywords_fa = {بیابان‌زایی, رسوبات, سطوح آبگیر باران, ویژگی‌های خاک.},
url = {http://jircsa.ir/article-1-494-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-494-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {KaramiMoghadam, Mehdi and Amini, At},  
title = {Comparing the accuracy of individual and combined application of genetic algorithm and least squares of support vector machine in estimating scour depth of simple bridge piers}, 
abstract ={One of the landscape management approaches is the construction of bridges along the rivers. On the other hand, the bridge scouring is a serious damage to river engineering as the main source of water and sustaining planet life. Accordingly, in this research, using field data, the accuracy of empirical methods, genetic algorithm (GA), least squares support vector machine (LSSVM), and combined method were compared in estimating scour depth of simple bridge piers. In the GA method, a number of empirical relationships were modified and the results of these modified relationships were compared with the measured scour values. In the LSSVM method, through the input of different independent parameters, model training was performed, and scour depth was predicted. In the combined method, using the LSSVM model from combining the results of different individual relations, the scour depth of the bridge piers was estimated. The results showed that modified relationships by genetic algorithm and LSSVM model have higher accuracy than empirical methods. Also, if only the parameters used in the empirical relationships are included as input parameters to the LSSVM model, the modified relationships have less error than the LSSVM model. The statistical evaluation criteria of RMSE, E, R2, and NSE for the best state of the combined method were 0.4 m, 49%, 0.88, and 0.58 respectively in the training stage and 0.52 m, 50%, 0.7, and 0.38 respectively in the test stage. In general, the combined method estimates scouring depth with higher accuracy than other methods. },  
Keywords = {Bridge Piers, Empirical Relationships, Genetic algorithm, LSSVM, Water resources},
volume = {11},
Number = {2}, 
pages = {30-47}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {مقایسه دقت روش‌های الگوریتم ژنتیک، حداقل مربعات ماشین بردار پشتیبان و روش ترکیبی در تخمین عمق آبشستگی پایه های ساده پلها},
abstract_fa ={در این پژوهش با استفاده از داده­های میدانی، دقت روش­های روابط تجربی، الگوریتم ژنتیک (GA)، حداقل مربعات ماشین بردار پشتیبان (LSSVM) و روش ترکیبی در تخمین عمق آبشستگی پایه­های ساده پلها مقایسه شد. در روش GA، تعدادی از روابط تجربی اصلاح و نتایج حاصل از این روابط اصلاح شده با مقادیر واقعی آبشستگی مقایسه شد. در روش LSSVM، از طریق ورودی پارامترهای مختلف مستقل، آموزش مدل انجام و مقدار عمق آبشستگی پیش­بینی شد. در روش ترکیبی، با استفاده از مدل LSSVM از ترکیب نتایج روابط مختلف منفرد، مقدار عمق آبشستگی پایه پل تخمین زده شد. نتایج نشان داد روابط اصلاح شده توسط الگوریتم ژنتیک و مدل LSSVM دقت بالاتری نسبت به روابط تجربی دارند. همچنین چنانچه تنها پارامترهای استفاده شده در روابط تجربی به‌عنوان پارامترهای ورودی به مدل LSSVM لحاظ شوند، روابط اصلاح شده خطای کمتری نسبت به مدل LSSVM دارند. شاخص­های ارزیابی RMSE، E، R2 و NSE برای بهترین حالت روش ترکیبی در مرحله آموزش به ترتیب 4/0 متر، 49 درصد، 88/0 و 58/0 و در مرحله آزمون به ترتیب 52/0 متر، 50 درصد، 7/0 و 38/0 می­باشند. در مجموع روش ترکیبی، عمق آبشستگی را با دقت بالاتری نسبت به دیگر روش­ها تخمین می­زند.  },
keywords_fa = {آبشستگی, پایه پل, روابط تجربی, الگوریتم ژنتیک, LSSVM},
url = {http://jircsa.ir/article-1-495-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-495-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Farokhzadeh, Behnoush},  
title = {Modeling land use changes in Gahvareh region, Kermanshah province}, 
abstract ={Land use change is an important global and local ecological trend and is one of the major challenges in the 21st century. The purpose of this study was to model land use changes in the Gahvareh region, Kermanshah province using the LCM model. This model has the ability to simulate several land use changes by utilizing and integrating Markov chain models, multi-layer perceptron neural network, logistic regression, and MLOP. In this research, Landsat 4, Landsat 5, and Landsat 8 satellite images were used to prepare land cover maps. After initial corrections, the images were classified using the Maximum likelihood method, and land use maps for the years 1986, 2000, and 2018 were prepared. After monitoring the changes of different land uses during two periods (1986-2000) and (2000-2018) and assessing the validation of the model, finally, the land use map of 2028 was predicted using the LCM model. The results showed that during the first and second calibration periods, 30% and 42% of forest land were reduced, 26 and 37 ha were added to agricultural land and 80% and 32% were added to residential land respectively. The most changes during the study period were the conversion of forest lands to pasture and thin forest (80%). Forecasts for the year 2028 showed that the dense forest would be destroyed and would be decreased in half in comparison to 2018. Evaluation of the accuracy of transmission potential modeling using artificial neural networks showed high accuracy in most of the scenarios.},  
Keywords = {Artificial neural network, Landscape management, Land use change modeling, LCM, Zagros.},
volume = {11},
Number = {2}, 
pages = {48-62}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {مدل‌سازی روند ‌تغییرات‌ کاربری ‌اراضی‌ منطقه گهواره، استان کرمانشاه},
abstract_fa ={تغییرات کاربری اراضی یک روند فراگیر مهم بوم‌شناختی جهانی و محلی دارد و به‌عنوان یکی از چالش‌های عمده در قرن بیست و یکم است. این مطالعه با هدف مدل‌سازی تغییرات کاربری اراضی منطقه گهواره، استان کرمانشاه با استفاده از مدل LCM انجام گرفت. این مدل قابلیت شبیه­سازی هم‌زمان چندین کاربری را داشته و تغییرات کاربری اراضی را با بهره­گیری و تلفیق مدل­های زنجیره مارکوف، شبکه عصبی چند لایه پرسپترون، رگرسیون لجستیک و MLOP شبیه­سازی می­کند. در این تحقیق جهت تهیه نقشه‌های پوشش اراضی از تصاویر ماهواره‌های Landsat 4، Landsat 5 و Landsat 8 استفاده شد. پس از انجام تصحیحات اولیه، طبقه‌بندی تصاویر با روش بیش‌ترین شباهت انجام و نقشه کاربری در سال­های 1365، 1378 و 1397 تهیه شد. پس از پایش تغییرات کاربری­های مختلف، طی دو دوره (1378- 1365) و (1397-1378) و انجام صحت­سنجی مدل، در نهایت نقشه کاربری اراضی مربوط به سال 1407 با استفاده از مدل، پیش‌بینی شد. نتایج نشان داد طی دوره‌های اول و دوم به‌ترتیب 30 و 42 درصد از سطح اراضی جنگلی کاسته شده و 26 و 37 هکتار به سطح اراضی کشاورزی و 80 و 32 درصد به اراضی مسکونی اضافه شده است. بیش‌ترین تغییرات طی دوره مورد مطالعه تبدیل 80 درصد اراضی جنگلی به مرتع و جنگل تنک بود. پیش‌بینی تغییرات برای 1407 نشان داد که جنگل متراکم نسبت به سال 1397 با کاهش نصف مساحت خود همراه خواهد بود. مقادیر دقت کلی بالای 91 درصد و ضریب کاپای بالاتر از 85 درصد، نشان از دقت بالای مدل در تهیه و پیش­بینی نقشه­های به‌دست آمده است.},
keywords_fa = {تغییرات کاربری اراضی, زاگرس, شبکه عصبی مصنوعی, مدل LCM, مدیریت سرزمین},
url = {http://jircsa.ir/article-1-499-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-499-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Rajaei, Fatemeh},  
title = {Investigating the ability of atmospheric climate models to simulate air humidity changes (Case study: Neka city)}, 
abstract ={Abstract The warming of the earth also affects the condition of other parts of the climate system and causes the phenomenon of climate change. Global warming increases the moisture capacity of the air and decreases the relative humidity of the air. The most common method of simulating climate parameters is to use the output data of atmospheric general circulation models. When the results of the models are evaluated on a much smaller scale, significant differences are created. But how can these differences be eliminated and models can be chosen that can provide a suitable background for the future of climate change. In this research, these differences are investigated and the accuracy of the results of climate models in predicting the relative humidity of the air is investigated using the validation method. In this regard, the relative humidity data of Dasht Naz synoptic station in Neka city was used on a daily basis with a statistical length of 25 years (1990-2014). Next, the relative humidity parameter data of the closest cell to the synoptic station was downloaded from the data of general atmospheric circulation models, the sixth report of the Intergovernmental Panel on Climate Change, in the common period (1990-2014) and extracted in Arc GIS 10.8 software. According to the results, ACCESS-ESM1-5, CNRM-CM6-1, CanESM5, IPSL-CM6A-LR, GISS-E2-1-G and MIROC6 models showed the highest correlation with observational data, but Except for two ACCESS-ESM1-5 and CanESM5 models, the other mentioned models had a high bias compared to the observational data. Therefore, ACCESS-ESM1-5 and CanESM5_ESM models are recommended among climate models to predict relative humidity in the future in the Neka region.  },  
Keywords = {Key words: climate change, relative humidity, 6th report of the Intergovernmental Panel on Climate Change, atmospheric circulation models, Neka.},
volume = {11},
Number = {2}, 
pages = {63-78}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {بررسی توانایی مدل‌های اقلیمی جو در شبیه سازی تغییرات رطوبتی جو  (مطالعه موردی: شهرستان نکا)},
abstract_fa ={چکیده گرم­تر شدن کره زمین نیز بنوبه خود بر وضعیت­ اجزاء دیگر سیستم اقلیم تاثیر گذاشته و پدیده تغییر اقلیم را موجب می­گردد. گرمایش جهانی، ظرفیت رطوبتی هوا را  افزایش و  رطوبت نسبی هوا را کاهش می­دهد. معمول‌ترین روش شبیه‌سازی پارامترهای اقلیمی، استفاده از داده‌های خروجی مدل‌های گردش عمومی جو است. زمانی که نتایج مدل­ها در مقیاس بسیار کوچک­تر مورد ارزیابی قرار می­گیرند تفاوت­های قابل ملاحظه­ای ایجاد می­گردد. اما چگونه می­توان این تفاوت­ها را از بین برد و مدل­هایی را انتخاب کرد که بتوانند پیشینه­ی مناسبی را از آینده تغییر اقلیم ارائه کنند.  در این پژوهش با روش صحت سنجی به بررسی این اختلاف ها و اطمینان از صحت نتایج مدل­های اقلیمی در پیش­بینی رطوبت نسبی هوا پرداخته می­شود. در این راستا، داده‌های رطوبت نسبی ایستگاه سینوپتیک دشت ناز  در شهرستان نکا، به صورت روزانه با طول آماری 25 سال ( 2014- 1990 میلادی) استفاده گردید. در ادامه داده های پارمتر رطوبت نسبی نزدیک­ترین سلول به ایستگاه سینوپتیک از  داده‌های مدل‌های گردش عمومی جو، گزارش ششم هیات بین الدول تغییر اقلیم ، در دوره مشترک (1990-2014) دانلود و  در نرم افزار Arc GIS 10.8 استخراج گردید.  با توجه به نتایج حاصل، مدل  ACCESS-ESM1-5 ، CNRM-CM6-1 ، CanESM5 ، IPSL-CM6A-LR ، GISS-E2-1-G  و MIROC6 بیش­ترین همبستگی  را با داده­های مشاهداتی نشان دادند اما به جز دو مدل  ACCESS-ESM1-5  و   CanESM5سایر مدل­های مذکور دارای بایاس بالایی نسبت به داده­های مشاهداتی بودند. بنابراین دو مدل  ACCESS-ESM1-5 و  CanESM5_ESM از بین مدل­های اقلیمی برای پیش­بینی رطوبت نسبی در آینده در منطقه نکا پیشنهاد می­گردد .  },
keywords_fa = {کلمات کلیدی:  تغییر اقلیم, رطوبت نسبی, گزارش ششم هیات بین الدول تغییر اقلیم, مدل‌های‌گردش‌عمومی‌جو , نکا.},
url = {http://jircsa.ir/article-1-500-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-500-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {RajabiJaghargh, Majid and MousaviBaygi, Seyed Mohammad and Araghi, Seyed Alireza and JabariNoghabi, Hadi},  
title = {Evaluation of accuracy of daily rainfall values TRMM, GPM, ERA5, and PERSIANN in Razavi Khorasan Province}, 
abstract ={Remote sensing, as a powerful tool in meteorology, is able to cover the gaps in ground measurements and provide a uniform platform for spatial analysis. However, due to the different results obtained from the accuracy and performance of sensors in different regions, it is necessary to evaluate and validate their products in each region independently. This study, therefore, aims to evaluate the performance of the satellite precipitation products (SPPs) of PERSIANN, GPM, ERA5, and TRMM in a daily rainfall scale over the Razavi Khorasan Province, against the ground observations collected from the 19 rain gauges. In this regard, 113,880 images were called to extract daily rainfall data from the above four databases. To evaluate the SPPs, statistical indices including correlation coefficient (CC), root mean square of the errors (RMSE), and percentage of bias (PBias), Kline Gupta Efficiency (KGE), and Agreement Index (d) were used. Moreover, POD, FAR, and CSI classification indices were used to evaluate the accuracy of the data presented in the indication of days with rainfall events. The climate effect was also investigated by incorporating the change in latitude. Our results revealed better performance for the ERA5 dataset with 0.2≤ CC ≤ 0.68, 2≤ RMSE ≤ 3.7, and its performance indicators have KGE ≥ 0.26 and d ≥ 0.68. Regarding classification indices, ERA5 has POD and CSI higher than 0.68 and 0.3, respectively, and TRMM has relative superiority only in the FAR index. At the level of the studied area, the index analysis shows the better performance of the ERA5 database compared to other studied data. Based on the results of this research, the increase in elevation has improved some statistical indicators in some products, whereas, in some other cases, changes in elevation have a negative effect on the accuracy. In general, the ERA5 database at the point and regional scale are evaluated to have a more appropriate performance in estimating daily precipitation data, and its data can be used in meteorological and hydrological analysis.},  
Keywords = {Agreement index, Daily precipitation, GEE, KGE, Remote Sensing.},
volume = {11},
Number = {2}, 
pages = {79-101}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {ارزیابی دقت مقادیربارش روزانه PERSIANN,ERA5,GPM,TRMM دراستان خراسان رضوی},
abstract_fa ={سنجش از دور به‌عنوان ابزاری قدرتمند در علم هواشناسی قادر است خلأها و شکاف‌های موجود در اندازه‌گیری‌های زمینی را پوشش داده و بستری یک پارچه برای تحلیل‌های مکانی فراهم نماید، اما با توجه به نتایج متفاوت به‌دست آمده، از دقت و عملکرد سنجنده‌ها در مناطق مختلف، ضروری است نسبت به ارزیابی و اعتبارسنجی محصولات آن‌ها در هر محدوده به‌طور مستقل اقدام شود. این مطالعه عملکرد بارندگی روزانه محصولات TRMM، GPM، ERA5 و PERSIANN را در استان خراسان رضوی، در مقابل مشاهدات 19 باران‌سنج ثبات وزارت نیرو برای سه سال خشک، متوسط و مرطوب ارزیابی می‌کند. دراین راستا برای استخراج داده‌های بارش روزانه از چهار پایگاه داده فوق، تعداد 113,880 تصویر فراخوانی شد، هم‌چنین، برای ارزیابی دقت از شاخص‌های آماری CC، RMSE و PBias و برای تشخیص توان عملکرد، از ضریب کلین گوپتا (KGE) و شاخص توافق (d)، در مقیاس ایستگاهی و منطقه‌ای استفاده شد. از شاخص‌های طبقه‌بندی POD، FAR و CSI نیز برای ارزیابی دقت داده‌های ارائه شده در تشخیص روزهای همراه با پدیده بارش، استفاده و اثر ارتفاع بر تغییرات پارامترهای فوق ارزیابی شد. نتایج نشان داد که در مقیاس ایستگاهی، مقادیر بارش روزانه پایگاه داده ERA5 با مقادیر 68/0CC≤ ≥2/0، 7/3RMSE≤≥2 و شاخص‌های عملکرد 26/0KGE≥ و 68/0d≥ نسبت به سایر محصولات، دارای دقت و عملکرد بهتری است. در خصوص معیار‌های طبقه‌بندی، ERA5، دارای POD و CSI به‌ترتیب بالاتر از 68/0 و 3/0 است و TRMM تنها در شاخص FAR دارای برتری نسبی است. افزایش ارتفاع تأثیر متفاوت بر شاخص‌های آماری و عملکردی محصولات مورد ارزیابی داشته و از روند ثابتی تبعیت نمی‌کند. در مجموع می‌توان نتیجه گرفت که از داده‌های بارش روزانه ERA5 در تحلیل‌های آب و هواشناسی و مدل‌های هیدرولوژیکی که زمان واقعی در انجام مطالعات برای آن‌ها ضرورت ندارد، در این منطقه می‌توان استفاده نمود.},
keywords_fa = {بارش روزانه, شاخص توافق, KGE, GEE, سنجش از دور},
url = {http://jircsa.ir/article-1-505-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-505-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Rostampour, moslem and Mirmiran, Seyedeh Mahbubeh and Yari, Rez},  
title = {Classification and determination of environmental factors affecting the distribution of plant communities in Niatak flood spreading area, Zabol}, 
abstract ={Considering the role and importance of environmental factors in the distribution and spread of vegetation, as well as the existence of wind of 120 days in the Sistan region, and the necessity and importance of vegetation and flood spreading in the region, this research was done to classification and ordination of plant communities in Niatak flood spreading area, Zabol. Vegetation types were determined by Braun-Blanquet's physiognomy-floristic method and cluster analysis based on species composition and soil characteristics were used to classify vegetation. In each plant type, soil and vegetation sampling was done. In the key area of each plant type, 3 transects of 30 m were established, and during each transect, all surface features were measured. In addition, in each transect, soil samples were taken and physical and chemical properties were determined. The results of the preliminary studies obtained from the initial typology by the physiognomy-floristic method in 17 investigated types led to the identification of five plant communities, such as Ta. stricta, Ta. aphylla, Ha. ammodendron, Ha. persicum and Pr. stephaniana. In addition, the classification of vegetation by cluster analysis method based on species composition and soil properties was identified as five and three plant communities, respectively. The ordination results showed that the first axis and the second axis together with 64% of the variance of the distribution of plant communities are the most important axes. Sand percentage has the most positive correlation and absorbable phosphorus (Pav) has the most negative correlation with axis 1. Sodium (Na) and exchange sodium percentage (ESP) have the most positive correlation with axis 2. Redundancy analysis (RDA) biplot shows that characteristics, such as sand and fine sand percentage have a positive correlation with Ta. aphylla and Ha.ammodendron communities, and factors such as Pav, absorbable potassium (Kav), and cation exchange capacity (CEC) cause the distribution of Ta. stricta community in the region. Electrical conductivity (EC) and sodium absorption ratio (SAR) cause the presence of Ta. aphylla and Ha. ammodendron communities. There was a special relationship between different plant communities and soil characteristics.},  
Keywords = {Clustering, Ordination, Physiognomy-Floristic, Vegetation Cover, Soil.},
volume = {11},
Number = {3}, 
pages = {1-15}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {طبقه‌بندی و تعیین عوامل محیطی موثر بر پراکنش جوامع گیاهی منطقه پخش سیلاب نیاتک، شهرستان زابل},
abstract_fa ={با توجه به نقش و اهمیت عوامل محیطی در پراکنش و انتشار پوشش گیاهی و هم‌چنین وجود بادهای 120 روزه منطقه سیستان و ضرورت و اهمیت پوشش گیاهی و احداث پخش سیلاب در منطقه، این تحقیق با هدف طبقه‌بندی و رسته‌بندی جوامع گیاهی در منطقه پخش سیلاب نیاتک، شهرستان زابل انجام شد. تیپ‌های گیاهی با روش فیزیونومی-فلورستیک براون-بلانکه تعیین و هم‌چنین برای طبقه‌بندی پوشش گیاهی از دو روش تحلیل خوشه‌ای بر اساس ترکیب گونه‌ای و خصوصیات خاک استفاده شد. در هر تیپ گیاهی، نمونه‌برداری از خاک و پوشش گیاهی انجام شد. در منطقه معرف هر تیپ، 3 ترانسکت 30 متری مستقر شد و در طول هر ترانسکت، کلیه عوارض سطح زمین اندازه‌گیری شد. هم‌چنین در هر ترانسکت به صورت تصادفی، نمونه خاک برداشته و خصوصیات فیزیکی و شیمیایی آن تعیین شد. نتایج حاصل از تیپ‌بندی اولیه به روش فیزیونومی در 17 تیپ مورد بررسی منجر به تشخیص پنچ جامعه گیاهی Tamarix stricta، Tamarix aphylla، Haloxylon ammodendron، Haloxylon persicum و Prosopis stephaniana شد. هم‌چنین طبقه‌بندی پوشش گیاهی به روش تحلیل خوشه‌ای بر اساس ترکیب گونه‌ای و بر اساس خصوصیات خاک بترتیب پنج و سه جامعه گیاهی تشخیص داده شد. نتایج رسته‌بندی نشان داد که محورهای اول و دوم مجموعاً با 64 درصد واریانس پراکنش رویشگاه‌های گیاهی، مهم‌ترین محورها هستند. شن بیش‌ترین همبستگی مثبت و فسفر قابل جذب بیش‌ترین همبستگی منفی با محور 1 را دارند. سدیم و ESP بیش‌ترین همبستگی مثبت را با محور 2 دارند. نمودار دوپلاتی RDA نشان می‌دهد که خصوصیاتی هم‌چون درصد شن و درصد شن ریز، با جوامع Haloxylon persicum و Haloxylon ammodendron همبستگی مثبتی دارند و عواملی هم‌چون فسفر و پتاسیم قابل جذب و CEC باعث پراکنش جامعه Tamarix strictaدر منطقه می‌شوند. شوری و SAR باعث حضور جوامع  Haloxylon ammodendronو  Tamarix aphyllaمی‌شوند. نتایج نشان داد که ارتباط ویژه‌ای بین جوامع گیاهی مختلف و خصوصیات خاک وجود دارد.},
keywords_fa = {پوشش گیاهی, خاک, خوشه‌بندی, رسته‌بندی, فیزیونومی-فلورستیک},
url = {http://jircsa.ir/article-1-496-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-496-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Hassanpour, Reza and SadeghzadehReyhan, Mohammad Ebrahim and Seifzadeh, Khadijeh and LotfollahiMarkid, Ali},  
title = {The effect of rainwater harvesting systems in increasing vegetation cover (Case study: Khajeh research station, East Azerbaijan province)}, 
abstract ={During the last few decades, the ecosystem of natural areas has suffered as a result of improper exploitation of water and soil resources. To revive and develop renewable natural resources, it seems important to analyze and optimize rainfall storage systems and provide integrated techniques. Rainwater harvesting, in conjunction with plant species cultivation, is critical in the restoration and improvement of rangeland, particularly in dry areas. The present research was conducted with the aim of investigating the effect of rainwater harvesting methods (contour furrow and microcatchment) on increasing the percentage of vegetation cover in the Khajeh research station in East Azerbaijan province. To accomplish this, two methods of rainwater harvesting system, contour furrow and microcatchment, were established in the form of a randomized complete block design with three repetitions, in a land with a slope of 2-6%. After preparing the plots, Agropyron elongtum was planted in the form of seeding. Vegetation cover percentage was measured from the second year of planting for three years. A linear transect was used to determine vegetation cover percentage. The results showed that the microcatchment treatment significantly increased vegetation cover compared to the control. So that with the construction of the microcatchment, the vegetation cover increased about 183% (three times) compared to the control. In the case of contour furrow treatment, an increase of about 53% was observed compared to the control treatment. The microcatchment method performed better than the contour furrow, so that it increased the vegetation cover by about 85%. Therefore it seems the microcatchment is the best rainwater harvesting system in terms of increasing vegetation cover in the study area.},  
Keywords = {contour furrow, microcatchment, rainwater harvesting, vegetation cover},
volume = {11},
Number = {3}, 
pages = {16-29}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {تأثیر سامانه‌های استحصال آب باران در افزایش پوشش گیاهی (مطالعه موردی: ایستگاه تحقیقاتی خواجه، استان آذربایجان شرقی)},
abstract_fa ={به‌دنبال بهره‌برداری نادرست از منابع آب و خاک، تغییرات نامطلوبی در اکوسیستم عرصه‌های طبیعی طی چند دهه گذشته ایجاد شده است. به‌منظور احیا و توسعه منابع طبیعی تجدید شونده، بازنگری و بهینه‌سازی سیستم‌های ذخیره نزولات آسمانی و ارائه تلفیقی از روش‌های مختلف ضروری به‌نظر می‌رسد. استحصال آب باران همراه با کشت گونه‌های گیاهی در احیا و اصلاح مراتع به‌ویژه در مناطق خشک مورد توجه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر روش‌های استحصال آب باران (کنتورفارو و میکروکچمنت) بر افزایش درصد پوشش گیاهی در ایستگاه تحقیقاتی خواجه در استان آذربایجان شرقی انجام شد. برای این منظور دو روش استحصال آب باران یعنی کنتورفارو و میکروکچمنت در قالب طرح بلوک‌های کاملا تصادفی با سه تکرار، در زمینی با شیب 2 الی 6 درصد احداث و اقدام به کاشت گیاه مرتعی آگروپیرون النگاتوم به‌صورت بذرپاشی شد. اندازه‌گیری درصد پوشش گیاهی از سال دوم کاشت گیاه به مدت سه سال انجام شد. برای اندازه‌گیری درصد پوشش گیاهی از ترانسکت خطی استفاده شد. نتایج نشان داد که تیمار میکروکچمنت نسبت به شاهد، تراکم پوشش گیاهی را به‌صورت معنی‌داری افزایش داد. به‌طوری که با احداث  میکروکچمنت، تراکم پوشش گیاهی نسبت به شاهد حدود 183 درصد (سه برابر) افزایش یافت. در مورد تیمار کنتور فارو نیز افزایش حدود 53 درصدی نسبت به تیمار شاهد مشاهده شد. روش میکروکچمنت نسبت به کنتور فارو عملکرد بهتری داشت به‌گونه‌ای درصد پوشش گیاهی را حدود 85 درصد افزایش داد. بنابراین میکروکچمنت بهترین سامانه استحصال آب باران از لحاظ افزایش تراکم پوشش گیاهی در منطقه مورد مطالعه است.},
keywords_fa = {استحصال آب باران, پوشش گیاهی, سطوح آبگیر, کنتورفارو, میکروکچمنت},
url = {http://jircsa.ir/article-1-501-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-501-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Rostampour, Moslem and Saghari, Mohammad and ChabokEstend, Habib},  
title = {Comparison of the effect of a semi-circular bunds system on vegetation and soil moisture levels in drought and wet conditions (Case study: Zirkouh rangelands - South Khorasan)}, 
abstract ={The current research aimed to investigate the impact of a semi-circular bunds system on vegetation and soil moisture levels. This research was carried out in the plain rangeland of Ahangaran region, South Khorasan province. Rainwater harvesting projects with semi-circular bunds structure along with Haloxylon persicum planting have been done in the years 2018-2021 in four areas adjacent to each other. In this project, biological restoration including seed broadcasting in the inside and on the bund ridge have been carried out. In the four studied areas, the canopy cover area and plant height and production of Haloxylon persicum were estimated. To investigate the effect of the structure on the soil properties, in April 2022, soil samples were taken from inside and outside of the semi-circular bunds at a depth of 0-30 cm. Soil moisture levels, soil texture, Bulk density, and soil organic matter content were determined in the laboratory. Kruskal-Wallis test was used to investigate the effect of year on vegetation characteristics. Moreover, to compare the vegetation characteristics of the inside and on the bund ridge, as well as the soil characteristics of the inside and outside of the structure, the Student's t-test were used. The results showed that the location of seed broadcasting in semi-circular bunds systems has a significant effect on vegetation characteristics (p≤0.01), canopy cover area and plant height resulting from seeding on the ridge are higher than on the inside. The results showed that the effect of the semi-circular bunds on other soil moisture properties (except for saturation moisture), soil texture, bulk density, and soil organic matter was not significant (p≥0.05). Soil texture of both areas with sandy loamy has not changed after four years. In 2018 and 2019, as wet years, semi-circular bunds project in this region has increased the vegetation compared to the control region, but in 2020 and 2021, as drought years, this system did not play a role in the increase of quantitative of rangeland vegetation.},  
Keywords = {Drought, Haloxylon persicum planting, Production, Semi-circular bunds, Soil texture, Water storage},
volume = {11},
Number = {3}, 
pages = {30-53}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {مقایسه تاثیر سامانه هلالی آبگیر بر پوشش گیاهی و سطوح رطوبت خاک در شرایط ترسالی و خشکسالی (مطالعه موردی: مراتع زیرکوه -خراسان جنوبی)},
abstract_fa ={این تحقیق با هدف بررسی تاثیر احداث سامانه هلالی آبگیر بر خصوصیات پوشش گیاهی و سطوح رطوبتی خاک در مراتع دشتی منطقه آهنگران شهرستان زیرکوه، استان خراسان جنوبی انجام شد. عملیات ذخیره نزولات آسمانی با سازه هلالی آبگیر به همراه نهالکاری در سال­های 1397 تا 1400 در چهار منطقه مجاور یکدیگر انجام شده است. در این طرح، بذرپاشی در داخل هلالی و روی پشته­های هلالی انجام شده است. در چهار منطقه مورد مطالعه، سطح تاج پوشش، ارتفاع و تولید گیاه تاغ (Haloxylon persicum Bunge) اندازه­گیری شد. به‌منظور بررسی اثر سازه بر خصوصیات خاک، در اردیبهشت سال 1401 اقدام به نمونه­برداری از خاک داخل هلالی و بیرون هلالی در عمق 30-0 سانتی‌متر شد. سطوح مختلف رطوبت، بافت خاک، وزن مخصوص ظاهری و میزان مواد آلی خاک در آزمایشگاه تعیین شد. به‌منظور بررسی اثر سال بر خصوصیات پوشش گیاهی، از آزمون کروسکال-والیس استفاده شد. هم‌چنین جهت مقایسه خصوصیات پوشش گیاهی در داخل هلالی و روی پشته هلالی و هم‌چنین خصوصیات خاک در داخل هلالی و بیرون هلالی از آزمون تی استیودنت استفاده شد. نتایج نشان داد که محل بذرپاشی در سامانه­های هلالی آبگیر بر روی خصوصیات پوشش گیاهی معنی‌دار است (01/0p≤)، به‌طوری­که سطح تاج پوشش و ارتفاع پایه­های گیاه تاغ حاصل از بذرپاشی بر روی پشته­ها بیش‌تر از داخل هلالی آبگیر است، نتایج نشان داد که اثر هلالی آبگیر به‌جز رطوبت اشباع بر روی سایر خصوصیات رطوبتی خاک، اجزای بافت خاک، وزن مخصوص ظاهری و مواد آلی خاک معنی­دار نشده است (05/0p≥). خاک هر دو منطقه از نوع شنی لومی بوده و پس از گذشت 4 سال از احداث هلالی آبگیر، بافت خاک داخل هلالی آبگیر تغییر نکرده است. دو سال 1397 و 1398 که از جمله سال­های پرباران منطقه محسوب می­شوند، اجرای طرح هلالی آبگیر در منطقه باعث افزایش پوشش گیاهی نسبت به منطقه شاهد، شده است اما در سال­های 1399 و 1400 که از جمله سال­های خشک منطقه به شمار می­روند، سامانه هلالی آبگیر نقشی در افزایش کمی پوشش گیاهی مرتعی نشان نداد.},
keywords_fa = {بافت خاک, تاغکاری, تولید, خشکسالی, ذخیره آب, هلالی آبگیر},
url = {http://jircsa.ir/article-1-508-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-508-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Sohrabi, Harir and Esmaeilpour, Yahya and MahdaviNajafabadi, Rasoul and Bazrafshan, Ommolbanin and Zamani, Hossei},  
title = {Classification and analysis of normalized difference vegetation index data in Dez, Karun, and Karkheh watersheds}, 
abstract ={Vegetation as a natural component plays a significant role in increasing permeability, improving soil, reducing evaporation, and reducing the runoff and thus reducing the possibility of flooding. The use of new technologies such as remote sensing and geographic information system to study plant ecosystems and prepare land cover maps is necessary to know the effectiveness of these tools and to identify the best methods of their use. The purpose of this research is to investigate the vegetation cover using the NDVI and compare the performance of three supervised classification methods, the maximum likelihood method, the minimum distance from the mean, and the parallelepiped method in a part of the Great Karun watershed. To this end, TM and ETM images of Landsat satellite were used in one interval and NDVI in a 10-year interval (May 2008 to May 2018) with the help of supervised classification and maximum likelihood algorithm. The above data were prepared and analyzed using ENVI4.2 software, and the effectiveness of each method was evaluated with the overall accuracy index and Kappa coefficient. Based on the results in the maximum likelihood method, the overall accuracy rate is 90.35% and the Kappa coefficient is 0.878, in the minimum distance method, the distance from the mean is 74.32% and its Kappa coefficient is 0.675, and in the parallelepiped method, the overall accuracy is 67.09% and the Kappa coefficient was calculated as 0.593. Based on the results, the maximum likelihood method has the highest level of accuracy in satellite data group classification. Moreover, the results showed that in the 10-year period in Dez, Karun, and Karkheh watersheds, the spectral reflectance related to vegetation has decreased by 7.4%, 10.64%, and 13.83%, respectively. The results of this research can be effective for the practical use of the analysis that was done in relation to the studies of runoff and flood. According to the process of vegetation changes due to natural or human factors, the need for proper management in this area seems necessary.},  
Keywords = {Maximum likelihood Algorithm, Great Karun basin, NDVI Index, Supervised Classification, Landsat},
volume = {11},
Number = {3}, 
pages = {54-70}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {طبقه‌بندی و بررسی داده‌های شاخص نرمال شده تفاضلی پوشش گیاهی در حوضه‌های آبریز دز، کارون و کرخه},
abstract_fa ={پوشش گیاهی به‌عنوان یک جزء طبیعی در افزایش نفوذپذیری، اصلاح خاک، کاهش تبخیر و کاهش حجم رواناب و در نتیجه کاهش احتمال جاری شدن سیل در بوم‌سازگان‌های طبیعی نقش به‌سزایی دارد. استفاده از فناوری‌های نوین مانند سنجش از دور و سامانه اطلاعات جغرافیایی برای مطالعه بوم‌سازگان‌های گیاهی و تهیه نقشه‌های پوشش زمین، لازمه‌ی شناخت کارآیی این ابزار و شناسایی بهترین روش‌های کاربرد آن‌ها است. هدف از پژوهش حاضر، مقایسه کارایی سه روش طبقه‌بندی نظارت‌شده روش حداکثر احتمال، حداقل فاصله از میانگین و متوازی‌السطوح در بررسی پوشش گیاهی با بهره‌گیری از تصاویر ماهواره‌ای سنجنده‌های TM و ETM ماهواره لندست در سال‌های 1365، 1375 و 1384 و مقایسه کمّی مقادیر NDVI در سال های 1387 (2008) و 1397 (2018) به‌عنوان دو مقطع زمانی با فاصله ده ساله است. داده‌های فوق با استفاده از نرم‌افزار ENVI4.2 آماده‌سازی و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و میزان کارایی هر روش با شاخص صحت کلی و ضریب کاپا مورد بررسی قرار گرفت. براساس نتایج در روش حداکثر احتمال میزان صحت کلی 35/90%  و ضریب کاپا 878/0 ، در روش حداقل فاصله از میانگین میزان صحت کلی 32/74% و ضریب کاپای آن 675/0 و در روش متوازی‌السطوح صحت کلی 09/67% و ضریب کاپا 593/0 محاسبه شد. براساس نتایج روش حداکثر احتمال بیش‌ترین میزان دقت را در طبقه‌بندی گروه داده‌های ماهواره‌ای دارد. هم‌چنین نتایج نشان داد که در بازه 10 ساله در حوضه آبریز دز، کارون و کرخه به‌ترتیب بازتاب طیفی مرتبط با پوشش گیاهی 4/7، 64/10 و 83/13 درصد کاهش داشته است. نتایج این پژوهش می‌تواند برای استفاده عملی از تحلیل‌هایی که انجام شد در رابطه با مطالعات بحث رواناب و سیل کارایی داشته باشد، باتوجه به روند تغییرات پوشش گیاهی به علل عوامل طبیعی یا انسانی مدیریت صحیح در این منطقه ضروری به نظر می‌رسد.},
keywords_fa = {الگوریتم حداکثر احتمال, حوزه کارون بزرگ, شاخص NDVI, طبقه‌بندی نظارت‌شده, لندست},
url = {http://jircsa.ir/article-1-509-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-509-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {t, Fariborz and Bazrafshan, Ommolbani},  
title = {Spatial and temporal analysis of groundwater quality of Shamil-Ashkara aquifer}, 
abstract ={Groundwater is the main source of fresh water in arid and semi-arid regions, which make them resilient against lack of rainfall. Considering the great impact of groundwater quality on water and soil health, its evaluation is important. In this study, the assessment of the quality of underground water resources of the Shamil plain aquifer was carried out in Hajiabad county of Hormozgan province using the groundwater quality index (GQI) in the GIS environment. In this study, the results of the analysis of ten chemical parameters of calcium, sodium, magnesium, potassium, sulfate, bicarbonate, chloride, electrical conductivity, total dissolved solids and total hardness were used in 9 wells between 2017 and 2023. Then, using the geographic information system (GIS), the concentration map of the variables was first drawn using the IDW (interpolation) method, and based on the WHO standard, a normal and rank map was prepared, and by extracting the weight of each component from the rank map, a qualitative index map was prepared. Also, the time analysis was analyzed by Mann-Kendall and Pettit trend analysis test in two wet and dry periods of the year. Based on the results of time analysis with Mann-Kendall, all the physicochemical variables of underground water have a decreasing trend in two periods and GQI has an increasing trend, and the time of change in most of them was reported by Petit method, 2013. Also, based on the results of spatial analysis, all the ten investigated variables, except for bicarbonate and potassium, have similar changes in the plain. The group of variables with similar spatial changes on the level of the plain has the lowest concentration in the southern parts of the plain, and its concentration gradually increases in the northern parts of the plain. During the studied period, the groundwater quality index (GQI) was between 96 and 97 and it is placed in the appropriate category based on the WHO standard.},  
Keywords = {Groundwater quality index, Shamil-Ashkara aquifer, Spatial changes, Trend analysis.},
volume = {11},
Number = {3}, 
pages = {71-93}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {تحلیل مکانی و زمانی کیفیت آب زیرزمینی آبخوان دشت شمیل آشکارا},
abstract_fa ={آب های زیرزمینی منبع اصلی آب شیرین در مناطق خشک و نیمه‌خشک محسوب می‌شوند که سبب تاب‌آوری در برابر کمبود بارش می‌شوند. با توجه به تاثیر بسزای کیفیت آب زیرزمینی  سلامت آب و خاک، ارزیابی آن حائز اهمیت آن بر جوامع انسانی حائز اهمیت است. در این مطالعه، ارزیابی کیفیت منابع آب زیرزمینی آبخوان دشت شمیل آشکارا در منطقه حاجی آباد استان هرمزگان با استفاده از شاخص کیفیت آب زیرزمینی (GQI) در محیط GIS انجام شد. در این مطالعه، از نتایج آنالیز ده پارامتر شیمیایی کلسیم، سدیم، منیزیم، پتاسیم، سولفات، بیکربنات، کلراید، هدایت الکتریکی، کل جامدات محلول و سختی کل در 9 حلقه چاه در بازه زمانی 1387 تا 1402 استفاده شد. سپس به وسیله سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS)، ابتدا نقشه غلظت متغیرها به روش IDW (درون یابی) ترسیم و بر اساس استاندارد WHO، نقشه نرمال و رتبه تهیه و با استخراج وزن هر متغیر از نقشه رتبه، نقشه شاخص کیفی تهیه شد. همچنین تحلیل زمانی متغیرها با آزمون تحلیل روند من-کندال و جهش آنها را با آزمون پتیت در دو دوره‌ی تر و خشک سال مورد بررسی قرار گرفت. براساس نتایج تحلیل زمانی با من-کندال، تمامی متغیرهای فیزیکوشیمیایی آب زیرزمینی در دو دوره دارای روند کاهشی و GQI دارای روند صعودی است که زمان تغییر در اغلب آنها با روش پتیت، سال 1393 گزارش گردید. همچینین براساس نتایج تحلیل مکانی، تمام ده متغیر مورد بررسی به استثناء بیکربنات و پتاسیم، دارای تغییرات مشابهی در دشت هستند. دسته متغیرهای با تغییرات مکانی مشابه در سطح دشت در بخش‌های جنوبی دشت دارای کمترین غلظت و در بخش‌های شمالی دشت به تدریج بر غلظت آن افزوده می‌شود. طی دوره‌ی مورد بررسی، شاخص کیفی آب زیرزمینی (GQI) بین 96 تا 97 بوده و براساس استاندارد WHO در رده مناسب قرار می‌گیرد. },
keywords_fa = {آبخوان شمیل آشکارا, شاخص کیفی آب زیرزمینی, تحلیل روند, تغییرات مکانی.},
url = {http://jircsa.ir/article-1-513-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-513-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Dastgerdi, Atefeh and Memarian, Hadi and PourrezaBilondi, Mohsen and Mokari, Mahdi and AghakhaniAfshar, Amirhosei},  
title = {Climate change impact assessment on precipitation and temperature variations using emission scenarios (Case study: Kashmir climatic region)}, 
abstract ={Climate change affects extreme events such as floods and droughts. This research was conducted in the watershed of Kashmar City in Khorasan Razavi province and the output of general circulation models from the CMIP5 model series was used to check the performance and validity of these models in predicting the climatic parameters of precipitation, average temperature, maximum temperature, and minimum temperature during the period 1989-2005. The best model was selected using the evaluation indices of the determination coefficient, the root means squared error, the absolute mean error, the correlation coefficient, and the mean squared error. Finally, the BCSD method was employed to downscale the data for three time periods near future (2020-2038), middle future (2039-2069), and far future (2070-2100) under the IPSL-CM5A-MR model and future emission scenarios (RCP2.6, RCP4. 5, RCP6, RCP8.5). The Mann-Kendall statistic test was used in order to investigate the trend of changes in monthly, seasonal, and annual rainfall and temperature variables. The results of the model evaluation indices for four climate models indicated the highest performance of the IPSL-CM5A-MR model in simulating precipitation and temperature with a high correlation coefficient and relatively low error indices compared to other models. The results of the investigation of the rainfall trend showed that in the far future, the rainfall component will be completely decreasing and it will have the largest decrease under the RCP8.5 scenario with a value of -41.12 mm. The average temperature is also increasing in all months and the maximum increase in the average temperature in the far future under the RCP8.5 scenario is 7.58 °C. The amount of minimum temperature and maximum temperature increases in all months, and the maximum increase of minimum temperature in the far future interval under the RCP8.5 scenario is 8.35 °C. Furthermore, the maximum increase in the maximum temperature in the far future interval under the RCP8.5 scenario is 7.09 °C.},  
Keywords = {Climate variables, Downscaling, Drought, General circulation models, Kashmar, Mann-Kendall test, Simulation.},
volume = {11},
Number = {3}, 
pages = {94-111}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {ارزیابی اثرات تغییر اقلیم بر متغیر‌های بارش و دما با استفاده از سناریوهای انتشار (مطالعه موردی: منطقه اقلیمی کاشمر)},
abstract_fa ={تغییر اقلیم بر وقایع حدی از جمله سیلاب و خشک‌سالی اثر می‌گذارد. این پژوهش در حوزه آبخیز شهرستان کاشمر در استان خراسان رضوی انجام شد و از خروجی مدل‌های گردش عمومی جو از سری مدل‌های CMIP5 به‌منظور بررسی عملکرد و صحت‌سنجی این مدل‌ها در پیش‌بینی پارامتر‌های اقلیمی بارش، دمای متوسط، دمای بیشینه و دمای کمینه در بازه زمانی (2005-1989) استفاده شد. انتخاب مدل برتر با استفاده از شاخص‌های ارزیابی ضریب تبیین، مجذور میانگین مربعات خطا، میانگین مطلق خطا، ضریب همبستگی، میانگین مربعات خطا صورت گرفت. در نهایت روش ریزمقیاس‌نمایی BCSD برای سه دوره زمانی آینده نزدیک (2038-2020)، آینده میانی (2069-2039) و آینده دور (2100-2070) در مدل IPSL-CM5A-MR و سناریو‌های انتشار آینده (RCP2.6، RCP4.5، RCP6، RCP8.5) مورد بررسی قرار گرفت. به‌منظور بررسی روند تغییرات مؤلفه‌های بارندگی و دمای ماهانه، فصلی، سالانه و کل دوره، از آزمون آماره من-کندال استفاده شد. نتایج شاخص‌های ارزیابی مدل، برای چهار مدل اقلیمی حاکی از عملکرد مدل IPSL-CM5A-MR در شبیه‌سازی بارش و دما با ضریب همبستگی بالا و کم بودن نسبی شاخص‌های خطا در مقایسه با سایر مدل‌هاست. نتایج بررسی روند بارندگی نشان داد که در آینده دور بارندگی کاملاً کاهشی بوده و دارای بیش‌ترین کاهش در سناریوی RCP8.5 به مقدار 12/41- میلی‌متر است. میزان دمای متوسط نیز در تمام ماه‌ها افزایشی بوده و بیش‌ترین افزایش دمای متوسط در آینده دور و سناریوی RCP8.5 و برابر 58/7 درجه سانتی‌گراد در سپتامبر است. میزان دمای کمینه و دمای بیشینه در تمام ماه‌ها افزایش می‌یابد و بیش‌ترین افزایش دمای کمینه در آینده دور و سناریوی RCP8.5 به میزان 35/8 درجه سانتی‌گراد در سپتامبر و بیش‌ترین افزایش دمای بیشینه در آینده دور و سناریوی RCP8.5 به میزان 09/7 درجه سانتی‌گراد در مارس است.},
keywords_fa = {آزمون من-کندال, خشکسالی, ریز مقیاس‌نمایی, شبیه سازی, کاشمر, متغیرهای آب و هوایی, مدل‌های گردش عمومی جو.},
url = {http://jircsa.ir/article-1-512-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-512-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Bayat, Parviz and Jafari, Ali and Salehpuorjam, Ami},  
title = {Obstacles to sustainable participation of rural communities in watershed projects(Case study: Bushkan watershed, Bushehr province)}, 
abstract ={Several factors can cause people's lack of participation in watershed management projects. The current research aims to identify, classify, and prioritize the Bushkan watershed in Bushehr province from the point of view of watershed residents and experts. For this purpose, these factors were identified and classified first. Then, paired comparison and Likert questionnaires were prepared as measurement tools, and the validity of the questionnaires was confirmed based on experts' opinions. After completing the questionnaires, hierarchical analysis was used by 34 expert experts to prioritize the indicators, using the fuzzy hierarchical analysis process. In order to prioritize indicators and sub-indices affecting the lack of sustainable participation of people in watershed projects from the perspective of the watershed residents, a questionnaire with a Likert scale was used as a measurement tool. After measuring the validity and reliability of the survey questionnaire It came to fruition. The sample unit is a rural household, and Cochran's formula was used to calculate the sample size. Based on the number of households in this district (678 households), 245 heads of households completed the questionnaire. The results showed that in the Bushkan watershed, there is a difference between the views of experts and people regarding the indicators of people's non-participation, in such a way that the experts give the design-implementation indicator the first priority, while the people living in the watershed give the education and promotion indicator the best priority. People know about non-participation. The ranking results of the sub-indicators showed that both groups of experts and local communities believe that "the lack of education of the watershed residents regarding the relevant plans and objectives" is the main reason for the lack of participation of local people in watershed management projects. From the point of view of experts, "non-use of local force in the implementation of projects (employment)" and from the point of view of people, "non-use of local promoter group" is in second place.},  
Keywords = {friedman's tests, Fuzzy hierarchical analysis, ranking, Bushkan watershed},
volume = {11},
Number = {4}, 
pages = {1-15}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {موانع مشارکت پایدار جوامع روسـتایی در طرح های آبخیزداری},
abstract_fa ={عوامل متعددی باعث عدم مشارکت مردمی در طرح‌های آبخیزداری می‌شوند که هدف از پژوهش حاضر شناسایی، طبقه‌بندی و نیز اولویت‌بندی آن‌ها در حوزه آبخیز بوشکان استان بوشهر از دیدگاه آبخیزنشینان و کارشناسان است. بدین‌منظور ابتدا این عوامل مشخص و طبقه­بندی شد. سپس پرسشنامه‏های مقایسات زوجی و لیکرت به‌عنوان ابزار اندازه‌گیری تهیه و روایی پرسش‌نامه‌ها مبتنی بر نظرات خبرگان تائید شد. پس از تکمیل پرسش‌نامه‌های تحلیل سلسله‌مراتبی توسط 34 کارشناس خبره، برای اولویت‌بندی شاخص‌ها، از فرآیند تحلیل سلسله‌مراتبی فازی استفاده شد. به‌منظور اولویت‏بندی شاخص‏ها و زیرشاخص‏های مؤثر بر عدم مشارکت پایدار مردمی در طرح‌های آبخیزداری از منظر ساکنان حوضه، از پرسش‌نامه با طیف لیکرت به‌عنوان ابزار اندازه‏گیری استفاده، و پس از سنجش روایی و پایایی پرسش‏نامه نظرسنجی به عمل آمد. واحد نمونه، خانوار روستایی و به‌منظور محاسبه حجم نمونه از فرمول کوکران استفاده شد. بر پایه تعداد خانوار موجود در این دهستان (678 خانوار)، تعداد 245 پرسشنامه از سرپرست خانوار تکمیل شد. نتایج تحلیل سلسله‌مراتبی نشان داد که از منظر خبرگان شاخص طراحی و اجرای دارای بیش‌ترین و شاخص آموزشی و ترویجی دارای کم‌ترین اولویت است. هم‌چنین نتایج آزمون فریدمن بیان‌گر وجود اختلاف معنی‌داری بین عوامل مؤثر بر عدم مشارکت مردم در پروژه‌های آبخیزداری از منظر خبرگان است به‌طوری‌که زیرشاخص "عدم آموزش ساکنان حوضه در خصوص طرح‌ها و اهداف مربوطه" با میانگین رتبه 49/8 دارای بیش‌ترین اولویت نسبی و زیرشاخص "دیر بازده بودن طرح‌های آبخیزداری" با میانگین رتبه 06/4 دارای کم‌ترین اولویت نسبی در عدم مشارکت مردم در پروژه‌های آبخیزداری هستند. از دیدگاه جوامع محلی، زیرشاخص "عدم آموزش ساکنان حوضه در خصوص طرح‌ها و اهداف مربوطه" با میانگین رتبه 92/8 دارای بیش‌ترین اولویت نسبی و زیرشاخص "نادیده گرفتن درآمد مردم به‌عنوان انگیزه‌ اقتصادی مستقیم در اجرای طرح‌های آبخیزداری" با میانگین رتبه 18/4 دارای کم‌ترین اولویت نسبی در عدم مشارکت مردم در پروژه‌های آبخیزداری در حوزه آبخیز بوشکان هستند.},
keywords_fa = {آزمون‌های فریدمن, تحلیل سلسله مراتبی فازی, رتبه‌بندی, حوزه آبخیز بوشکان},
url = {http://jircsa.ir/article-1-488-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-488-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {ShirmohammadiFaradonbeh, Farzaneh and Bakhtiari, Bahram and Hejabi, Somayeh},  
title = {Application of Pettit and Buishand tests to quality control of annual rainfall data of Chaharmahal and Bakhtiari, and Khuzestan provinces}, 
abstract ={It is necessary to collect rainfall data for hydrological and hydrometeorological studies. To prepare this data, it is necessary to observe and record it at meteorological stations. In the process of determining rainfall amounts using rain gauges, various types of errors can occur. Therefore, some errors may be introduced into the final data during the observation and recording process. As a result, quality control of rain gauge data is of utmost importance. The objective of this study was to investigate the homogeneity of annual rainfall data at 61 rain gauge stations in the province of Chaharmahal and Bakhtiari and at 82 rain gauge stations in the province of Khuzestan. To detect the heterogeneity of the data, Pettit and Buishand's non-parametric tests were compared. The results indicated that, according to the Pettit test, the data of seven stations in Chaharmahal and Bakhtiari, and 24 stations in Khuzestan provinces are heterogeneous among the investigated stations. According to the Buishand test, there were significant differences in rainfall data among the three stations in Khuzestan province. Consequently, the data appears to be heterogeneous. It should be noted that even though both of these tests are used to test the homogeneity of rainfall data, the Pettit test involves two hypotheses with different continuous distributions. The Pettit test is considered more reliable in detecting homogeneity in comparison to the Buishand test in the study stations. },  
Keywords = {Climate change, Homogeneity test, Outlier data, Precipitation, Quality control},
volume = {11},
Number = {4}, 
pages = {16-30}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {کاربرد آزمون های پتی و بیشاند در کنترل کیفیت داده های سالانه بارش استان های چهارمحال و بختیاری و خوزستان},
abstract_fa ={به‌کارگیری داده‌­های بارندگی در مطالعات مربوط به هیدرولوژی و هیدرومتئورولوژی دارای اهمیت است. فرآیند تهیه­ این داده­ها، از دیدبانی و ثبت آن‌ها در ایستگاه­های هواشناسی آغاز می­شود. باران­سنج که برای تعیین مقدار بارندگی استفاده می­شود، مستعد انواع مختلف خطاها است. به‌طوری که در مسیر انجام دیدبانی و ثبت داده­ها ممکن است بعضی خطاها در داده­های نهایی وارد شود. به‌همین دلیل کنترل کیفیت داده‌­های باران­‌سنجی اهمیت زیادی دارد. در این مطالعه، همگنی داده‌­های بارش سالانه برای 61 ایستگاه باران­سنجی استان چهارمحال و بختیاری و 82 ایستگاه باران­سنجی استان خوزستان مورد بررسی قرار گرفت. آزمون­های ناپارامتری پتی و بیشاند برای تشخیص ناهمگنی داده‌­ها انتخاب شده و نتایج مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج نشان داد که در آزمون پتی، از بین ایستگاه­‌های مورد بررسی در استان چهارمحال و بختیاری داده­‌های 7 ایستگاه و در استان خوزستان داده‌­های 24 ایستگاه ناهمگن هستند. در آزمون بیشاند فقط داده‌­های 3 ایستگاه در استان خوزستان ناهمگن هستند.  اگرچه هردو آزمون­ جهت آزمون همگنی داده­های بارش استفاده می­شوند، اما آزمون پتی از دو فرضیه با توزیع­‌های پیوسته متفاوت از یکدیگر استفاده می­کند. از این‌رو، این آزمون برای تشخیص همگنی داده­ها در ایستگاه­‌های مطالعاتی توصیه می‌شود.},
keywords_fa = {آزمون های همگنی, بارش, تغییرات آب و هوا, داده های پرت, کنترل کیفیت},
url = {http://jircsa.ir/article-1-506-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-506-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Sedghamiz, Abbas and Foroughi, Fari},  
title = {Prediction of groundwater level fluctuations using fuzzy inference system, Adaptive Neuro – Fuzzy Inference System and neural network}, 
abstract ={Since the increase in the depth of groundwater and its intensification can indicate serious limitations in the exploitation of these resources, predicting the changes of this parameter plays an important role in managing these resources and preventing possible damage to them. For this purpose, the use of smart methods has been strongly recommended by researchers. In this research, the methods of multilayer perceptron neural network (MLP), fuzzy inference system (fis), adaptive neural fuzzy inference system (ANFIS), and the combined method of fuzzy neural inference system and particle swarm optimization (ANFIS-PSO) were used for simulation of groundwater Fluctuations depth in Haji Abad area between March 1995 to October 2022 on a monthly scale. The training and testing phases were done with 75 and 25 percent of data, respectively. To measure the accuracy of the models, root mean square error (RMSE), mean absolute percentage error (MAPE) and mean absolute value of error (MAE) indices were used. The best results in the training phase are related to ANFIS-PSO, ANFIS, and MLP models, respectively. Simultaneously with the training of the mentioned models, the testing stage of said models was also implemented. Finally, the best results in this stage belonged to the neural network model with time delay [1 3 5], the ANFIS-PSO model with time delay [1 2 3], and the neural network model with time delay [1 2], respectively. The accuracy indices in the test stage for the best models are (0.1871, 0.1865, 0.1857) for RMSE, (0.7402, 0.6715, 0.6684) for MAPE, and (0.1326, 0.1238, 0.1198) for MAE, respectively. These values show that all three models have an error of less than 20 cm, an error percentage of less than 0.75%, and an absolute error of less than 14 cm, which indicates the acceptable accuracy of these models. Also, the coefficient of determination obtained from the regression relationship of the calculated and measured values of the groundwater depth in the test phase for all three models is around 0.82, which indicates a relatively high linear relationship between these two parameters.},  
Keywords = {Error index, Fuzzy inference system, Groundwater, Prediction multilayer perceptron neural network},
volume = {11},
Number = {4}, 
pages = {31-50}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {پیش بینی نوسانات سطح آب زیرزمینی با استفاده از مدل‌های استنتاج فازی، استنتاج فازی عصبی  و شبکه عصبی},
abstract_fa ={از آن‌جایی‌که افزایش عمق آب زیرزمینی و تشدید آن می‌تواند بازگو کننده محدودیت‌های جدی در بهره‌برداری از این منابع باشد، پیش‌بینی تغییرات این پارامتر، قطعاً نقش مهمی در مدیریت این منابع و جلوگیری از وارد شدن آسیب‌های احتمالی به آن دارد. به این منظور استفاده از روش‌های هوشمند مؤکداً توسط محققین توصیه شده است. در این تحقیق از روش‌های شبکه عصبی پرسپترون چند لایه (MLP)، سیستم استنتاج فازی(FIS) ، سیستم استنتاج فازی–عصبی تطبیقی(ANFIS)  و روش ترکیبی سیستم استنتاج فازی–عصبی و روش بهینه‌سازی ازدحام ذرات (ANFIS-PSO) جهت شبیه‌سازی نوسانات عمق آب زیرزمینی در منطقه حاجی‌آباد داراب در محدوده زمانی اسفند 1373 لغایت مهرماه 1401 در مقیاس ماهیانه، با نسبت 75 به 25 به‌ترتیب برای مرحله آموزش و آزمون استفاده شـده است. جهت سنجش دقت مـدل‌ها از شاخـص‌های جـذر میانگین مربعات خطا (RMSE)، میانگین درصد مطلق خطا (MAPE) و میانگین قدر مطلق خطا (MAE) استفاده شد. بهترین نتایج در مرحله آموزش، به‌ترتیب مربوط به مدل‌های ANFIS-PSO، ANFIS و MLP است. هم‌زمان با آموزش مدل‌های مذکور با تأخیرات زمانی متفاوت، مرحله آزمون مدل‌ها نیز به اجرا در آمد و نهایتاً بهترین نتایج در این مرحله به‌ترتیب برای مدل شبکه عصبی با تأخیر زمانی ]5   3   1[، مدل ANFIS-PSO با تأخیر زمانی ]3   2   1[ و مـدل شبکه عصبی با تأخیر زمانی ]2  1[ به‌دست آمدند. شاخص‌های دقت در مرحله آزمون برای بهترین مدل‌ها، به‌صورت ذکر شده، به‌ترتیب (1871/0، 1865/0، 1857/0) برای RMSE، (7402/0، 6715/0، 6684/0) برای MAPE و (1326/0، 1238/0، 1198/0) برای MAE به‌دست آمد. این مقادیر نشان‌دهنده آن است که هر سه مدل خطایی کم‌تر از 20 سانتی‌متر، درصد خطایی کم‌تر از 75/0 درصد و خطای مطلقی کم‌تر از 14 سانتی‌متر داشته‌اند که حاکی از دقت قابل قبول این مدل‌هاست. هم‌چنین ضریب تعیین به‌دست آمده از رابطه رگرسیونی حاصل از مقادیر محاسبه شده و اندازه‌گیری شده عمق آب زیرزمینی در مرحله آزمون برای هر سه مدل در حدود 82/0 است، که نشان از ارتباط خطی نسبتاً قوی بین این دو پارامتر است.},
keywords_fa = {آب زیرزمینی, پیش‌بینی, مدل‌ استنتاج فازی, شبکه عصبی پرسپترون چندلایه, اندیس خطا},
url = {http://jircsa.ir/article-1-511-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-511-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Shahrokhi, Maryam and Dastorani, Mohammad Taghi and Farzam, Mohammad and Khaghani, Saeedeh},  
title = {Investigating the effectiveness of stone and plant mulch on soil moisture storage in tree holes in the green belt of southern Mashhad}, 
abstract ={The location on the dry belt of the world and the recent droughts have doubled the need to increase water efficiency, especially in nature restoration projects, including the green belt projects of the country's big cities. Therefore, research and assessment to find ways to optimal the use of water and reduce the water requirement of the plants are among the essential needs of these areas. Based on this, the current research aims to evaluate the effectiveness of stone and pebble as well as plant residue mulches and on soil moisture retention in cultivation pits in the green belt of southern Mashhad. For this purpose, three irrigation treatments in three blocks with three treatments of stones and pebbles mulch, plant remains mulch, and the control in a total area of 1.5 ha with nine species (Celtis caucasica, Colutea buhesi, Contoneaster nummlaria, Kochia prostrata, Fraxinus excelsior, Morus alba, Cupressus sempervirance, Paliurus spina christi, Hypophae ramnoides) and four replications were cultivated in each block. Plots were irrigated with a specific plan and humidity and temperature of the soil, as well as the survival rate and growth of the cultivated species were regularly measured during the research. Then the effects of the used mulches on the storage of humidity and temperature and the establishment and growth of the plants were analyzed and investigated. The results showed that the treatment with stone mulch showed better growth in most of the species with a significant difference of 99%. Besides, there was a significant difference with other treatments in terms of moisture retention of the plant mulch in a few days after irrigation. Still, after these days stone mulch showed better performance on moisture retention. No significant difference was observed between the treatments in terms of plant survival. Finally, according to the obtained results and since stone mulch is preferred both in terms of preparation, implementation, and durability in the field, it can be said that stone mulch would be a better suggestion.},  
Keywords = {Stone mulch, plant mulch, soil moisture, Mashhad},
volume = {11},
Number = {4}, 
pages = {51-67}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {بررسی کارایی خاک‌پوش سنگ و گیاه بر ذخیره‌ رطوبتی خاک در کمربند سبز جنوب مشهد},
abstract_fa ={قرار گرفتن ایران بر کمربند خشک جهان و خشکسالی­های اخیر لزوم افزایش بهره­وری از آب خصوصاً در پروژه­های احیاء طبیعت از جمله طرح­های کمربند سبز شهرهای بزرگ کشور را دوچندان نموده است. لذا بررسی و تحقیق در خصوص یافتن راهکارهایی که بتواند هدررفت رطوبت خاک را کاهش داده و نیاز گیاهان به آب را تعدیل نماید ضرورتی انکار ناپذیر است. بر این اساس هدف از تحقیق حاضر ارزیابی کارایی خاک‌پوش­های سنگ و بقایای گیاهی بر نگهداشت رطوبت خاک چاله­های گیاهی کشت شده در کمربند سبز جنوب مشهد است. برای این منظور دو تیمار آبیاری در سه بلوک شامل تیمارهای خاک‌پوش سنگ، خاک‌پوش بقایای گیاهی و شاهد در مجموع به مساحت 5/1 هکتار با 9 گونه (دغدغک، داغداغان، زالزالک، جارو، توت، سنجد تلخ، سرو، زبان‌گنجشک، کام تیغ) و چهار تکرار در هر بلوک کشت شد. بلوک­ها بر اساس یک برنامه آبیاری مشخص و از پیش تعیین شده آبیاری شد و با اندازه‌گیری مرتب رطوبت و دمای خاک و نیز میزان زنده‌مانی و رشد گونه­های کشت شده در طول تحقیق تاثیر خاک‌پوش­های استفاده شده بر ذخیره رطوبت و دما و نیز استقرار و رشد گیاهان بررسی شد. نتایج نشان داد تیمار مالج سنگ در بیش‌تر گونه­ها با تفاوت معنی‌داری در حد 99 درصد رشد بهتری دارند. هم‌چنین از نظر نگهداشت رطوبت خاک‌پوش گیاهی در روزهای ابتدایی پس از آبیاری دارای اختلاف معنی‌داری با سایر تیمارها بود ولی با گذشت زمان وضعیت ذخیره رطوبت در خاک‌پوش سنگ وضعیت بهتری نشان داد. از نظر زنده­مانی تفاوت معنی‌داری بین تیمارها مشاهده نشد. در نهایت با توجه به نتایج حاصل شده و از آن‌جایی که خاک‌پوش سنگی علاوه‌بر میزان تاثیر، هم از نظر تهیه و اجرا و هم از نظر ماندگاری در عرصه دارای ارجحیت است، می­تواند به‌عنوان راهکار مناسب­تر پیشنهاد شود.},
keywords_fa = {مالچ سنگ, مالچ گیاه, رطوبت خاک, مشهد},
url = {http://jircsa.ir/article-1-518-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-518-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Khaslati, Seyed Mehdi and Chezgi, Javad and TajbakhshFakhrabadi, Seyed Mohammad and Dehghani, Mortez},  
title = {Locating suitable flood-spreading areas with the best-worst decision-making method  (Case study: Farrokhi Dam Watershed, South Khorasan Province)}, 
abstract ={In recent decades, the problems caused by the occurrence of droughts on one hand and destructive floods on the other hand, have led the country's water resources managers and those involved in the implementation of flood-spreading and artificial feeding plans. The use of water harvesting structures as one of the solutions to reduce flood damage along with the optimization of flood exploitation in the restoration of natural resources has been common for a long time in different parts of the world. Considering that by carefully designing and implementing these measures, the possibility of flooding and damages can be significantly reduced and the underground aquifers can be fed. In this research, the integration of geographic information systems (GIS) and the best-worst method (BWM) was used to determine suitable flood-spreading areas. Twelve influential criteria were identified based on the opinion of experts in the region for flood-spreading, and the weight of each criterion was calculated using the BWM, and the permeability criterion with 0.33 had the most impact on location. The information layers were prepared in the GIS environment for each criterion, finally, by combining the information layers, the entire region was zoned according to the weighted criteria. The results showed that most of the area is in a completely unsuitable condition with an area of 298,725 ha, unsuitable with an area of 21,000 ha, an average condition with an area of 14,300 ha, as well as suitable and completely suitable areas with an area of 45,811 ha. In addition, permeability, slope, and geology respectively with weights of 0.5, 0.186, and 0.13 have obtained the first to third ranks.},  
Keywords = {MCDM techniques, prioritization, Qaynat city, underground aquifers, watershed management},
volume = {11},
Number = {4}, 
pages = {68-85}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {مکان‌یابی مناطق مناسب پخش سیلاب با روش تصمیم‌گیری BWM (مطالعه موردی: حوزه آبخیز سدفرخی-خراسان جنوبی)},
abstract_fa ={در دهه ­های اخیر، مشکلات ناشی از بروز خشکسالی­ ها از یک‌سو و سیلاب ­های مخرب از سوی دیگر، مدیران و دست ­اندرکاران مدیریت منابع آب کشور را بر آن داشته است که نسبت به اجرای طرح ­های پخش سیلاب و تغذیه مصنوعی اهتمام بیش­تری داشته باشند. استفاده از سازه ­های بهره ­برداری آب به‌عنوان یکی از راهکارهای کاهش خسارت سیل همراه با بهینه­ سازی بهره­ برداری از سیلاب در احیای منابع طبیعی از دیرباز در نقاط مختلف جهان متداول بوده است. با توجه به این‌که می­ توان با طراحی و اجرای دقیق این اقدامات، احتمال بروز سیلاب و خسارات را به میزان قابل‌توجهی کاهش و سفره­های زیرزمینی را تغذیه نمود. در این پژوهش از تلفیق سامانه های اطلاعات مکانی و روش بهترین-بدترین (BWM) برای تعیین مناطق مناسب پخش سیلاب استفاده شد. 12 معیار تأثیرگذار بر اساس نظر کارشناسان در منطقه برای پخش سیلاب شناسایی شدند و وزن هر معیار با استفاده از روش بهترین و بدترین حساب شد، که معیار نفوذپذیری با 33/0 بیش­ترین تاثیر را در مکان­یابی داشته است. لایه­های اطلاعاتی در محیط GIS برای هر معیار آماده شد، در نهایت، با تلفیق لایه ­های اطلاعاتی کل منطقه برحسب معیارهای وزن‌دهی شده پهنه‌بندی شد. محدوده­ها به پنج طبقه در طیف کاملا ًنامناسب تا کاملاً مناسب تقسیم شد. نتایج نشان داد که بیش­تر سطح محدوده در وضعیت کاملاً نامناسب با مساحت 298725 هکتار، نامناسب با مساحت 21000، وضعیت متوسط با مساحت 14300 هکتار و مناطق مناسب و کاملاً مناسب با مساحت 45811 هکتار است. هم‌چنین نفوذپذیری، شیب، و زمین‌شناسی به‌ترتیب با وزن‌های 5/0، 186/0 و 13/0 رتبه‌های اول تا سوم را کسب کرده‌اند.},
keywords_fa = {آبخیزداری, سفره های زیرزمینی, اولویت بندی, تکنیک های MCDM, شهرستان قائنات.},
url = {http://jircsa.ir/article-1-527-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-527-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}

@article{ 
author = {Mohammadian, Yusuf and Heshmatpour, Ali and Fathabadi, Abolhassan and Seydian, Seyed Mortez},  
title = {Determining the appropriate location for the construction of rain catchment systems to provide the drinking water needed for livestock (Case study: Rangelands of Kalaleh city)}, 
abstract ={The construction of rainwater catchment surfaces as a solution to the lack of livestock drinking water in the northern pastures of Golestan province has been less investigated. In the current study, a Geographic Information System (GIS) has been used to identify suitable areas for collecting rainwater in Kalaleh pastures. Among the effective factors in choosing the appropriate site for the construction of rainwater catchment surfaces the criteria of land use, soil depth, distance from fault, slope, distance from waterways, and distance from cattle breeding were selected. Then, with the help of Boolean logic, the weighting of the selection criteria was carried out. In this method, the unsuitable and restrictive areas were assigned a weight of zero, and suitable areas were assigned a numerical value of one. Prone and non-prone areas for rainwater collection were identified by combining information layers. The results indicated that among the selection criteria, the most restricting factor in the study area was due to the slope which made 94.7% of the unsuitable areas for the construction of a rainwater catchment system to be recognized and 3.5% of the pastures have the necessary potential to implement the system. This result is not certain and achieving a desired result requires the existence of acceptable information and data and the selection of proper methods, techniques, and criteria, the way of utilizing them in the studies of identification of prone sites for the construction of catchment systems seems necessary.},  
Keywords = {Water harvesting, rainfall, water shortage, geographic information system},
volume = {11},
Number = {4}, 
pages = {86-101}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {تعیین‌ مکان مناسب احداث سطوح آبگیر باران جهت تأمین آب شرب مورد نیاز دام (مطالعه موردی: مراتع شهرستان کلاله)},
abstract_fa ={احداث سطوح آبگیر باران به‌عنوان یک راه‌حل کمبود آب شرب دام در مراتع شمال استان گلستان کم‌تر مورد بررسی قرار گرفته است. در تحقیق حاضر به‌منظور شناسایی مناطق مناسب جمع‌آوری آب باران در مراتع کلاله از سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) استفاده شده است. از بین عوامل مؤثر در انتخاب مکان مناسب احداث سطوح آبگیر باران معیارهای کاربری اراضی، عمق خاک، فاصله از گسل، شیب، فاصله از آبراهه‌‌ و فاصله از دامداری انتخاب شدند. سپس به کمک منطق بولین نسبت به وزن‌دهی معیارهای انتخابی اقدام شد. در این روش مناطق نامناسب و محدودکننده وزن صفر و مناطق مناسب ارزش عددی یک را به خود اختصاص دادند. با تلفیق لایه‌های اطلاعاتی مناطق مستعد و غیر مستعد برای جمع‌آوری آب باران مشخص شدند. نتایج نشان داد که از بین معیارهای انتخابی بیش‌ترین محدودیت در منطقه مطالعاتی ناشی از شیب بود که باعث شد 7/94 درصد منطقه نامناسب برای احداث سامانه آبگیر باران شناخته شود و 3/5 درصد از سطح مراتع پتانسیل‌ لازم برای‌ اجرای‌ سامانه را داشته باشد. این ‌نتیجه یک امر قطعی‌ نیست‌ و رسیدن به یک نتیجه مطلوب نیازمند به وجود اطلاعات و داده‌های کافی و انتخاب روش‌ها، تکنیک‌ها و معیارهای مناسب است که نحوه به‌کارگیری آن‌ها در مطالعات شناسایی مکان مستعد برای احداث سامانه‌های آبگیر ضروری به نظر می‌رسد},
keywords_fa = {استحصال آب, بارندگی, کمبود آب, منطق بولین},
url = {http://jircsa.ir/article-1-519-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-519-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2023}  
}