@article{ 
author = {AghajanLiafo, Farkhondeh and Javid, Mehrnaz and JavanMahjoubDost, Mohammad and Nazarnejad, Habib and Nainiva, Pedram},  
title = {Validation of Rainfall Estimation Methods in Golestan Province}, 
abstract ={Atmospheric precipitation, especially rainfall, is very important for hydrological analysis and design. Due to the dispersion of rain gauge stations in a region, there is a need to use rainfall estimation methods to generalize results to points lacking statistics. The choice of these methods requires validation of the methods and the proposal of the method according to each region. Therefore, the present research has evaluated some methods of interpolation and geostatistics in estimating the monthly rainfall of Golestan Province and selecting the best model. The semivariogram model was used to explain the spatial relationship between rainfall data, and based on variographic analysis, the exponential model was shown as the best model for the semivariogram in most months. The spline method gives a more favorable result in areas where the station density is high. The interpolation results show the high efficiency of the spline method compared to other methods used, so this method has the highest level of performance in terms of R2, RMSE, and NS evaluation indices in March, April, September, October, and November. The Kriging and IDW methods are placed in the next priority. Since the density of rain gauge stations in plain areas of the province is lower than in mountainous areas, to increase the accuracy of rainfall estimation, it is suggested that the province be divided into two homogeneous areas, plain and mountainous, and interpolation methods should be done for each area separately.},  
Keywords = {Geostatistics, Interpolation, Inverse Distance Weighting, Kriging distance, Semivariogram Model, Spline},
volume = {13},
Number = {1}, 
pages = {1-16}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {اعتبارسنجی روش‌های برآورد بارندگی در استان گلستان},
abstract_fa ={ریزش‌های جوی به‌خصوص بارندگی، برای تحلیل‌ها و طراحی‌های هیدرولوژیکی بسیار اهمیت دارد. با توجه به پراکنش ایستگاه‌های باران‌سنجی در یک منطقه، نیاز به استفاده از روش‌های برآورد بارندگی جهت تعمیم نتایج به نقاط فاقد آمار است. انتخاب این روش‌ها نیازمند اعتبارسنجی روش‌ها و پیشنهاد روش متناسب با هر منطقه است. از این‌رو پژوهش حاضر به ارزیابی برخی از روش­های درون‌یابی و زمین‌آمار در برآورد بارندگی ماهانه استان گلستان و انتخاب مدل برتر پرداخته است. از مدل نیم‌تغییرنما برای تشریح ارتباط مکانی بین داده‌های بارندگی استفاده شد و بر اساس تحلیل واریوگرافی، مدل نمایی، در اکثر ماه‌ها به‌عنوان بهترین مدل برای نیم‌تغییرنما نشان داده شد. نتایج درون‌یابی بیانگر کارایی بالای روش اسپلاین نسبت به سایر روش‌های مورد استفاده است، به‌طوری‌که این روش در ماه‌های اسفند، فروردین، شهریور، مهر و آذر دارای بالاترین سطح عملکرد از نظر شاخص‌های ارزیابی R2، RMSE و NS است. روش‌های کریجینگ و  IDWدر رتبه‌های بعدی قرار دارند. روش اسپلاین در مناطقی که تراکم ایستگاه‌ها بالا باشد نتیجه مطلوب‌تری می‌دهد. از آن‌جا که تراکم ایستگاه‌های باران‌سنجی در مناطق دشتی استان کم‌تر از مناطق کوهستانی است، برای افزایش دقت برآورد بارندگی پیشنهاد می‌شود استان به دو منطقه همگن، دشتی و کوهستانی تقسیم‌بندی شده، و روش‌های درون‌یابی برای هر منطقه به‌صورت جداگانه انجام شود.},
keywords_fa = {اسپلاین, درون‌یابی, زمین‌آمار, فاصله کریجینگ, مدل‌ نیم‌تغییرنما, وزنی معکوس.},
url = {http://jircsa.ir/article-1-553-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-553-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Rostampour, Moslem and Mirmiran2, Seyedeh Mahbubeh and Yari, Rez},  
title = {Determining the optimal plot size and sample size for vegetation monitoring and biodiversity assessment in the Birjand flood spreading area}, 
abstract ={The foundation of plant research results is the sampling and determination of the plot size and sample size. This research was conducted to determine the optimal size and number of plots for monitoring vegetation cover and assessing biodiversity in a part of the rangelands of the flood spreading project in the Birjand plain in the spring of 2024. In this study, plots measuring 1, 2, 3, 4, 5, and 6 m2 with the same number (30 plots each) were established along 5 transects of 100 m each to determine plot dimensions. The time required to measure the density for each plot size was recorded, and based on Wiegert's method, relative variance and relative cost were calculated to determine the optimal plot size for vegetation cover in the flood spreading area. After determining the appropriate plot size, 10, 20, 30, 40, 50, and 60 plots were established along 6 transects, and the density, vegetation cover, and numerical biodiversity indices were determined within them. In this study, in addition, the required number of plots was also calculated using Cochran's method. All statistical analyses were performed in R and PAST software. The results of Wiegert's method and coefficient of variation (CV) showed that a plot size of 4 m2 was the most accurate in measuring vegetation cover in the study area. Considering the dominant growth form of the region's plants and to avoid wasting time and reduce costs, a total of 35 plots of 4 m2 are sufficient to determine the percentage of vegetation cover in this area. Additionally, to investigate and calculate species diversity indices in the flood-spreading area, 90 plots of 6 m2 are required. The results of graphical methods (refraction curve and diversity ordering curve) and nonparametric permutation tests showed that density and species diversity, and dominance are affected by sampling effort.},  
Keywords = {Rangeland Assessment, Sampling Intensity, Species Richness, Water Harvesting, Wiegert's Method},
volume = {13},
Number = {1}, 
pages = {17-34}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {تعیین اندازه و تعداد پلات بهینه برای پایش پوشش گیاهی و ارزیابی تنوع زیستی در منطقه پخش سیلاب بیرجند},
abstract_fa ={پایه و اساس نتایج پژوهش‌های گیاهی، نمونه‌برداری و تعیین تعداد و ابعاد پلات متناسب است. این پژوهش به‌منظور تعیین اندازه و تعداد پلات بهینه برای پایش پوشش گیاهی و ارزیابی تنوع زیستی در بخشی از مراتع پروژه پخش سیلاب دشت بیرجند در بهار سال 1403 انجام شد. در این پژوهش، پلات‌هایی با اندازه‌های 1، 2، 3، 4، 5 و 6 مترمربع با تعداد یکسان (هر کدام 30 پلات) در طول پنج ترانسکت 100متری برای تعیین ابعاد پلات مستقر شد. زمان لازم برای اندازه‌گیری تراکم برای هر کدام از اندازه‌های مختلف پلات یادداشت شد و بر اساس روش ویگرت و محاسبه واریانس نسبی و هزینه نسبی، اندازه پلات مناسب برای پوشش گیاهی عرصه پخش سیلاب تعیین شد. پس از تعیین اندازه پلات مناسب، تعداد 10، 20، 30، 40، 50 و 60 پلات در طول شش ترانسکت 100 متری مستقر شد و در داخل آن‌ها تراکم، درصد پوشش گیاهی و شاخص‌های تنوع زیستی تعیین شد. علاوه‌براین، تعداد پلات لازم نیز به روش ترسیمی و کوکران محاسبه شد. کلیه تجزیه و تحلیل‌های آماری در در محیط R و نرم‌افزار PAST انجام شد. نتایج روش ویگرت و ضریب تغییرات (CV) نتایج نشان می‌دهد که اندازه پلات 4 متر مربع بیش‌ترین دقت را در اندازه‌گیری درصد پوشش گیاهی در منطقه مورد مطالعه دارد. به‌طورکلی با توجه به فرم رویشی غالب منطقه و هم‌چنین برای جلوگیری از هدررفت زمان و کاهش هزینه تعداد 35 پلات 4 مترمربعی برای بررسی خصوصیات کمی پوشش گیاهی در منطقه پخش سیلاب کافی است. هم‌چنین برای محاسبه شاخص‌های تنوع زیستی در منطقه پخش سیلاب، 90 پلات 6 مترمربعی لازم است. نتایج روش‌های ترسیمی (منحنی جزء نادر و منحنی درجه‌بندی تنوع) و آزمون ناپارامتری جایگشت نشان داد تراکم و شاخص‌های تنوع و غالبیت گونه‌ای تحت تاثیر شدت نمونه‌برداری قرار می‌گیرند.},
keywords_fa = {ارزیابی مرتع, جمع‌آوری آب, شدت نمونه‌برداری, غنای گونه‌ای, روش ویگرت},
url = {http://jircsa.ir/article-1-567-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-567-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {YousefiMobarhan, Ebrahim},  
title = {Modeling and evaluating the performance of groundwater resources drought index using XGBoost and SVM algorithms in Ghorveh-Dehgolan Plain in Kurdistan Province}, 
abstract ={The Ghorveh-Dehgolan plain is the largest plain in Kurdistan province, which is of great importance for this province in terms of agriculture, and knowledge of the status of groundwater resources and optimal management of the plain is a detailed study of groundwater level fluctuations. The aim of this research is to investigate and apply machine models to improve the accuracy of predictions and promote groundwater resource management in the Ghorveh-Dehgolan plain, where the Groundwater Resources Index (GRI) is a reliable indicator for monitoring the drought status of the study area during the period. It was used from 1379 to 1399. The results show that the value of the GRI index has a decreasing trend and in 1397, a high degree of hydrogeological drought occurred in the groundwater resources of this region, which in the continuation of this trend will be accompanied by a serious crisis of groundwater level reduction and the consequences for the region. Predictions using machine learning models show that both machine learning models (support vector machine and boost) fit well with the experimental data of the groundwater resource drought index. Validation of the models used in predicting this index using Taylor plot showed that the boost intensity model (XGBoost) with correlation coefficient (r=0.93) and root mean square error (RMSE=0.071) had the best performance in predicting the GRI index as well as the machine learning model. Support vector with correlation coefficient (r=0.87) and RMSE=0.149 showed high performance in predicting the index. The results of this study confirm that machine learning models are suitable for groundwater resource drought prediction indices, which are recommended in other similar areas. },  
Keywords = {Groundwater, GRI, Drought Index, Taylor Diagram, Machine Learning},
volume = {13},
Number = {1}, 
pages = {35-48}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {مدل‌سازی و ارزیابی عملکرد شاخص خشکسالی منابع آب زیرزمینی با استفاده از الگوریتم‌های XGBoost و SVM در دشت قروه-دهگلان، استان کردستان},
abstract_fa ={دشت قروه- دهگلان بزرگ‌ترین دشت استان کردستان است که از نظر کشاورزی اهمیت زیادی برای این استان دارد و آگاهی از وضعیت منابع آب زیرزمینی و مدیریت بهینه دشت، بررسی دقیق نوسانات سطح آب زیرزمینی ضروری است. هدف این پژوهش، بررسی و به‌کارگیری مدل‌های یادگیری ماشین برای بهبود دقت پیش‌بینی‌ها و ارتقای مدیریت منابع آب زیرزمینی در دشت قروه- دهگلان است که شاخص خشکسالی منابع آب‌های زیرزمینی (GRI) به‌عنوان یک شاخص قابل اعتماد برای پایش وضعیت خشکدشت قروه- دهگلان بزرگ‌ترین دشت استان کردستان است که از نظر کشاورزی اهمیت زیادی برای این استان دارد و آگاهی از وضعیت منابع آب زیرزمینی و مدیریت بهینه دشت، بررسی دقیق نوسانات سطح آب زیرزمینی ضروری است. هدف این پژوهش، بررسی و به‌کارگیری مدل‌های یادگیری ماشین برای بهبود دقت پیش‌بینی‌ها و ارتقای مدیریت منابع آب زیرزمینی در دشت قروه- دهگلان است که شاخص خشکسالی منابع آب‌های زیرزمینی (GRI) به‌عنوان یک شاخص قابل اعتماد برای پایش وضعیت خشکسالی منطقه مورد مطالعه طی دوره زمانی 1379 تا 1399 مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان می‌دهد، که مقدار شاخص GRI روند کاهشی داشته و در سال 1397 خشکسالی هیدروژئولوژیکی با درجات بالا در منابع آب زیرزمینی این منطقه رخ داده است که در صورت ادامه این روند، منطقه با بحران جدی کاهش سطح آب زیرزمینی و عواقب ناشی از آن مواجه خواهد شد. پیش‌بینی‌ها با استفاده از مدل‌های یادگیری ماشین نشان دادند که هر دو مدل یادگیری ماشین (ماشین بردار پشتیبان و افزایش گرادیان شدید) به خوبی با داده‌های تجربی شاخص خشکسالی منابع آب‌های زیرزمینی مطابقت دارند. صحت‌سنجی مدل‌های استفاده‌شده در پیش‌بینی این شاخص با استفاده از نمودار تیلور نشان داد مدل افزایش گرادیان شدید (XGBoost) با ضریب همبستگی (r=0.93) و خطای میانگین مربعات ریشه‌ای (RMSE=0.071) بهترین عملکرد را در پیش‌بینی شاخص GRI داشت هم‌چنین مدل ماشین بردار پشتیبان با ضریب همبستگی (r=0.87) و RMSE=0.149، عملکرد بالایی در پیش‌بینی شاخص موردنظر نشان داد. نتایج این تحقیق موید این مطلب است که مدل‌های یادگیری ماشین ابزار مناسبی برای پیش‌بینی شاخص‎ خشکسالی منبع آب زیرزمینی هستند لذا استفاده از آن‎ها در سایر محدوده‌های مشابه پیشنهاد می‌شود.سالی منطقه مورد مطالعه طی دوره زمانی 1379 تا 1399 مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان می‌دهد، که مقدار شاخص GRI روند کاهشی داشته و در سال 1397 خشکسالی هیدروژئولوژیکی با درجات بالا در منابع آب زیرزمینی این منطقه رخ داده است که در صورت ادامه این روند، منطقه با بحران جدی کاهش سطح آب زیرزمینی و عواقب ناشی از آن مواجه خواهد شد. پیش‌بینی‌ها با استفاده از مدل‌های یادگیری ماشین نشان دادند که هر دو مدل یادگیری ماشین (ماشین بردار پشتیبان و افزایش گرادیان شدید) به خوبی با داده‌های تجربی شاخص خشکسالی منابع آب‌های زیرزمینی مطابقت دارند. صحت‌سنجی مدل‌های استفاده‌شده در پیش‌بینی این شاخص با استفاده از نمودار تیلور نشان داد مدل افزایش گرادیان شدید (XGBoost) با ضریب همبستگی (r=0.93) و خطای میانگین مربعات ریشه‌ای (RMSE=0.071) بهترین عملکرد را در پیش‌بینی شاخص GRI داشت هم‌چنین مدل ماشین بردار پشتیبان با ضریب همبستگی (r=0.87) و RMSE=0.149، عملکرد بالایی در پیش‌بینی شاخص موردنظر نشان داد. نتایج این تحقیق موید این مطلب است که مدل‌های یادگیری ماشین ابزار مناسبی برای پیش‌بینی شاخص‎ خشکسالی منبع آب زیرزمینی هستند لذا استفاده از آن‎ها در سایر محدوده‌های مشابه پیشنهاد می‌شود. },
keywords_fa = {آب زیرزمینی, GRI, شاخص خشکسالی, نمودار تیلور, یادگیری ماشین},
url = {http://jircsa.ir/article-1-570-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-570-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Hoseinie, Saeedeh Sadat and Heshmatpour, Ali and Ruohani, Hamed and Farazjoo, Hass},  
title = {Prioritizing watershed management practices based on hydrological factors in Chehelchay Watershed}, 
abstract ={Periodic floods are causing increasing destructive impacts and resulting in human and financial losses in many parts of the country. In this context, identifying flood-prone areas within watersheds and prioritizing sub-watersheds for implementing watershed management projects as a preventive measure against floods is considered one of the effective strategies in natural resource management. In this study, the contribution of sub-watersheds to the total flood runoff, based on a 50-year return period, was determined by integrating Geographic Information System (GIS) and HEC-HMS hydrological modeling. Then, the three sub-watersheds of the study area were divided into 18 management units. Using the SCS model and the individual sub-watersheds removal method, along with the flood-specific index, the sub-watersheds and management units of the watershed were prioritized for the implementation of watershed management operations. The findings indicated that management units 10, 14, and 16, with a peak discharge of 647.9 m3 s-1 in sub-watersheds CH3; management unit 7, with a peak discharge of 80.9 m3 s-1 in sub-watersheds CH2; and management units 3 and 5, with a peak discharge of 64.7 m3 s-1 in sub-watersheds CH1, are identified as having more critical conditions and higher priority for the implementation of control and protective measures. The results obtained from this study will enhance the accuracy and speed of selecting suitable locations, while also reducing costs for the managers of the implementation sectors. Additionally, strengthening vegetation cover and applying traditional methods, such as the construction of small dams in more critical areas, are recommended.},  
Keywords = {Individual remove of sub-watershed, Runoff storage, Special index f, SCS, HEC-HMS},
volume = {13},
Number = {1}, 
pages = {49-66}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {اولویت‌بندی عملیات آبخیزداری براساس عوامل هیدرولوژیکی در حوزه آبخیز چهل‌چای},
abstract_fa ={وقوع سیلاب‌های ادواری موجب اثرات مخرب و تلفات جانی و مالی ناشی از آن در اکثر نقاط کشور در حال افزایش است. در این راستا، شناسایی مناطق مولد سیل در حوزه‌های آبخیز و اولویت‌بندی زیرحوزه‌های آبخیز به‌منظور اجرای طرح‌های آبخیزداری به‌عنوان یک اقدام پیشگیرانه سیلاب‌ از راهکارهای موثر باشد. در این مطالعه، ابتدا با تلفیق  GISو مدل‌سازی هیدرولوژیکی HEC-HMS میزان مشارکت حوزه‌های آبخیز در تولید سیل خروجی کل حوزه بر اساس دوره برگشت 50 ساله تعیین شده است. سپس سه زیر‌حوزه آبخیز منطقه مورد مطالعه به 18 واحد کاری تقسیم شد، با استفاده از مدل SCS و روش تکرار حذف انفرادی زیرحوزه‌های آبخیز و شاخص ویژه سیلاب، زیرحوزه‌های آبخیز و واحدهای کاری حوزه آبخیز مورد مطالعه از نظر اجرای عملیات آبخیزداری اولویت‌بندی ‌شد. یافته‌ها نشان داد که واحد کاری 10، 14 و 16 با تولید دبی اوج 9/647 متر مکعب بر ثانیه در زیرحوزه آبخیز CH3، واحد کاری 7 با تولید دبی اوج 9/80 مترمکعب برثانیه در زیرحوزه آبخیز CH2 و واحد کاری 3 و 5 با تولید دبی اوج 7/64 مترمکعب برثانیه در زیرحوزه آبخیز CH1 به‌ترتیب با شرایط بحرانی‌تر و اولویت بالاتری در انجام عملیات کنترلی و حفاظتی قرار دارند. نتایج به‌دست آمده از این مطالعه، توانایی افزایش دقت و تسریع در انتخاب مکان مناسب و کاهش هزینه‌ها برای مدیران بخش‌های اجرایی به همراه خواهد داشت. هم‌چنین تقویت پوشش گیاهی و به‌کارگیری روش‌های سنتی هم‌چون احداث آب‌بندان در مناطق بحرانی‌تر پیشنهاد می‌شود.},
keywords_fa = {حذف انفرادی, ذخیره رواناب, شاخص ویژه f, SCS, HEC-HMS},
url = {http://jircsa.ir/article-1-568-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-568-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Koohani, Mohammad and Behmanesh, Javad and Rezaverdinejad, Vahi},  
title = {Analysis of changes in area and water quality of wetlands in the Godarchay Watershed}, 
abstract ={This study examines the changes in the area and water quality of both permanent and seasonal wetlands over 34 years, highlighting their sensitivity to climate change and human activities. Wetlands, vital for regulating the water cycle and supporting biodiversity, have seen a significant decline in area and water quality in recent decades. Satellite images from Landsat 5, 7, and Sentinel-2, with high spatial resolution, were used to generate land use maps, processed with ArcGIS Pro and ENVI software. The analysis utilized advanced techniques such as SVM, Markov, and CA-Markov models. Water quality data from 2021 to 2024 in permanent wetlands were analyzed, focusing on parameters such as TSS, NO₃, PO₄²⁻, pH, TDS, COD, BOD₅, and EC. The results indicate a notable increase in water bodies and orchards, expanding from 348.77 km2 in 1990 to 634.20 km2 in 2024, with a predicted rise to 722.90 km2 by 2030. Conversely, rangelands decreased from 1,498.13 km² in 1990 to 1,037.06 km² in 2024, and are expected to further decrease to 938.30 km² by 2030. Rainfed lands remained relatively stable, while seasonal wetlands exhibited more fluctuations than permanent ones. The study also revealed that seasonal wetlands like Yadegarlu and Taleghan experienced significant reductions during dry years, whereas permanent wetlands such as Agh-Gol and Dargeh-Sangi showed greater stability. These findings underscore the importance of effective water resource management and planning, particularly during drought periods, to ensure the protection and sustainability of wetlands..},  
Keywords = {Land Use Change, Wetland Monitoring, Human Impacts, Water Resource Management},
volume = {13},
Number = {1}, 
pages = {67-84}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {تحلیل تغییرات مساحت و کیفیت آب تالاب‌های حوزه آبریز گدارچای},
abstract_fa ={تالاب‌ها از مهم‌ترین اکوسیستم‌های طبیعی به‌شمار می‌روند و نقشی حیاتی در تنظیم چرخه آب، پشتیبانی از تنوع زیستی و ارائه خدمات زیست‌محیطی ایفا می‌کنند. این مناطق به‌دلیل حساسیت زیاد به تغییرات اقلیمی و فعالیت‌های انسانی، در دهه‌های اخیر با کاهش مساحت و تغییر در کیفیت آب مواجه شده‌اند. در این مطالعه، تغییرات مساحت و کیفیت آب تالاب‌های دائمی و فصلی طی بازه زمانی 34 ساله بررسی شد. برای تهیه نقشه‌های کاربری اراضی، از تصاویر ماهواره‌ای Landsat 5, 7 و Sentinel-2 با تفکیک مکانی دقیق و نرم‌افزارهای ArcGIS Pro و ENVI استفاده شد. تحلیل‌ها با روش‌های پیشرفته‌ای مانند SVM و مدل‌های مارکوف انجام گرفت. نتایج نشان داد که مساحت اراضی آبی و باغات از 77/348 کیلومترمربع در سال 1990 به 20/634 کیلومترمربع در سال 2024 افزایش یافته و پیش‌بینی می‌شود تا سال 2030 به 722.90 کیلومترمربع برسد. در مقابل، مراتع به‌طور مداوم کاهش یافته و از 13/1498 کیلومترمربع در سال 1990 به 06/1037کیلومترمربع در سال 2024 رسیده است. هم‌چنین تالاب‌های فصلی نوسانات بیش‌تری نسبت به تالاب‌های دائمی نشان می‌دهند. تالاب‌های یادگارلو و طالقان در سال‌های خشک کاهش شدیدی داشته‌اند، درحالی‌که تالاب‌های دائمی مانند آق‌قلعه و درگه‌سنگی پایداری بیش‌تری نشان داده‌اند. این نتایج بر اهمیت مدیریت منابع آب و برنامه‌ریزی مناسب برای حفاظت از تالاب‌ها، به‌ویژه در دوره‌های خشکسالی، تأکید ‌دارند.},
keywords_fa = {تغییرکاربری اراضی, پایش تالاب‌ها, تأثیرات انسانی, مدیریت منابع آب},
url = {http://jircsa.ir/article-1-574-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-574-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {NematiShishehgaran, Nima and Babaeian, Fariba and Mianabadi, Hojjat},  
title = {Evaluation and comparison of CMIP5 and CMIP6 models in estimating precipitation in Iran}, 
abstract ={Climate models are primary tools for projecting precipitation changes and assessing the impacts of climate change in various fields. This study aims to evaluate the simulation performance of the CMIP6 and CMIP5 models and to detail the efficacy of each climate model in estimating precipitation patterns in Iran. Accordingly, the precipitation simulation performance of 30 climate models from CMIP6 and CMIP5, as well as their multi-model ensemble for Iran, was evaluated against observational data. After bias correction of the simulated precipitation values using the quantile mapping method, the performance of each General Circulation Model (GCM) will be assessed using the Taylor skill score (TSS) and Taylor diagram, which includes correlation, standard deviation, root mean square deviation. In the following, the spatial and temporal patterns of simulated precipitation in Iran by the CMIP6 and CMIP5 models were compared using the relative bias criterion. The findings from the Taylor diagram and the TSS metric reveal that while most CMIP5 models display a standard deviation closer to observational data than CMIP6 models, overall, the majority of CMIP6 models exhibit superior performance in simulating precipitation in Iran. In terms of spatial and temporal variations, there exist relative bias between the observed and simulated precipitation values by the CMIP5 and CMIP6 models, with the CMIP6-MME exhibiting a lower relative bias compared to the CMIP5-MME. By evaluating simulated precipitation changes, it can be inferred that, alongside CMIP5-MME and CMIP6-MME, models such as BCC-CSM1-1-m, CMCC-CM, MPI-ESM-LR, and MPI-ESM-MR from CMIP5, as well as BCC-CSM2-MR, MPI-ESM1-2-HR, and MPI-ESM1-2-MR from CMIP6, exhibit superior capabilities in simulating precipitation in Iran compared to other models.  },  
Keywords = {Climate Models, Quantile Mapping, Relative Bias, Spatial and Temporal Precipitation Patterns, Taylor Diagram},
volume = {13},
Number = {1}, 
pages = {85-102}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {ارزیابی و مقایسه مدل‌های CMIP5 و CMIP6 در برآورد بارش ایران},
abstract_fa ={مدل‌های اقلیمی ابزارهای اولیه برای پیش‌نگری تغییرات بارش و ارزیابی اثرات تغییر اقلیم در زمینه‌های مختلف هستند. هدف از مطالعه حاضر، ارزیابی قابلیت شبیه‌سازی مدل‌های CMIP6 و CMIP5 و ارائه توانمندی هر یک از مدل‌های اقلیمی مورد استفاده در برآورد بارش کشور ایران است. بر این اساس، عملکرد بارش شبیه‌سازی شده توسط 30 مدل اقلیمی از CMIP6 و CMIP5 به همراه همادی چند مدل‌ آن‌ها برای ایران با توجه به داده‌های مشاهداتی مورد ارزیابی قرار گرفت. هدف از این پژوهش که مطالعه‌ای در راستای ارزیابی عملکرد مدل‌های CMIP5 و CMIP6 برای کل کشور ایران است، آنست که پس از اصلاح اریب مقادیر بارش شبیه‌سازی شده توسط مدل‌های اقلیمی به روش نگاشت چندکی، عملکرد هر یک از GCMها با استفاده از دیاگرام تیلور (شامل میزان همبستگی، انحراف معیار، انحراف جذر میانگین مربعات) و معیار TSS مورد ارزیابی قرار دهد. در ادامه، الگوی مکانی و زمانی بارش شبیه‌سازی شده در ایران توسط مدل‌های CMIP6 و CMIP5 با معیار اریب نسبی مقایسه شدند. نتایج حاصل از ارائه دیاگرام تیلور و معیار TSS نشان  دادند که؛ هرچند عمده مدل‌های CMIP5 انحراف معیار نزدیک‌تری به داده مشاهداتی نسبت به مدل‌های CMIP6 دارند اما، به صورت کلی عمده مدل‌های CMIP6 نسبت به مدل‌های CMIP5 از عملکرد بهتری برای شبیه‌سازی بارش ایران برخوردارند. از نظر ویژگی‌های تغییرات مکانی و زمانی، بین مقادیر بارش مشاهداتی و شبیه‌سازی شده توسط مدل‌های CMIP5 و CMIP6 اریب نسبی وجود داشته و میزان اریب نسبی CMIP6-MME کم‌تر از CMIP6-MME است. با ارزیابی تغییرات بارش شبیه‌سازی شده می‌توان چنین استدلال کرد که؛ در کنار CMIP5-MME و CMIP6-MME مدل‌هایی همچون، BCC-CSM1-1-m، CMCC-CM، MPI-ESM-LR و MPI-ESM-MR از CMIP5 و مدل‌هایی از جمله BCC-CSM2-MR، MPI-ESM1-2-HR و MPI-ESM1-2-MR از CMIP6 نسبت به سایر مدل‌ها قابلیت بالایی برای شبیه‌سازی بارش ایران دارند.  },
keywords_fa = {اریب نسبی, الگوی مکانی و زمانی بارش, دیاگرام تیلور, مدل‌های اقلیمی, نگاشت چندکی},
url = {http://jircsa.ir/article-1-573-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-573-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Sharifi, Frood and haghighi, sahel and Kargar, Hadi and Kazemi, Rahim and Davoodi, Hamid and Chatrnor, Mansour and Shoaei, Zieaodi},  
title = {Assessing the impact of a new method of rainwater use on vegetation restoration, land reclamation, and dust control}, 
abstract ={In this study, using modern technologies and a model for soil rehabilitation, a comprehensive solution is proposed for the restoration of alluvial desert lands in an area near Hendijan (one of the hot spots in Khuzestan province). In the year 2001, three provinces faced the issue of fine dust; after five years, the problem doubled, and after ten years, it expanded to 14 provinces. Although large dust storms do not occur frequently, when they do happen along their path, they can be either amplified or weakened, resulting in prolonged and more widespread regional damage. Therefore, implementing local source control measures can lead to regional dust control and reduce the intensity, concentration, and persistence of widespread dust storms. The study adopts a multi-dimensional approach that includes: using seasonal precipitation and flash floods for soil rehabilitation, aquifer recharging and soil leaching, employing bioengineering measures and planting drought-resistant vegetation, reducing salinity and evaporation, as well as preserving soil moisture. Implementing this model on 1,000 ha of alluvial lands has led to land restoration and effective, long-term control of dust storms with accompanying social benefits. Important outcomes of the project include: eliminating the need to transfer hundreds of billions of cubic meters from conventional water resources at high costs, Preventing the salinization and alkalization of lands, eliminating the use of oil-based mulches (which are not only expensive but also environmentally harmful), achieving a fully integrated rehabilitation of the lands as a more sustainable option (in contrast to point-wise planting of 200 low-yield trees per ha, which incurs several times higher costs and comes with maintenance and environmental challenges). This innovative model can serve as an efficient framework for the rehabilitation of other areas affected by soil erosion and dust storms. It plays an important role in sustainable land development and the improvement of environmental conditions, as well as in the production of forage, food, and industrial products with higher advantages, lower costs, and greater sustainability.},  
Keywords = {Soil, Soil Rehabilitation, Storm, Watershed},
volume = {13},
Number = {1}, 
pages = {103-120}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {ارزیابی تاثیر یک روش جدید استفاده از آب باران در استقرار پوشش گیاهی، احیای اراضی و کنترل گرد و غبار},
abstract_fa ={در این پژوهش، با استفاده از فناوری‌های نوین و مدل الگویی احیاء خاک، راه­کاری جامع برای احیای اراضی دلتایی بیابانی کانون گرد و غبار، در یکی از کانون­های منشا گرد و غباردر ناحیه‌ای هندیجان (استان خوزستان) ارائه شده است. در سال 1380 سه استان کشور با معضل ریزگرد مواجه بوده­اند که بعد از 5 سال دوبرابر و پس از ده سال معضل به 14 استان گسترش یافته است. گرچه طوفان­‌های بزرگ به‌صورت مکرر اتفاق نمی­افتد ولی در صورت وقوع در مسیر حرکت می­تواند تقویت و یا تضعیف شده و تداوم و آسیب فرامنطقه­ای بیش‌تری وارد ­کند. لذا اقدامات کنترل منشاء محلی می­تواند منجر به کنترل گرد و غبار منطقه‌ای و کاهش شدت، غلظت و تداوم طوفان­های فرامنطقه­ای شود. این پژوهش از رویکردی چندجانبه بهره برده که شامل استفاده از بارش‌های فصلی و سیلاب ناگهانی برای احیای خاک، آبخوان‌داری، خاک‌شویی، به‌کارگیری اقدامات بیومهندسی و کاشت گیاهان مقاوم به خشکی، کاهش شوری و تبخیر و حفظ رطوبت خاک می‌شود. اجرای این مدل در ۱۰۰۰ هکتار از اراضی دلتایی، منجر به احیای زمین و کنترل مؤثر گرد و غبار با پایداری بلندمدت و منافع اجتماعی شده‌است. از دستاوردهای مهم این طرح، عدم ضرورت انتقال صدها میلیارد مترمکعب از منابع متعارف آبی با هزینه‌های گزاف، جلوگیری از شور و قلیایی شدن اراضی، حذف استفاده از مالچ نفتی (که علاوه‌بر پرهزینه بودن از نظر محیط‌زیستی نیز آسیب‌زا بوده) و احیاء یکپارچه اراضی به‌صورت کامل به‌عنوان یک گزینه پایدارتر شده است. این مدل نوین می‌تواند الگویی کارآمد برای احیای سایر مناطق آسیب‌دیده از فرسایش خاک و گرد و غبار باشد و نقش مهمی در توسعه پایدار اراضی و بهبود شرایط محیط، تولید محصولات علوفه­ای، خوراکی و صنعتی با مزیت محیط‌زیستی بالاتر، هزینه کم‌تر و پایداری بالاتر ایفا کند. },
keywords_fa = {خاک, احیای اراضی, طوفان, آبگیر},
url = {http://jircsa.ir/article-1-580-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-580-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {BonabiAlghoo, Omid and Verdinejad, Vahid and Behmanesh, Javad and Irani, Tayebeh and Rahimi, mi},  
title = {Determining the dynamics of land use changes and the intensity of changes in the Barandozchay watershed, Urmia}, 
abstract ={In this study, land use change maps for the Barandoozchay watershed were prepared using TM and ETM+ sensor images from Landsat and Sentinel-2 satellites for the years 1990, 1995, 2000, 2005, 2010, 2016, 2020, and 2024 over 34 years. To predict land use for 2032, the CA-Markov model in the TerrSet software was used. The analysis employed the land use change intensity index and the integrated dynamic degree index (Ktotal) to monitor land use changes. The results indicated that the classified maps were produced with high accuracy and a Kappa coefficient greater than 0.80, indicating good reliability of the analyses. In this study, land use was categorized into six classes: irrigated lands and orchards, rangelands, rainfed lands, residential areas, water bodies, and salt marshes. Analysis of land use changes showed that the most significant changes occurred in residential areas, particularly during the periods 1995-2000 and 1995-2024, with growth rates of 22.66% and 267.35%, respectively. This growth reflects the rapid development of residential and urban areas, likely due to population growth and housing demand in the region. Additionally, during the 2020-2024 period, there was a 0.42% increase in irrigated lands and orchards, possibly due to increased demand for agricultural products and improved agricultural techniques. Predictions for 2032 indicate that the area of residential zones will increase to 95.19 km², and irrigated lands and orchards will increase to 584.64 km², while rainfed lands and rangelands will decrease. Analysis of the integrated dynamic degree index (Ktotal) also showed that the rate of land use change increased during the periods 2016-2020 and 2020-2024, while it decreased during the periods 2000-2005 and 2005-2010. These results underscore the need for sustainable natural resource management and the development of protective measures to control land use changes and maintain the environmental sustainability of the region. },  
Keywords = {: Trend Analysis, Landscape Dynamics, Land Use Change, Dynamic Degree Index, Watershed Management},
volume = {13},
Number = {2}, 
pages = {1-20}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {تعیین پویایی تغییرات کاربری اراضی و شدت تغییرات آن در حوزه آبخیز باراندوزچای، ارومیه},
abstract_fa ={در تحقیق حاضر جهت تهیه نقشه ‌تغییرات کاربری اراضی در حوزه آبخیز باراندوزچای از تصاویر سنجنده‌های TM و ETM+ ماهواره‌های‌ لندست و سنتینل 2 مربوط به سال‌های 1990، 1995، 2000، 2005، 2010، 2016، 2020 و 2024 طی یک بازه زمانی 34 ساله استفاده شد. در ادامه، به‌منظور پیش‌بینی کاربری اراضی برای سال 2032 از CA-مارکوف از نرم‌افزار TerrSet استفاده شد. در نهایت، برای روند تغییرات کاربری از شاخص شدت تغییرات و شاخص درجه پویایی یکپارچه (Ktotal) در پایش تغییرات کاربری اراضی استفاده شد. نتایج نشان داد که نقشه‌های طبقه‌بندی‌شده با دقت زیاد و ضریب کاپا بیش از 80/0 تولید شدند که حاکی از اعتبار خوب تحلیل‌ها است. در این تحقیق کاربری اراضی در شش کلاس شامل اراضی آبی و باغات، مرتع، اراضی دیم، مسکونی، بدنه آبی و نمکزار طبقه‌بندی شد. تحلیل تغییرات کاربری اراضی نشان داد که بیش‌ترین تغییرات در کاربری مسکونی رخ داده است، به‌ویژه در بازه زمانی 2000-1995 و 2024-1995 که به‌ترتیب با رشد 66/22 و 35/267 درصدی مواجه بوده است. این رشد نشانگر توسعه سریع مناطق مسکونی و شهری است که احتمالاً ناشی از افزایش جمعیت و تقاضا برای مسکن در این منطقه بوده است. هم‌چنین، در دوره 2024-2020، گسترش اراضی آبی و باغات با رشد 42/0 درصدی مشاهده شد که می‌تواند به‌دلیل افزایش تقاضا برای محصولات کشاورزی و بهبود فنون کشاورزی باشد. پیش‌بینی برای سال 2032 نشان می‌دهد که مساحت مناطق مسکونی به 19/95 کیلومترمربع و اراضی آبی و باغات به 64/584 کیلومترمربع افزایش خواهد یافت، در حالی‌که اراضی دیم و مراتع کاهش خواهند یافت. تحلیل شاخص درجه پویایی یکپارچه (Ktotal) نیز نشان داد که سرعت تغییرات کاربری اراضی در بازه زمانی 2020-2016 و 2024-2020 افزایش یافته است، درحالی‌که در بازه زمانی 2005-2000 و 2010-2005 کاهش داشته است. این نتایج نیاز به مدیریت پایدار منابع طبیعی و تدوین برنامه‌های حفاظتی برای کنترل تغییرات کاربری و حفظ پایداری محیط‌زیستی منطقه را تأکید می‌کند.  },
keywords_fa = {تحلیل روند تغییرات, پویایی سیمای‌سرزمین, تغییرکاربری اراضی, شاخص درجه پویایی, مدیریت آبخیز},
url = {http://jircsa.ir/article-1-569-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-569-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Majidi, Alireza and Mostafaei, Abazar and Habibzadeh, Ah},  
title = {Evaluating the Tasuj flood spreading in East Azerbaijan on groundwater quantity}, 
abstract ={Iran is situated in an arid and semi-arid region characterized by negligible atmospheric precipitation and its uneven spatial and temporal distribution. Given escalating human water demands, securing sustainable water resources is paramount. Therefore, despite the country’s recurring droughts, floods, and runoff, employing flood spreading technology, a conventional, widely used, and natural solution for flood control, groundwater recharge, and vegetation enhancement, is more crucial than ever. This study evaluates the East Azerbaijan Tasuj flood spreading system’s impact on recharging the plain’s groundwater aquifer and the water table. Results show that groundwater levels in all observation wells within the East Azerbaijan Tasuj plain declined between water years 2004 and 2009, indicating a negative aquifer balance. This is attributed to increased aquifer withdrawals, reduced precipitation and rainfall, and drought conditions during this period. However, wells closest to the flood spreading networks (Pt1, Pt2, and Pt3) exhibited minimal water level changes (less than 5 meters). Considering the frequency and volume of flooding events, the flood spreading area’s size relative to the aquifer, and groundwater flow direction, this suggests the effectiveness of the networks in recharging the aquifer and partially offsetting over extraction. Analysis of precipitation amounts and flood volumes entering the spreading area revealed that rainfall exceeding 20 mm triggered flooding. Furthermore, rainfall exceeding 50 mm, or single, short-duration, high-intensity rainfall events, resulted in significant recharge, particularly during the flood spreading plan’s initial years.},  
Keywords = {Artificial recharge, control volume, flood control, flood spreading, groundwater aquifer, Precipitation},
volume = {13},
Number = {2}, 
pages = {21-38}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {ارزیابی تاثیر پخش سیلاب تسوج آذربایجان شرقی بر کمیت آب زیرزمینی},
abstract_fa ={ایران در منطقه‌ای با اقلیم خشک و نیمه‌خشک واقع است. در چنین مناطقی، علاوه‌‌بر ناچیز بودن ریزش‌های جوی، دارای توزیع نامناسب مکانی و زمانی بارش نیز هستند. امروزه با توجه به نیاز انسان به آب، تلاش برای رسیدن به منابع آبی پایدار امری ضروری است. لذا، با وجود خشکسالی و بروز سیلاب‌ها و رواناب‌ها در کشور، استفاده از فن‌آوری پخش سیلاب به‌عنوان راهکاری مرسوم، پرکاربرد و منطبق با طبیعت، برای کنترل سیل، تغذیه سفره‌های آب زیرزمینی و افزایش پوشش گیاهی، بیش از پیش ضرورت می‌یابد. هدف این تحقیق ارزیابی تأثیر سیستم پخش سیلاب تسوج آذربایجان شرقی در تغذیه سفره آب زیرزمینی دشت و کمیت آب سفره، است. با توجه به بررسی‌های انجام شده و نتایج حاصل در این پژوهش، در دشت تسوج آذربایجان شرقی تراز سطح آب زیرزمینی در تمامی چاه‌های مشاهده‌ای در طی سال‌های آبی 83 تا 88، دچار افت شده که نشان دهنده بیلان منفی سفره است. این امر به‌دلیل افزایش برداشت از سفره و کاهش نزولات آسمانی و بارش در طی این چند سال و وقوع خشکسالی است. اما، با وجود این، چاه‌هایی که کم‌ترین فاصله را نسبت به شبکه‌های پخش سیلاب داشته‌اند (چاه‌های مشاهده‌ای Pt1، Pt2 و Pt3) کم‌ترین مقدار تغییرات را در تراز سطح آب اندازه‌گیری شده از خود نشان می‌دهند (افت تراز سطح آب، کم‌تر از 5 متر). با مد نظر قرار دادن تعداد و احجام سیل‌گیری‌های انجام شده توسط عرصه‌های پخش سیلاب در طی این دوره زمانی و هم‌چنین، موقعیت مکانی، وسعت عرصه پخش سیلاب نسبت به وسعت سفره دشت و جهت جریان آب زیرزمینی، این خود دلیلی بر اثرگذاری شبکه‌های پخش سیلاب در تغذیه سفره آب زیرزمینی و مواجهه این طرح در جبران بخشی از اضافه برداشت از سفره آب زیرزمینی دشت است.‌ بررسی میزان بارش در هر رخداد و حجم سیلاب ورودی به عرصه پخش نشان داد، بارندگی‌های بیش از ۲۰ میلی‌متر در منطقه به سیل‌گیری در عرصه منجر شده است. از طرف دیگر بارش‌های بیش از 50 میلی‌متر و هم‌چنین تک بارش‌های کوتاه مدت اما با مقادیر زیاد، تغذیه چشم‌گیری را به‌خصوص در سال‌های اولیه اجرای طرح پخش سیلاب به دنبال داشته است.},
keywords_fa = {بارش, تغذیه مصنوعی, حجم کنترل, سفره آب زیرزمینی, مهار سیل.},
url = {http://jircsa.ir/article-1-581-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-581-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {AhmadzadehKaleybar, Fariborz and Molavi, Ahad and MehrvarzQojeBegloo, Bahm},  
title = {Evaluation of intelligent models in predicting the discharge of Aladyzga and Arbabkandy stations}, 
abstract ={The present study was conducted to evaluate the performance of artificial neural networks, support vector machine models, and their hybrid mode with the wavelet model in predicting the discharge of the Aladyzga and Arbabkandy hydrometric stations located in the Qara Su watershed. Considering the correlation index, the discharge of two months ago and the discharge of one month ago were considered as the input of the runoff model at the Arbabkandy and Aladyzga hydrometric stations, respectively. The optimal state in the artificial neural network and hybrid wavelet-artificial neural network models was achieved in two and five neurons at the Aladyzga station, respectively, and in 12 and one neuron at the Arbabkandy station, respectively. The results indicated that the agreement between the observed runoff and predicted runoff values was high when using the wavelet-artificial neural network combination and the wavelet-support vector machine combination compared to the cases of using the conventional artificial neural network and support vector machine. Thus, at Arbabkandy station, hybridizing the single model of the artificial neural network with the wavelet model increased the R parameter from 0.44 to 0.91 and also reduced the RE and RMSE parameters from 41% and 2.03 m3 s-1 to 23 % and 1.33 m3 s-1, respectively. The NSE and GMER indices in the wavelet-artificial neural network and wavelet-support vector machine models had better acceptance in both stations than in the other models, so that in Arbabkandy station, the values of these indices in the wavelet-artificial neural network model were 0.78 and 0.94, respectively. After the hybrid wavelet-artificial neural network model, which had the best fit and consistency with the observational data, the hybrid wavelet-support vector machine model had good accuracy and efficiency compared to other models used in both stations},  
Keywords = {Artificial neural network, Support vector machine, Wavelet transform, Time delay},
volume = {13},
Number = {2}, 
pages = {39-60}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {ارزیابی مدل‌های هوشمند در پیش‌بینی دبی ایستگاه‌های آلادیزگه و ارباب‌کندی},
abstract_fa ={تحقیق حاضر باهدف ارزیابی عملکرد مدل‌های شبکه عصبی مصنوعی، ماشین بردار پشتیبان و حالت هیبرید آن‌ها با مدل موجک در پیش‌بینی دبی ایستگاه‌های هیدرومتری آلادیزگه و ارباب‌کندی واقع درحوضه قره سو انجام شد. با در نظر گرفتن شاخص همبستگی، در ایستگاه های هیدرومتری ارباب‌کندی و آلادیزگه به‌ترتیب دبی دو ماه قبل و دبی یک ماه قبل به‌عنوان ورودی مدل رواناب در نظر گرفته شدند. حالت بهینه در مدل‌های شبکه عصبی مصنوعی و هیبرید موجک- شبکه عصبی مصنوعی در ایستگاه آلادیزگه به‌ترتیب در دو و پنج نرون و در ایستگاه ارباب‌کندی به‌ترتیب در 12 و یک نرون حاصل شدند. نتایج حاکی از آن بود که تطابق بین مقادیر مشاهداتی رواناب و رواناب پیش‌بینی‌شده در استفاده از ترکیب موجک- شبکه عصبی مصنوعی و نیز ترکیب موجک- ماشین بردار پشتیبان نسبت به حالت‌های استفاده از شبکه عصبی مصنوعی و ماشین بردار پشتیبان مرسوم بالابود. به‌طوری‌که در ایستگاه ارباب‌کندی هیبرید کردن مدل منفرد شبکه عصبی مصنوعی با مدل موجک موجب افزایش پارامتر R از 44/0 به 91/0 و نیز کاهش پارامترهای RE و RMSE به‌ترتیب از 41 درصد و 03/2 مترمکعب بر ثانیه به 23 درصد و 33/1مترمکعب بر ثانیه شد. علاوه براین، شاخص‌های ضریب نش-ساتکلیف (NSE) و نسبت میانگین هندسی خطا (GMER) در مدل‌های ترکیبی موجک-شبکه عصبی مصنوعی و موجک-ماشین بردار پشتیبان در هر دو ایستگاه، نسبت به سایر مدل‌ها از عملکرد مطلوب‌تری برخوردار بودند. به‌ویژه در ایستگاه ارباب‌کندی، مقادیر این شاخص‌ها برای مدل موجک-شبکه عصبی مصنوعی به‌ترتیب 78/0 و 94/0 به‌دست آمد که نشان‌دهنده دقت و قابلیت اطمینان بالای این مدل است. بعد از مدل هیبرید موجک- شبکه عصبی مصنوعی که بهترین تطابق و همخوانی را با داده‌های مشاهداتی داشت، مدل هیبرید موجک- ماشین بردار پشتیبان در هر دو ایستگاه از دقت و کارایی خوبی برخوردار بود.},
keywords_fa = {شبکه عصبی مصنوعی, ماشین بردار پشتیبان, تبدیل موجک, تأخیر زمانی},
url = {http://jircsa.ir/article-1-586-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-586-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {amiri, Ebrahim and motamedirad, mohammad and Sadeghi, ali and Amiri, Farz},  
title = {Evaluating the rate of subsidence of the Samalghan Plain using radar interferometry}, 
abstract ={Subsidence can have many negative effects on infrastructure, the environment, and ecosystems. Therefore, an accurate and complete understanding of subsidence is essential to reduce the damage caused by the subsidence phenomenon. This research aimed to assess the subsidence rate of the Samalghan Plain using radar interferometry during the period from March 2021 to June 2024 using SNAP software. Ground data, such as piezometric wells and groundwater level drop rates during minimum and maximum periods, and exploitation wells, were used to calculate the discharge rate at the aquifer level using interpolation using the IDW method. The results of the study show that the subsidence rate in the study basin is within the desired range of 1 to 10 mm, and 35.18 percent of the basin area is in the very high critical zone and 36.88 percent is in the very critical zone, and in total, 72.06 percent of the study basin is in the very high critical and very critical subsidence zones. The subsidence rate in the very high critical zone is 4 to 10 mm, which indicates high subsidence rates in the south, center, west, and part of the north of the basin. The wells of Hyderabad-Ghale Khan Road, Mulla Hassan, Bagh Nodeh, and Ebtedaye Ghori are located in the very high critical zone. Due to its specific geological characteristics and excessive exploitation of groundwater resources, the Samalghan Plain is at risk of subsidence. To manage this phenomenon, it is necessary to take measures such as sustainable management of groundwater resources, reducing excessive groundwater extraction, artificially feeding aquifers, and carefully monitoring the water table and examining hydrogeological changes in the region to help control subsidence and prevent its increase.},  
Keywords = {Radar, Semlghan, Sentinel, Subsidence, SNAP},
volume = {13},
Number = {2}, 
pages = {61-82}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {ارزیابی میزان فرونشست دشت سملقان با استفاده از روش تداخل‌سنجی راداری},
abstract_fa ={فرونشست می‌تواند اثرات منفی زیادی بر زیرساخت‌ها، محیط زیست و اکوسیستم‌ها بگذارد. لذا درک دقیق و کامل فرونشست جهت کاهش خسارات ناشی از پدیده فرونشست ضروری است. این پژوهش با هدف ارزیابی میزان فرونشست دشت سملقان با استفاده از روش تداخل‌سنجی راداری در بازه زمانی مارس 2021 تا ژوئن 2024 با استفاده از نرم افزار SNAP انجام شده است. از داده­های زمینی نظیر چاه­های پیزومتریک و  میزان افت آب زیرزمینی سطح آب زیرزمینی در دوره‌های حداقل و حداکثر و چاه­های بهره‌برداری جهت محاسبه میزان تخیله در سطح آبخوان با استفاده از درونیابی به روشIDW استفاده شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان می­دهد میزان فرونشست در حوضه مطالعاتی از 1 تا 10 میلی‌متر در بازه مورد نظر بوده و 18/35 درصد از مساحت حوضه در پهنه خیلی زیاد بحرانی و 88/36 درصد در پهنه خیلی بحرانی قرار گرفته است و در مجموع 06/72 درصد از حوضه مطالعاتی در پهنه فرونشست خیلی زیاد بحرانی و خیلی بحرانی است. میزان فرونشست در پهنه خیلی زیاد بحرانی از 4 تا 10 میلی‌متر است که این میزان بالای فرونشست را در جنوب، مرکز، غرب و بخشی از شمال حوضه را نشان می­دهد. چاه­های جاده حیدرآباد- قلعه خان، ملا حسن، باغ نوده و ابتدای قوری در پهنه خیلی زیاد بحرانی قرار گرفته­اند. دشت سملقان به‌دلیل ویژگی‌های زمین‌شناسی خاص و بهره‌برداری بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی، در معرض خطر فرونشست قرار گرفته که برای مدیریت این پدیده، لازم است اقداماتی نظیر مدیریت پایدار منابع آب زیرزمینی، کاهش برداشت بی‌رویه آب‌های زیرزمینی، تغذیه مصنوعی آبخوان‌ها و پایش دقیق سطح ایستابی آب و بررسی تغییرات هیدروژئولوژیکی منطقه انجام شود تا به کنترل فرونشست و جلوگیری از افزایش آن کمک کند.},
keywords_fa = {رادار, سملقان, سنتینل, فرونشست,SNAP},
url = {http://jircsa.ir/article-1-583-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-583-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Memarian, Hadi},  
title = {Evaluation of Climate Change Impact on Runoff Potential in Kashmar Urban Watershed}, 
abstract ={This research aims to investigate the impacts of climate change on the amount of runoff generation in the Kashmar urban watershed by employing a combination of Barlow methods. The findings indicate that climate change, resulting from increased greenhouse gas concentrations, has significantly influenced the precipitation patterns and runoff in this semi-arid region. Among the examined General Circulation Models (GCMs) – GFDL-ESM2G, IPSL-CM5A-MR, MIROC-ESM, and NorESM1-M – the evaluations suggest that the IPSL-CM5A-MR model, with a coefficient of determination (R²) of 0.72, demonstrated higher accuracy in simulating the historical precipitation of the region. The analysis of various climate change scenarios, particularly RCP8.5 (for the period 2070-2100), reveals a substantial decrease in annual precipitation by approximately 41.12 millimeters. The Barlow method, considering the physical characteristics of the watershed such as slope, land cover type, and rainfall nature, predicts that runoff will experience a significant reduction in high greenhouse gas emission scenarios. Specifically, under the RCP8.5 scenario, a decrease of 16.7% is projected for the period 2020-2038, and a further decrease of 29.1% for the period 2070-2100. The sub-basin analysis shows that sub-basin A, with an area of 6123 hectares and characterized by E-type land (steep slope and poor vegetation cover), exhibits the highest vulnerability and generated 3351 thousand cubic meters of runoff during the baseline period. The results of the Mann-Kendall test confirm a non-significant decrease in precipitation in most scenarios, except for RCP2.6. Furthermore, a significant linear relationship between annual precipitation and maximum 24-hour precipitation, with a coefficient of determination (R²) of 0.64, was utilized in estimating the amount of runoff. Collectively, these results underscore the critical need for a fundamental revision of water resource management approaches and the development of effective strategies for adapting to the consequences of climate change in arid and semi-arid regions like Kashmar.},  
Keywords = {Climate Modeling, Ecosystem Sustainability, General Circulation Model (GCM), Barlow Method, Downscaling, Emission Scenarios},
volume = {13},
Number = {2}, 
pages = {83-100}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {ارزیابی اثر تغییر اقلیم بر پتانسیل تولید رواناب در حوضه آبخیز شهری کاشمر},
abstract_fa ={حوزه‌های آبخیز شهری در مناطق خشک و نیمه‌خشک، به دلیل آسیب‌پذیری ذاتی ناشی از کمبود بارش و فشارهای دوگانه تغییر اقلیم و توسعه انسانی، در خط مقدم چالش‌های مدیریت منابع آب قرار دارند. حوزه آبخیز شهری کاشمر، با متوسط بارش سالانه حدود ۲۰۵ میلی‌متر و ویژگی‌های فیزیوگرافیکی مستعد تولید رواناب سریع، نمونه‌ای بارز از این سیستم‌های حساس است که ارزیابی کمی پاسخ هیدرولویکی آن به سناریوهای اقلیمی آتی تا کنون انجام نشده است. هدف اصلی این پژوهش، پر کردن این خلأ تحقیقاتی از طریق کمی‌سازی اثرات بالقوه تغییر اقلیم بر پتانسیل تولید رواناب سطحی در این حوزه و شناسایی زیرحوزه‌های آبخیز با بیشترین آسیب‌پذیری است. در این راستا، ابتدا عملکرد چهار مدل گردش عمومی جو (GCMs) ارزیابی و مدل بهینه IPSL-CM5A-MR (R²=0.56) انتخاب شد. سپس داده‌های بارش این مدل تحت سناریوهای انتشار RCPs برای دوره آتی (۲۰۲۰-۲۱۰۰) استخراج و با روش BCSD ریزمقیاس شد. در مرحله بعد، حجم رواناب سطحی با استفاده از روش تجربی بارلو، که بر پایه طبقه‌-بندی ویژگی‌های فیزیکی حوزه و شدت بارش روزانه استوار است، برآورد شد. تحلیل روند تغییرات نیز با آزمون من-کندال انجام پذیرفت. نتایج نشان داد که بارش سالانه در اکثر سناریوها، به ویژه سناریوی بدبینانه RCP8.5، دارای روند کاهشی (هرچند از نظر آماری غیرمعنادار) است که در دوره دور (۲۰۷۰-۲۱۰۰) این کاهش به حدود ۴۱ میلی‌متر می‌رسد. این افت محسوس در ورودی سیستم، منجر به کاهش شدید پتانسیل تولید رواناب خواهد شد؛ به‌طوری‌که برآوردها برای سناریوی RCP8.5، کاهش حجم رواناب به میزان ۱۶/۷ درصد در دوره نزدیک (۲۰۲۰-۲۰۳۸) و تا ۲۹/۱ درصد در دوره دور (۲۰۷۰-۲۱۰۰) را پیش‌بینی می‌کند. تحلیل مکانی آسیب‌پذیری نیز مشخص کرد که زیرحوزه‌ آبخیز A با مساحتی بالغ بر ۶۵۸۸ هکتار و غلبه اراضی نوع E (با شیب تند)، آسیب‌پذیرترین بخش حوزه در برابر تغییرات آتی است. در یک جمع‌بندی نهایی، یافته‌ها حساسیت بالای منابع آب سطحی حوزه کاشمر به تغییرات اقلیمی را اثبات می‌کند. کاهش قابل توجه رواناب یک تهدید جدی برای امنیت آبی و کشاورزی منطقه محسوب می‌شود. با اذعان به عدم قطعیت‌های ذاتی مدل‌سازی، نتایج این پژوهش به‌عنوان اولین برآورد کمی برای این حوزه، بر ضرورت بازنگری فوری در رویکردهای مدیریت منابع آب و تدوین راهبردهای مؤثر سازگاری مبتنی بر شواهد علمی تأکید می‌ورزد.},
keywords_fa = {مدل‌سازی اقلیمی, پایداری بوم‌سازگان, مدل گردش عمومی جو, روش بارلو, ریز مقیاس‌نمایی, سناریوهای انتشار},
url = {http://jircsa.ir/article-1-585-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-585-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Mardani, Mahsa and Tosan, Moein and Nasirian, Ali and Dastourani, Mehdi},  
title = {A bibliometric analysis of research trends on the application of remote sensing in precipitation estimation with an emphasis on spatio-temporal analysis in Iran}, 
abstract ={This study aimed to conduct a bibliometric analysis of the application of remote sensing in analyzing spatio-temporal rainfall changes in Iran during the period 2004 to 2024. The purpose of this analysis was to provide a macro and structured view of the research status in this field, identify publication trends, key players, and conceptual developments. Data related to articles published in the Web of Science database were analyzed using R biblioshiny and VOSviewer software. The findings of this research show that the field of application of remote sensing in rainfall estimation in Iran, with an annual growth rate of 25.20%, has high dynamism and extensive international collaborations have been formed within it. The review of highly cited articles indicates that the utilization of advanced satellite data such as GPM-IMERG, TRMM, and PERSIANN, along with downscaling methods based on non-linear relationships (such as the use of NDVI in semi-arid and humid regions) and accurate calibration techniques (using ground station data), has played a significant role in improving the accuracy of rainfall estimation. These achievements can be effective in formulating water resource management policies in Iran as follows: 1) Focusing on the use and development of infrastructure related to high-accuracy satellite data. 2) Applying advanced downscaling and calibration methods in the production of rainfall data with appropriate spatial resolution for use in hydrological models. 3) Prioritizing research focused on the analysis of rainfall climate change trends using remote sensing data. By providing this bibliometric framework, this research, while outlining the current situation, provides a basis for guiding future research and making informed decisions in the field of water resource management in Iran.},  
Keywords = {Precipitation Forecasting, Bibliometric Analysis, Satellite Data, Hydrological Models, Water Resources Management},
volume = {13},
Number = {2}, 
pages = {101-118}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {تحلیل بیبلیومتریک روند پژوهش‌های کاربرد سنجش از دور در برآورد بارش با تأکید بر تحلیل فضایی-زمانی در ایران},
abstract_fa ={پژوهش حاضر با هدف تحلیل علم‌سنجی کاربرد سنجش از دور در تحلیل تغییرات زمانی-مکانی بارش در ایران در بازه زمانی 2004 تا 2024 انجام شده است. هدف از این تحلیل، ارائه یک دیدگاه کلان و ساختارمند از وضعیت پژوهش در این حوزه، شناسایی روندهای انتشار، بازیگران کلیدی و تحولات مفهومی بوده است. داده‌های مربوط به مقالات منتشر شده در پایگاه داده Web of Science با استفاده از نرم‌افزارهای R biblioshiny و VOSviewer مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که حوزه کاربرد سنجش از دور در برآورد بارش ایران با نرخ رشد سالانه 25/20 درصد، از پویایی بالایی برخوردار بوده و همکاری‌های بین‌المللی گسترده‌ای در آن شکل گرفته است. بررسی مقالات پر استناد نشان می‌دهد که استفاده از داده‌های ماهواره‌ای پیشرفته نظیر GPM-IMERG، TRMM و PERSIANN، همراه با روش‌های کاهش مقیاس مبتنی بر روابط غیرخطی (مانند استفاده از NDVI در مناطق نیمه‌خشک و مرطوب) و تکنیک‌های واسنجی دقیق (با استفاده از داده‌های ایستگاه‌های زمینی)، نقش بسزایی در بهبود دقت برآورد بارش داشته است. این دستاوردها می‌توانند در تدوین سیاست‌های مدیریت منابع آب ایران به شرح زیر موثر باشند: 1) تمرکز بر استفاده و توسعه زیرساخت‌های مرتبط با داده‌های ماهواره‌ای با دقت بالا. 2) به‌کارگیری روش‌های کاهش مقیاس و واسنجی پیشرفته در تولید داده‌های بارش با تفکیک مکانی مناسب برای استفاده در مدل‌های هیدرولوژیکی. 3) اولویت‌دهی به پژوهش‌های با تمرکز بر تحلیل روندهای تغییرات اقلیمی بارش با استفاده از داده‌های سنجش از دور. این پژوهش با ارائه این چارچوب علم‌سنجی، ضمن ترسیم وضعیت موجود، زمینه‌ای برای هدایت پژوهش‌های آتی و اتخاذ تصمیمات آگاهانه در زمینه مدیریت منابع آب در ایران فراهم می‌آورد.},
keywords_fa = {پیش‌بینی بارش, تحلیل بیبلومتریک, داده‌های ماهواره‌ای, مدل‌های هیدرولوژیکی, مدیریت منابع آب},
url = {http://jircsa.ir/article-1-577-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-577-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Sedghamiz, Abbas},  
title = {Determining the best observation wells to predict groundwater depth using ANFIS based on different training algorithms}, 
abstract ={For the effective and optimal management of groundwater resources, accurate predictions considering all prevailing conditions in aquifers, particularly fluctuations in groundwater level and depth, are essential. The objective of this study, conducted in the Qotbabad region of Jahrom County, Fars Province, is to identify observation wells that provide the most reliable predictions of groundwater depth in other wells. To achieve this, the Adaptive Neuro-Fuzzy Inference System (ANFIS) was employed, in combination with various training algorithms including Hybrid, Genetic Algorithm (GA), and Particle Swarm Optimization (PSO). Groundwater depth data from seven observation wells across the plain were used, covering the period from October 2008 to September 2024. To evaluate model accuracy, statistical indices such as Root Mean Square Error (RMSE), Mean Absolute Percentage Error (MAPE), and Mean Absolute Error (MAE) were utilized. Based on the results, observation well No. 2 was identified as the most accurate predictor for wells No. 1 and 4, while well No. 5 was identified as the least accurate predictor for wells No. 3 and 6. Additionally, observation well No. 4, classified as a moderately accurate predictor, demonstrated the best predictive performance for wells No. 2, 5, and 7, and ranked second-best for wells No. 1, 3, and 6. This consistent ranking as either the top or second-best predictor sets well No. 4 apart from the others. Among all wells, the strongest linear relationship between observed and predicted groundwater depths was obtained for well No. 4, with an average coefficient of determination (R²) of 0.9945 across the three training algorithms. Conversely, the weakest relationship was found for well No. 3, with an average R² of 0.7435. Overall, the Hybrid method proved to be the most accurate and the fastest to execute, whereas the Genetic Algorithm method, having the most execution time, exhibited the lowest predictive accuracy.},  
Keywords = {Groundwater, Adaptive Neouro- Fuzzy Inference System, Training Algorithme, Error Index},
volume = {13},
Number = {2}, 
pages = {119-139}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {تعیین بهترین چاههای مشاهده‌ای جهت پیش‌بینی  عمق آب زیرزمینی با استفاده از سیستم استنتاج فازی-عصبی بر اساس الگوریتم های مختلف یادگیری},
abstract_fa ={جهت مدیریت موثر و بهینه منابع آب زیرزمینی، انجام پیش‌بینی‌های دقیق نسبت به جمیع شرایط حاکم بر آبخوان‌ها و در رأس آن نوسانات عمق و تراز آب زیرزمینی، ضروری می‌باشد. هدف از انجام این مطالعه که در محدوده قُطب‌آباد از توابع شهرستان جهرم واقع در استان فارس انجام شده‌ است، شناسایی چاه‌هایی است که بهترین پیش‌بینی را برای عمق آب زیرزمینی در چاه‌های دیگر ممکن می‌سازند. جهت نیل به این هدف در مطالعه حاضر، از سیستم استنتاج فازی – عصبی تطبیقی (ANFIS) به همراه الگوریتم‌های یادگیری مختلف (Hybrid, GA, PSO) استفاده شده ‌است. به این منظور، اطلاعات عمق آب زیرزمینی مربوط به 7 چاه مشاهده‌ای موجود در سطح دشت، در بازه زمانی مهر ماه 1387 الی شهریورماه 1403 بکار گرفته شده‌ است. جهت سنجش دقت مدل‌ها از شاخـص‌های جـذر میانگین مربعات خطا (RMSE)، میانگین درصد مطلق خطا (MAPE) و میانگین قدر مطلق خطا (MAE) استفاده شده ‌است. بر این اساس، چاه مشاهده‌ای شماره 2 به‌عنوان قوی‌ترین تخمینگر به‌ترتیب برای چاه‌های مشاهده‌ای شماره 1 و 4 و چاه مشاهده‌ای شماره 5 به‌عنوان ضعیف‌ترین تخمینگر به‌ترتیب برای چاه‌های 3 و 6 انتخاب شده‌اند. همچنین چاه مشاهده‌ای شماره 4 به‌عنوان یک تخمینگر متوسط، عنوان بهترین تخمینگر برای چاه‌های شماره 2، 5 و 7 و دومین تخمینگر بهینه، برای چاه‌های 1، 3 و 6 کسب نموده ‌است، لذا به‌عنوان یک وجه تمایز با سایر چاه‌ها، این چاه همواره رتبه اول و یا دوم را در تخمین عمق آب زیرزمینی برای سایر چاه‌های مشاهده‌ای به‌دست آورده است. در این میان قوی‌ترین رابطه خطی بین مقادیر مشاهده شده و پیش‌بینی شده عمق آب زیرزمینی، برای چاه مشاهده‌ای شماره 4 با متوسط ضریب تعیین 9945/0 برای سه روش یادگیری مذکور به‌دست آمده ‌است و ضعیف‌ترین رابطه خطی نیز برای چاه مشاهده‌ای شماره 3 با متوسط ضریب تعیین 7435/0 برای همان سه روش یادگیری حاصل شده‌ ‌است. در مجموع روش هیبرید، ضمن دارا بودن بیشترین سرعت در اجرا، به‌عنوان دقیق‌ترین روش و روش ژنتیک الگوریتم، با کسب بیشترین زمان اجرا، به‌عنوان کم دقت‌ترین روش، معرفی می‌شوند.},
keywords_fa = {آب زیرزمینی, مدل‌ فازی عصبی تطبیقی, الگوریتم یادگیری, شاخص خطا},
url = {http://jircsa.ir/article-1-584-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-584-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Maham, Mahmoo},  
title = {Ecological rethinking of development, water, and energy at planetary boundaries (Case study: In search of unknown water and energy resources in Iran)}, 
abstract ={Movement is a sign of life and requires energy. Paying attention to the fact of the interconnectedness of biological domains (biology-physiology-ecology) acts as a guide to identify the diversity of movement and energy in the land. The long history of moving and living in the plateau of Iran shows the history of land cultivation with a focus on water diversity and water as energy. The changes in the biological areas reveal the changes in the patterns of identification and utilization of energies. Changes in population and social context, as biological-ecological changes in Iran, represent fundamental changes in energy issues and patterns of movement and life. Therefore, the question of the article is: What has been the impact of the development changes in the plateau of Iran on the energetics for the movement and biological systems of the land? In order to answer, a qualitative analysis of the approach to solving the water and energy problem in the decades of 1661-1981, and comparing it with the priorities of the comprehensive scientific map of the country, was carried out. Finally, it was proposed to replace physical or biophysical energy analysis in planetary and biological boundaries with biophysical-social analysis.},  
Keywords = {Clustering, Nexus, Planetology, Hydrology, Energy science, Demography, Land use planning},
volume = {13},
Number = {3}, 
pages = {1-20}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {بازاندیشیِ زیست‌بوم‌شناختیِ توسعه، آب و انرژی در مرزهای سیاره‌ای (مطالعه موردی: در جستجوی منابع ناشناخته آب و انرژی در ایران)},
abstract_fa ={حرکت، نشانه زیست و نیازمند انرژی است. توجه به واقعیتِ به هم­پیوستگی حوزه­های زیستی (از سطوح پایه مانند سلول تا سطوح بالاتر و کلانِ بوم­شناسی طبیعی و اجتماعی) همانند راهنمای شناساییِ تنوع حرکت و انرژی در سرزمین عمل می­نماید. تاریخ طولانی حرکت و زیستن در فلات ایران بیانگر پیشینه آمایش سرزمین با محوریت تنوع آبی و آب به مثابه انرژی است که نشان­دهنده سوابق تولید، ذخیره، تقسیم و بهره‌برداری­های جوامع از تنوع انرژی­ در سرزمین را است. تغییرات حوزه­های زیستی، تغییرات الگوهای شناسایی و بهره­گیری از انرژی­ها را آشکار می­سازد. تغییرات جمعیت و بافت اجتماعی به مثابه تغییرات زیست­بوم‌شناختی در ایران­زمین بیانگر تغییرات بنیادین در مساله­شناسیِ انرژی و الگوهای حرکت و زیست است. رخداد توسعه در مقیاس زیست­کره، تغییرات اساسی در پیوند انرژی و بوم‌شناسی ایجاد کرده است. بنابراین، پرسش مقاله این است: تغییرات توسعه­ای در فلات ایران چه تاثیری بر انرژی­شناسی برای حرکت و سامانه‌های زیستی سرزمین داشته است؟ برای پاسخ­گویی، تحلیل کیفی رویکرد حل مساله آب و انرژی در دهه‌های 1340 الی 1360 و مقایسه آن با اولویت­های نقشه جامع علمی کشور (مصوب و ابلاغ شده در سال 1389 برای تمامی نهادهای مرتبط) انجام شد. فراموشی آب به مثابه انرژی و تکیه بر فناوری بدون پیوند قوی با زیست­بوم و فرهنگ، روند مسلط است. تغییر این وضعیت نیازمند جایگزینی تحلیل بیوفیزیکی-اجتماعی بجای تحلیل فیزیکی یا بیوفیزیکی انرژی در مرزهای سیاره­ای و زیستی است.},
keywords_fa = {همبست, سیاره‌شناسی‌, آب‌شناسی, انرژی‌شناسی, جمعیت‌شناسی, آمایش سرزمین},
url = {http://jircsa.ir/article-1-587-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-587-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {HasanpourKashani, Mahs},  
title = {Investigation of the microbial and physicochemical quality of drinking water in Ardabil city in 2019-2020}, 
abstract ={The microbial and physicochemical characteristics of drinking water in terms of type and quantity are the basis for judging its potability and the impact of each of the above components on improving its quality, increasing its acceptability, or threatening its consumers' health. This study aims to investigate the microbial and physicochemical parameters and heavy elements of lead and cadmium in drinking water in Ardabil city and compare it with national and international standards to answer whether Ardabil drinking water is in a healthy state or not. This cross-sectional study was conducted by sampling from four regions of the north, south, east, and west of Ardabil city in the summer of 2019 and winter of 2020 to monitor the quality of water resources. Chemical analysis and examination of the elements present in the water were performed on the samples, and the samples were analyzed for the presence of heavy metals lead and cadmium, total hardness based on carbonate-calcium, total dissolved solids (TDS), pH, chlorine (CL), fluoride, phosphate, nitrate, nitrite, sulfate, dissolved oxygen (DO), biochemical oxygen (BOD), chemical oxygen (COD), turbidity, fecal coliform and total coliform using standard methods and were compared with the Iranian National Standard 1053 and the WHO International Standard. The results showed that the values ​​of the measured parameters, except for the average cadmium (in 53% of cases, the concentration of this metal exceeded the World Health Organization guideline value), phosphate, maximum total hardness, fluoride, and nitrite, were lower than the values ​​of the Iranian National Standard 1053 and the WHO International Standard. Seasonal changes also affect the quantity and quality of drinking water, so that the highest values ​​for the parameters studied were obtained in the winter (cold season of the year).},  
Keywords = {Physicochemical quality, Drinking water, National and international standards, Seasonal changes, Ardabil},
volume = {13},
Number = {3}, 
pages = {21-36}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {بررسی کیفیت میکروبی و فیزیکوشیمیایی آب شرب شهر اردبیل در سال 1398-1399},
abstract_fa ={ویژگی­های میکروبی و فیزیکوشیمیایی آب آشامیدنی برحسب نوع و مقدار، مبنای قضاوت درباره قابل شرب بودن و تأثیرگذاری هر کدام از اجزاء فوق بر بهبود کیفیت، افزایش مقبولیت و یا تهدید سلامت مصرف­کننده آن است. هدف این تحقیق، بررسی پارامترهای میکروبی و فیزیکوشیمیایی و عناصر سنگین سرب و کادمیوم آب شرب شهر اردبیل و مقایسه آن با استاندارد ملی و بین­المللی به­منظور پاسخ به این سوال که آیا آب شرب اردبیل در وضعیت سالم قرار دارد یا نه، است. این مطالعه مقطعی به‌صورت نمونه­برداری از چهار منطقه شمال، جنوب، شرق و غرب شهر اردبیل در تابستان سال 1398 و زمستان 1399 به‌منظور پایش کیفی منابع آب انجام شد. تحلیل شیمیایی و بررسی عناصر موجود در آب روی نمونه­ها انجام شد و نمونه­ها از نظر وجود فلزات سنگین سرب و کادمیوم، سختی کل بر اساس کربنات-کلسیم، کل ذرات محلول در آب (TDS)، اسیدیته (pH)، کلر (CL)، فلوراید، فسفات، نیترات، نیتریت، سولفات، اکسیژن محلول (DO)، اکسیژن زیست-شیمیایی (BOD)، اکسیژن شیمیایی (COD)، کدورت، کلیفرم مدفوعی و کلیفرم کل به روش استاندارد تحلیل شدند و با استاندارد ملی ایران 1053 و استاندارد بین­المللی WHO مقایسه شد. نتایج به‌دست آمده نشان داد که مقادیر پارامترهای اندازه­گیری شده به غیر از میانگین کادمیوم (که در 53 درصد موارد غلظت این فلز فراتر از مقدار رهنمودی سازمان بهداشت جهانی بوده است)، فسفات، حداکثر مقدار سختی کل، فلوراید و نیز نیتریت از مقادیر استانداردهای ملی ایران 1053 و استاندارد بین­المللی WHO پایین­تر بوده است. هم‌چنین، تغییرات فصلی نیز در کمیت و کیفیت آب شرب تأثیرگذار است، به­طوری که بالاترین مقادیر، برای پارامترهای مورد بررسی در فصل زمستان (فصل سرد سال) به‌دست آمده است.},
keywords_fa = {کیفیت فیزیکوشیمایی, آب شرب, استانداردهای ملی و بین‌المللی, تغییرات فصلی, اردبیل},
url = {http://jircsa.ir/article-1-590-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-590-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {FardDavaji, Mehdi and Jandaghi, Nader and GharehMahmoodlu, Mojtaba and MohamadiOstadkelaye, Amin and Seyyed, Mostaf},  
title = {Feasibility of rainwater harvesting as an alternative water supply method for rural areas in semi-arid climates}, 
abstract ={In this study, the physicochemical and microbiological quality of six water sources, including three local sources in Chenaran village (a reservoir, a waterfall, and a spring) and three rainwater harvesting sources (collected from bitumen-coated roofs, asbestos roofs, and open surfaces), was evaluated over two time intervals (at the time of sampling and two months later). Sampling was conducted in three replications, and twelve quality parameters, including EC, TDS, pH, nitrate, phosphate, and alkaline metals, were measured using standard laboratory methods. The results were compared with the guidelines of the World Health Organization (WHO) and the Iranian National Standard (ISIRI 1053). The statistical analysis using the paired T-test indicated that the mean values of five quality parameters, including phosphate, nitrate, sodium, EC, and turbidity, exhibited significant differences between the two sampling periods (p-values: 0.015, 0.000, 0.013, 0.022, and 0.010; p-value<0.05). In contrast, the least variation between the two periods was observed for the quality factors Ca and TDS, with p-values of 0.562 and 0.508, respectively. The Gibbs diagram analysis indicated that the quality parameters of rainwater sources had an atmospheric origin, while the local sources were influenced by geochemical processes (rock–water interaction). The cationic trilinear diagram revealed that some sources, such as the reservoir and waterfall, exhibited sodium-type water, while others, like the bitumen-coated roof, showed calcium-type water. The microbial analyses revealed that the waterfall and spring water sources were contaminated in both sampling periods and therefore require disinfection before drinking, whereas rainwater and reservoir sources were free from microbial contamination. Overall, although most of the village’s water sources met drinking water standards, preliminary microbial treatment remains essential to ensure safety for human consumption.},  
Keywords = {Rainwater Harvesting, Physicochemical Characteristics, Microbial Contamination, Gibbs Diagram, Chenaran Village},
volume = {13},
Number = {3}, 
pages = {37-54}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {امکان‌سنجی جمع‌آوری آب باران به عنوان یک روش جایگزین تأمین آب مناطق روستایی در آب و هوای نیمه‌خشک},
abstract_fa ={در این مطالعه، کیفیت فیزیکوشیمیایی و میکروبی شش منبع آبی شامل سه منبع محلی روستای چناران (مخزن، آبشار و چشمه) و سه منبع حاصل از جمع‌آوری آب باران (سطوح ایزوگام، ایرانیت و فضای باز) در دو بازه زمانی (هم‌زمان با نمونه‌برداری و دو ماه پس از آن) مورد بررسی قرار گرفت. نمونه‌برداری در سه مرحله تکرار شد و ۱۲ پارامتر کیفی از جمله EC، TDS، pH، نیترات، فسفات و فلزات قلیایی مطابق با روش‌های استاندارد آزمایشگاهی سنجش شدند. نتایج با استانداردهای سازمان جهانی بهداشت (WHO) و استاندارد ملی ایران (ISIRI 1053) مقایسه شد. نتایج تحلیل آماری با استفاده از آزمون T زوجی نشان داد که میانگین پنج پارامتر فسفات، نیترات، سدیم، هدایت الکتریکی و کدورت در دو بازه زمانی مورد بررسی تفاوت معنی‌داری داشته است (مقادیر p-value به‌ترتیب 015/0، 000/0، 013/0، 022/0 و 010/0؛ p-value <0.05). هم‌چنین، کم‌ترین تفاوت بین دو بازه زمانی مربوط به دو فاکتور کیفی Ca و TDS بود که مقادیر p-value آن‌ها به‌ترتیب 562/0 و 508/0 گزارش شد. بررسی دیاگرام گیبس نشان داد که پارامترهای کیفی در آب باران دارای منشأ جوی‌اند، در حالی‌که منابع محلی تحت تأثیر فرآیندهای زمین‌شناختی (سنگ–آب) قرار گرفته‌اند. تحلیل مثلثی کاتیونی بیانگر آن است که تیپ کاتیونی در برخی منابع مانند آب مخزن و آبشار سدیک و در برخی دیگر مانند ایزوگام کلسیک است. نتایج میکروبی نشان داد که منابع آب آبشار و چشمه در هر دو بازه زمانی آلوده و برای شرب نیاز به ضدعفونی دارند، در حالی‌که آب باران و مخزن عاری از آلودگی میکروبی بودند. به‌طور کلی، هرچند بیش‌تر منابع آبی روستا از نظر استانداردهای شرب قابل قبول‌اند، تصفیه اولیه به لحاظ میکروبی برای مصرف انسانی ضروری است.},
keywords_fa = {استحصال آب باران, خصوصیات فیزیکوشیمیایی, آلودگی میکروبی, دیاگرام گیبس, روستای چناران.},
url = {http://jircsa.ir/article-1-593-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-593-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {ESLAMI, ALIREZA and Abbasi, Aliakbar},  
title = {Approaches and experiences in ephemeral stream flood control and the performance of the floodwater spreading systems on aquifers}, 
abstract ={In this research, various methods of floodwater spreading on aquifers (11 plans) and their main components from a practical perspective have been analyzed. Performance of the intake systems showed that in the direct water intake, the problem of sediment entry seriously reduces the efficiency of the intake system. However, if flood control operations are carried out with a diversion dam or an appropriate water Intake structure, the problem of sediments and reduced channel transfer capacity will be reduced to some extent. If the river's suspended sediments are high, sedimentation in streams and spreading areas will result in a decrease in permeability. Therefore, to overcome the problem of sediment load entering the system, it is doubly necessary to pay attention to suitable flood control locations and observe the principles of design and implementation operations, especially where the method of flood control is indirect and through the diversion of a stream from a river. In this regard, in some systems, including the Gonabad and Sabzevar aquifers, Turky-nest structure has been implemented, but due to the high sediment load after several flood events, they have practically lost their effectiveness and require sediment discharge and repair. From the functional aspect of the structures, examples of scours that occurred downstream of the Drops in the Kashmar aquifer and the flow Gates in the Sabzevar aquifer indicate an inappropriate number of Drops and an unsuitable design of the relaxation Stilling pool downstream of the Drops and Gates. If the structures used in FloodWater Spreading System (FWSS) are not designed and implemented suitably, they will be completely or partially destroyed, and the entire performance of the FWSS will be affected. The performance results of the systems showed that in the downstream areas of alluvial fans with micro-channels, the method of flood spreading through the expansion channel and the spreading edge is not adequately efficient. The method of controlling and directing floods in this way causes the flow to concentrate in erosive points, destroying system components and causing the uniformity distribution floodwater. In contrast, in areas with suitable topography, with low terrain slopes and no micro-channels (such as the Jajarm aquifer), systems using the edge of the spread perform successfully.},  
Keywords = {Spreading systems, Floodwater, Drop, Aquifer, Floodwater supply Channel},
volume = {13},
Number = {3}, 
pages = {55-72}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {رهیافت‌ها و تجربیات سیل‌گیری از رودخانه‌ یا خشکه‌رود و عملکرد سامانه‌های پخش سیلاب بر آبخوان‌ها},
abstract_fa ={در این تحقیق، روش‌های مختلف پخش سیلاب بر آبخوان‌ها (11 طرح) و اجزای اصلی آن‌ها از جنبه عملکردی، بررسی شد. بررسی عملکرد سامانه‌ها نشان داد که در شیوه‌ آبگیری مستقیم، معضل ورود رسوبات به‌طور جدی کارایی سامانه‌ آبگیری را کاهش می‌دهد. چنان‌چه سیل‌گیری با وجود بند انحرافی یا سازه آبگیری مناسب انجام شود، مشکل رسوبات و کاهش ظرفیت انتقال کانال‌ها تا حدی کاهش می‌یابد. چنان‌چه رسوبات معلق رودخانه زیاد باشد، رسوب‌گذاری در نهر‌ها و عرصه‌ پخش، کاهش نفوذپذیری را به‌دنبال خوهد داشت. از این‌رو برای غلبه بر مشکل ورود بار رسوبی به داخل سامانه، توجه به محل‌های مناسب سیل‌گیری و رعایت اصول طراحی و عملیات اجرایی، خصوصا آن‌جا که شیوه‌ غیرمستقیم سیل‌گیری و به طریق شق نهر از رودخانه باشد، ضرورت دوچندان دارد. در این ارتباط در برخی از سامانه‌ها از جمله در آبخوان گناباد و سبزوار، سازه تورکی‌نست اجرا شده که به‌دلیل بار رسوبی زیاد، پس از چند واقعه‌ سیل عملا کارایی خود را از دست داده‌ و نیازمند تخلیه رسوبات و ترمیم هستند. از جنبه عملکردی سازه‌ها، نمونه‌هایی از آب‌شستگی‌های در پایین دست شیب‌شکن‌ها در آبخوان کاشمر و دروازه‌ها در آبخوان سبزوار، نشان‌دهنده مناسب نبودن تعداد شیب‌شکن‌ها و طراحی نامناسب حوضچه‌ آرامش در پایین دست شیب‌شکن‌ها و دروازه‌ها است. سازه‌های به‌کار گرفته شده در سامانه‌های پخش سیلاب، چنان‌چه به‌طور اصولی طراحی و اجرا نشوند، تمام و یا بخشی از آن‌ها تخریب شده و کل عملکرد سامانه‌ پخش سیلاب با مشکل مواجه می‌شود. نتایج عملکرد سامانه‌ها نشان داد که در عرصه‌های پایین دست مخروط افکنه‌های دارای میکروآبراهه، شیوه پخش سیلاب از طریق نهر آبرسان گسترشی و لبه‌ پخش، کارایی لازم را ندارد. شیوه کنترل و هدایت سیل در این روش، موجب تمرکز جریان در نقاط فرسایش‌پذیر و تخریب اجزای سامانه و عدم یکنواختی پخش سیل می‌شود. در مقابل در مناطق دارای توپوگرافی مناسب با شیب کم عرصه و فاقد میکرو آبراهه (مانند آبخوان جاجرم)، سامانه‌ از طریق لبه‌ پخش دارای عملکرد موفقی هستند.},
keywords_fa = {سامانه پخش, سیلاب, دهانه آبگیر, شیب‌شکن, آبخوان, نهر آبرسان},
url = {http://jircsa.ir/article-1-594-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-594-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Tavakoli, Ali Rez},  
title = {Implementation requirements for establishing rainfed almond orchard and developing it through a rainwater harvesting system at on-farm conditions}, 
abstract ={To provide a correct and technical model of the construction of a rainfed almond orchard, this field research was carried out in the agricultural year of 2018-2019 in North Khorasan province, Bojnord region, Badranlu area, Serivan Tappe village, and on the land of the farmer and with the participation of the farmer for 4 years. Almond variety Faranis (Shahrood 12) with Shokofeh variety (for pollination, which was approved by the Agriculture and Natural Resources Research Center and has a certificate of health and authenticity, was prepared and cultivated, and compared with local cultivars (seed-based) of the region as a control. Climate parameters, including precipitation, temperature, relative humidity, and sunshine hours of the nearest meteorological station, were obtained and analyzed. To fill the holes, high-quality topsoil (combined with rotted manure and mycorrhizal fungi in the amount of about 70 g for each tree) was used. Seedling planting criteria (disinfection, root and top branch pruning, irrigation at the time of planting, soil restoration) were included in the work plan according to the instructions of the Education and Extension Institute. A rainwater harvesting system was established by observing the reduction of the runoff threshold and increasing the runoff coefficient, as well as the management of the runoff level. The spacing of the trees was 6 m by 6 m and in a semi-circle with a radius of 2.5 m, with a density of 267 plants per ha. The semi-circular system was created after the planting operation. The catch percentage (more than 98%) and the growth status of the trees (20-40 cm per year) indicate the success of the research. Comparing the rainfall productivity in the region's rainfed wheat fields and existing rainfed almond orchards (local variety) indicates the existence of local capacities and capabilities in improving green water productivity for constructing or modifying rainfed almond orchards by observing the criteria and installing a rainwater harvesting system, deep root development (up to 100 cm), and evaporation control.},  
Keywords = {Evaporation, Green water productivity, Rainfed, Rainwater harvesting},
volume = {13},
Number = {3}, 
pages = {73-90}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {الزامات عملیاتی احداث باغ بادام دیم از طریق استحصال آب باران در شرایط بهره‌بردار و توسعه آن},
abstract_fa ={به‌منظور ارائه الگوی صحیح و فنی از احداث باغ بادام دیم، این پژوهش مزرعه‌ای از سال زراعی 98-97 در استان خراسان شمالی، شهرستان بجنورد، منطقه بدرانلو روستای سریوان تپه و در زمین بهره‌بردار و به مدت 4 سال با مشارکت بهره‌بردار اجرا شد. پس از انتخاب مکان موردنظر، رقم شاهرود 12 به همراه رقم شکوفه (با هدف گرده‌افشانی) با پایه بادام تلخ که مورد تایید مرکز تحقیقات و باغبانی استان و دارای گواهی سلامت و اصالت بوده، تهیه و کشت و با ارقام محلی (بذری) منطقه به عنوان شاهد مقایسه شد. پارامترهای اقلیمی و قابل دسترسی شامل بارش، دما، رطوبت نسبی و ساعات آفتابی توسط نزدیک‌ترین ایستگاه هواشناسی دریافت و مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. میانگین بارش چهار ساله (1397-1401) برابر 188 میلی‌متر با پراکنش نسبتا مناسبی بوده است. ضوابط کاشت نهال (ضدعفونی، هرس ریشه و سرشاخه، آبیاری، ترمیم خاک بستر) مطابق با دستورالعمل موسسه آموزش و ترویج کشاورزی در برنامه کار قرار گرفت. در تهیه سامانه با رعایت کاهش آستانه رواناب و افزایش ضریب رواناب و نیز وضعیت سطح رواناب اقدام شد. فواصل درختان 6 متر در 6 متر و در حالت نیم دایره‌ای با شعاع دو و نیم متر با تراکم 267 نهال در هکتار اجرا شد. سامانه نیم‌دایره‌ای (هلالی) پس از عملیات کاشت، ایجاد شد. اصول کار بر اساس راهنمای کاربردی که توسط معاونت ترویج منتشر شده، صورت گرفت. درصد گیرایی (افزون بر 98 درصد) و وضعیت رشد درختان (40-20 سانتی‌متر در سال) حاکی از اجرای موفق پروژه است. علاوه‌بر این، مقایسه میزان بهره‌وری بارش در مزارع گندم دیم پیرامونی و باغات بادام دیم موجود (بذری)، حاکی از وجود ظرفیت‌ها و توان محلی در ارتقای بهره‌وری آب سبز برای احداث یا اصلاح باغات دیم بادام با رعایت ضوابط و تعبیه سامانه استحصال آب باران، توسعه عمقی ریشه (تا 100 سانتی‌متر) و کنترل تبخیر است.},
keywords_fa = {استحصال آب باران, بهره‌وری آب سبز, تبخیر, دیم},
url = {http://jircsa.ir/article-1-595-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-595-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {kamali, kourosh},  
title = {Water collection from fog in the mountainous areas (Case study: Saravarsoo village of Eshkevar-e-Rudsar)}, 
abstract ={The mountainous regions of Eshkevar-e Rudsar, renowned as a major center for hazelnut cultivation and medicinal plant production in Iran, face persistent challenges in securing sufficient water for both agricultural and domestic purposes. In these highland areas, rain and fog serve as valuable sources of water, and local residents have developed various rainwater harvesting systems to make optimal use of environmental resources. This article explores the potential of fog water collection systems implemented in the mountainous village of Saravarsoo, Eshkevar-e Rudsar, which has an average relative humidity of 63.7%. Continuous monitoring of metal mesh fog collectors over 365 days recorded 69 foggy events in the area. On average, the total amount of water collected per m² was 500 L year⁻¹, with a mean daily yield of 7.37 L m⁻² day⁻¹. The highest monthly collection was observed in December (12.4 L m⁻² day⁻¹), while the lowest occurred in February (1.5 L m⁻² day⁻¹). Successful implementation of fog water harvesting projects depends on both technical and social factors, including fog frequency, wind speed and direction, fog moisture content, topography, community water needs, and local participation in the installation, monitoring, and maintenance processes. Given its low installation and maintenance costs, fog water harvesting, alongside rainwater collection methods, offers a sustainable and practical approach to addressing part of the water demand in vulnerable mountainous regions.},  
Keywords = {Guilan, Eshkevar, Compatibility with water scarcity, Fog},
volume = {13},
Number = {3}, 
pages = {91-106}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {جمع‌آوری آب از مه؛ منبع آبی پایدار در مناطق کوهستانی (مطالعه موردی: روستای سراورسو- اشکورات شهرستان رودسر)},
abstract_fa ={در مناطق کوهستانی اشکورات که به‌عنوان قطب توسعه فندق و گیاهان دارویی کشور شناخته می‌شوند، ضرورت تامین آب مورد نیاز باغات و مزارع و هم‌چنین تامین آب شرب، با بهره‌گیری از موهبت خدادادی باران و مه دو چندان است. ساکنان این مناطق با استفاده از سامانه‌های متنوع سطوح آبگیر باران، از تمام ظرفیت‌های محیطی به‌منظور تامین آب مورد نیاز برای مصارف گوناگون بهره می‌برند. در این مقاله با استقرار سامانه‌های‌ جمع‌کننده پرده‌ای آب از مه در روستای کوهستانی سراورسو از توابع اشکور شهرستان رودسر با میانگین رطوبت نسبی 7/63 درصد، بهره‌گیری از این سرمایه محیطی مورد توجه قرار گرفته است. بررسی و پایش داده‌های ثبت شده از سامانه‌های استحصال آب از مه با توری فلزی طی 365 روز، 69 واقعه مه‌آلود را در این منطقه ثبت نمود. مقدار کل آب جمع‌آوری شده برای هر مترمربع از این جمع‌کننده‌ها بیش از 500 لیتر در سال بود. در این وقایع متوسط عملکرد جمع‌کننده‌ها 37/7 لیتر در مترمربع در روز به‌دست آمد. بررسی متوسط عملکرد جمع‌کننده‌‌ها نشان داد که حداکثر مقدار برداشت ماهانه در آذرماه با 4/12 (لیتر/ مترمربع/ روز) و حداقل آن 5/1 (لیتر/ مترمربع/ روز) در بهمن‌ ماه بود. در اجرای پروژه استحصال آب از مه توجه به الزامات فنی و اجتماعی هم‌چون فراوانی وقوع مه، سرعت و جهت باد، محتوای رطوبتی مه، ویژگی‌های توپوگرافی، نیاز مردم به آب و مشارکت مردم در اجرا، پایش و نگهداری پروژه حائز اهمیت است. برداشت آب از مه به‌دلیل هزینه اندک اجرا و نگهداری، در کنار سایر روش‌های استحصال آب باران می‌تواند به‌عنوان یک گزینه پایدار در تامین بخشی از نیاز آبی مناطق مستعد، مورد توجه برنامه‌ریزان قرار گیرد.},
keywords_fa = {استحصال آب باران, اشکور, ذخیره رطوبت, سازگاری با کم‌آبی, مه},
url = {http://jircsa.ir/article-1-598-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-598-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Barkhori, Saee},  
title = {Factors influencing farmers\' decision-making for adapting to climate change in the Jiroft Plain}, 
abstract ={Climate change and its consequences constitute a global challenge, which countries such as Iran are also facing. The agricultural sector, due to its dependence on natural resources, is most affected by this phenomenon. Therefore, the application of climate change adaptation strategies is an inevitable necessity for all elements of the agricultural sector. Among these, the decision-making process of farmers regarding adaptation to climate change is significant to sustain the country's food security. This study aimed to develop a socio-psychosocial model of farmers' decision-making for adapting to climate change in the Jiroft Plain. The study population consisted of 30,633 farmers, with a sample size of 379 determined using Cochran's formula. First, a theoretical model of farmers' adaptation decision-making in response to climate change was developed by combining Protection Motivation Theory (PMT)—including climate change assessment, adaptation assessment, and maladaptation—and adaptive capacity factors such as social capital variables, financial potential, and human capital. The model was then evaluated using field data. Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM) was used to estimate the model. Findings showed that PMT variables mediate the effect of adaptive capacity variables on farmers' adaptation decision-making. Additionally, the adaptation assessment variable was identified as the highest priority by importance-performance analysis. The results indicate that if farmers in the Jiroft Plain acquire knowledge-based conviction about the strategies, costs, and effectiveness of climate change adaptation, they will more easily overcome mental-social constraints and make adaptation decisions.},  
Keywords = {Adaptation, Behavioral Theory, Climate Change, Farmers, South Kerman},
volume = {13},
Number = {3}, 
pages = {107-124}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {عوامل موثر بر تصمیم‌گیری کشاورزان برای سازگاری با تغییراقلیم در دشت جیرفت},
abstract_fa ={تغییر اقلیم و پیامدهای آن، چالشی جهانی است که کشورهایی مانند ایران نیز با آن مواجه‌اند. بخش کشاورزی به‌دلیل وابستگی به منابع طبیعی بیش‌ترین اثرپذیری را از این پدیده دارد. بنابراین، کاربست راهبردهای سازگاری با تغییراقلیم برای تمام ارکان بخش کشاورزی یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر است. در این بین، فرآیند تصمیم‌سازی سازگاری کشاورزان به‌دلیل نقشی که در تامین امنیت غذایی کشور دارد، از اهمیت بالایی برخوردار است. پژوهش حاضر به‌منظور تدوین مدل روانشناختی-اجتماعی تصمیم‌سازی کشاورزان با تغییراقلیم در دشت جیرفت اجرا شده است. جامعه مورد مطالعه 30633 کشاورز دشت جیرفت است که با استفاده از فرمول کوکران 379 کشاورز به‌عنوان نمونه مورد پژوهش تعیین شد. نخست، مدل نظری تصمیم‌سازی سازگاری کشاورزان در مواجهه با تغییراقلیم با استفاده از تلفیق نظریه انگیزش حفاظت (متغیرهای ارزیابی تغییراقلیم، ارزیابی سازگاری و بازدارندگی سازگاری) و ظرفیت سازگاری (متغیرهای سرمایه اجتماعی، پتانسیل مالی و سرمایه انسانی)، تدوین و سپس با استفاده از داده‌های میدانی مورد ارزیابی قرار گرفت. در این مطالعه، از مدل‌سازی معادلات ساختاری-حداقل مربعات جزیی برای برآورد مدل استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که متغیرهای نظریه انگیزش حفاظت، نقش میانجی‌گری را برای اثرگذاری متغیرهای ظرفیت سازگاری بر تصمیم‌سازی سازگاری کشاورزان دارند. هم‌چنین، با استفاده از تحلیل اهمیت ماتریس اهمیت-عملکرد مشخص شد که ارزیابی سازگاری بیش‌ترین سهم را در تصمیم‌گیری کشاورزان دارد؛ به بیانی دیگر، کشاورزان دشت جیرفت در صورتی‌که نسبت به راهبردها، هزینه‌ها و اثربخشی سازگاری با تغییراقلیم به اقناع دانشی برسند به‌راحتی با محدودیت‌های ذهنی- اجتماعی کنار می‌آیند و تصمیم سازگاری با تغییراقلیم را اخذ و به کار خواهند گرفت.},
keywords_fa = {سازگاری, جنوب کرمان, کشاورزان, تغییراقلیم, نظریه رفتاری},
url = {http://jircsa.ir/article-1-592-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-592-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Moharrami, Faezeh and Khalilimoghadam, Bijan and Hazbavi, Zeinab},  
title = {Analysis of spatial changes in watershed health using the conceptual model of pressure-state-response (PSR) (Case study: Sheida Protected Watershed, Chaharmahal and Bakhtiari Province)}, 
abstract ={With the development and progress of societies, the conflict between humans and nature at the watershed scale increases significantly. Accordingly, assessing the degree of watershed health and monitoring its spatial changes can be used as a tool to alleviate this conflict. Focusing on the Sheida Protected Watershed in Chaharmahal and Bakhtiari Province, this study, highlights the importance of using multi-attribute in watershed management and conservation to address environmental challenges. To carry out the work, the pressure-state-response (PSR) model was used, which to implement the initial framework, first five, 12 and 11 variables (natural and human) were calculated for the pressure (PSI), state (SSI) and response (RSI) sub-indices, respectively. After examining multicollinearity and autocorrelation, one variable was removed from each sub-index, resulting in final calculations using 4, 11, and 10 variables. The CRITIC weighting method was applied, and the watershed health index (WHI) was calculated using a geometric mean. The mean and standard deviation of PSI, SSI, RSI, and WHI were 0.23 ± 0.10, 0.14 ± 0.04, 0.10 ± 0.02, and 0.47 ± 0.11, respectively. The Sheida Watershed was classified as low, very low, low, and moderate in terms of PSI, SSI, RSI, and WHI, respectively. CRITIC weighting results indicated that evaporation had the greatest influence on the PSI, vegetation cover percentage and organic matter percentage were most influential for the SSI, and policy implementation had the highest impact on the RSI. The results of the present study have provided an initial basis for the development of advanced multiscale indices and more comprehensive conceptual models that can more fully reflect the ecological status of protected watersheds and more accurately identify their health problems.},  
Keywords = {Human pressures, Environmental changes, Assessment indicators, Spatial zoning, Watershed response},
volume = {13},
Number = {4}, 
pages = {1-20}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {تحلیل تغییرات مکانی سلامت آبخیز با استفاده از مدل مفهومی فشار- حالت-پاسخ (PSR) (مطالعه موردی: آبخیزحفاظت شده شیدا، استان چهار محال و بختیاری)},
abstract_fa ={با توسعه و پیشرفت جوامع، تضاد بین انسان و طبیعت در مقیاس آبخیز به‌طور قابل توجهی افزایش می‌یابد. بر همین اساس، ارزیابی درجه سلامت آبخیز و پایش تغییرات مکانی آن می‌تواند به‌عنوان ابزاری برای کاهش این تضاد استفاده شود. این مطالعه با تمرکز بر آبخیز حفاظت شده شیدا در استان چهارمحال و بختیاری، اهمیت استفاده از رویکردهای چندشاخصه در مدیریت و حفاظت از آبخیزها را برای مقابله با چالش‌های ‌محیط‌زیستی برجسته می‌کند. برای انجام کار، از مدل فشار-حالت-پاسخ (PSR) استفاده شد که برای پیاده‌سازی چارچوب اولیه، ابتدا به‌ترتیب پنج، 12 و 11 متغیر (طبیعی و انسانی) برای زیرشاخص‌های فشار (PSI)، حالت (SSI) و پاسخ (RSI) محاسبه شد. پس از بررسی هم‌ خطی و خودهمبستگی آن‌ها، از هر زیرشاخص یک متغیر حذف شد و بنابراین محاسبات نهایی زیرشاخص‌های مذکور با 4، 11 و 10 متغیر صورت پذیرفت. سپس نسبت به وزن‌دهی به روش کریتیک اقدام و در نهایت با استفاده از میانگین هندسی، شاخص سلامت آبخیز (WHI) محاسبه شد. میانگین و انحراف معیار PSI، SSI، RSI و WHI به‌ترتیب برابر با 10/0±23/0، 04/0 ± 14/0، 02/0 ± 10/0 و 11/0 ± 47/0 به‌دست آمد. همان‌گونه که مشاهده می‌شود آبخیز شیدا از نظر PSI، SSI، RSI و WHI به‌ترتیب در طبقات کم، بسیار کم، کم و متوسط قرار گرفته است. نتایج وزن‌دهی کریتیک نیز نشان داد که متغیر تبخیر در ارزیابی PSI، متغیرهای درصد پوشش‌گیاهی و درصد مواد آلی در ارزیابی SSI و متغیر اجرای سیاست‌گذاری‌ها در ارزیابی RSI بیش‌ترین تأثیر را داشتند. هم‌چنین وزن PSI، SSI و RSI به‌ترتیب برابر با 48/0، 30/0 و 22/0 به‌دست آمد. نتایج حاصل از پژوهش حاضر، مبنای اولیه برای توسعه شاخص‌های چندمقیاسی پیشرفته و مدل‌های مفهومی جامع‌تر که می‌توانند وضعیت بوم‌شناختی آبخیزهای حفاظت شده را به‌طور کامل‌تری منعکس کنند و مشکلات سلامت آن‌ها را با دقت بیش‌تری شناسایی کند، فراهم نموده است.},
keywords_fa = {فشارهای انسانی, تغییرات محیطی, شاخص‌های ارزیابی, پهنه‌بندی مکانی, پاسخ آبخیز},
url = {http://jircsa.ir/article-1-589-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-589-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2026}  
}

@article{ 
author = {Haghizadeh, Ali and Mirzapour, Hafez and Ghasemi, Leil},  
title = {Monitoring and forecasting the ecological trend changes of the Biseh Dalan Wetland in Borujerd}, 
abstract ={Wetlands are dynamic and productive ecosystems, recognized as some of the most vital yet threatened environments on Earth for both humanity and nature. This study aimed to monitor and predict ecological changes in the Bisheh Dalan wetland by utilizing various indices, including NDVI, VWR, MNDWI, LSWI, and MVWR. Landsat 5, 7, and 8 satellite images with a spatial resolution of 30 meters from 2007 to 2024 were analyzed. The trends in these indices were predicted using the Facebook Prophet model, while their ecological assessment was conducted through the chi-square test and the Mann-Kendall correlation coefficient. The findings revealed that during the initial years of the study period, the vegetation index (NDVI) in the Bisheh Dalan wetland showed lower density. However, recent years have seen an improvement in vegetation cover. Statistical analyses revealed a significant positive correlation between the NDVI and MVWR indices (Kendall's coefficient: 0.784), indicating a strong relationship between vegetation density and moisture conditions in the wetland. In contrast, the weakest association (Chi-square: 0.082) was observed between the LSWI and NDVI indices. Furthermore, a strong negative correlation between the MVWR and MNDWI indices (Kendall's coefficient: -0.778) indicates these indices exhibit contrasting behaviors in response to moisture variations. Projections of change trends until 2030, generated using the Facebook Prophet model, indicate that the current trajectory of ecological changes will persist, though at a reduced intensity. These findings underscore the imperative for immediate attention to integrated water resource management and the implementation of conservation programs to prevent the escalation of the ecological crisis in the Bishe Dalan Wetland.},  
Keywords = {Ecological assessment, Borujerd, Bisheh Dalan wetland, Facebook Prophet.},
volume = {13},
Number = {4}, 
pages = {21-40}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {پایش و پیش‌بینی تغییرات روند اکولوژیکی تالاب بیشه دالان بروجرد},
abstract_fa ={تالاب‌ها بوم‌سازگان‌‌های سازنده و پویایی هستند که ازنظر بشریت و طبیعت، جزو مهم‌ترین و در معرض تهدیدترین بوم‌سازگان‌‌های روی زمین محسوب می‌شوند. در مطالعه حاضر به‏منظور پایش و پیش‏بینی تغییرات اکولوژیک تالاب بیشه دالان از شاخص‌های NDVI, VWR, MNDWI, LSWI, MVWR استفاده شد. به این منظور تصاویر ماهواره‏ای لندست 5، 7 و 8  با قدرت تفکیک مکانی 30 متر، از سال 2007 تا 2024 مورد بررسی قرار گرفت. پیش‌بینی روند تغییرات شاخص‌ها با استفاده از مدل فیسبوک پروفت و ارزیابی بوم‌شناختی آن‌ها با استفاده از آزمون مربع کای و ضریب همبستگی من کندال انجام شد. نتایج نشان داد در چند سال اول دوره مورد بررسی، شاخص پوشش گیاهی (NDVI) در تالاب بیشه دالان از تراکم کم‌تری برخوردار بوده است ولی در سال‌های اخیر تالاب از پوشش گیاهی مناسب‌تری برخوردار است. تحلیل‌های آماری نشان‌دهنده این بود که بیش‌ترین همبستگی مثبت و معنی‌دار بین شاخص‌های NDVI و MVWR (ضریب کندال: 784/0) وجود دارد که نشان‌دهنده ارتباط قوی بین تراکم پوشش گیاهی و شرایط رطوبتی در تالاب است. در مقابل، کم‌ترین میزان ارتباط (مربع کای: 082/0) بین شاخص‌های LSWI و NDVI مشاهده شد. هم‌چنین، همبستگی منفی قوی بین شاخص‌های MVWR و MNDWI (ضریب کندال: 778/0-) بیانگر رفتار متضاد این شاخص‌ها در پاسخ به تغییرات رطوبتی است. پیش‌بینی روند تغییرات تا سال ۲۰30 با استفاده از مدل فیسبوک پروفت نشان می‌دهد که روند کنونی تغییرات بوم‌شناختی با شدت کم‌تری تداوم خواهد یافت. این یافته‌ها لزوم توجه فوری به مدیریت یکپارچه منابع آب و اجرای برنامه‌های حفاظتی را برای جلوگیری از تشدید بحران بوم‌شناختی در تالاب بیشه دالان نشان می‌دهد.},
keywords_fa = {ارزیابی بوم‌شناختی, بروجرد, تالاب بیشه دالان, فیسبوک پروفت},
url = {http://jircsa.ir/article-1-600-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-600-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2026}  
}

@article{ 
author = {RostamiKalaj, Mohammad and Noor, Hamze and BagherianKalat, Ali},  
title = {Evaluating watershed response to meteorological drought in the propagation process to hydrological drought at the event scale}, 
abstract ={Drought is one of the most critical climatic hazards in arid and semi-arid regions, where persistent water shortages impose substantial environmental and economic impacts. Understanding the propagation of meteorological drought into hydrological drought is a fundamental step toward sustainable water resource management. This study investigates the relationship between meteorological drought characteristics and event-scale propagation ratios, and assesses the sensitivity of watersheds in Khorasan Razavi Province to this propagation process. Using monthly precipitation and streamflow data from 46 catchments over a 29-year period, we computed the Standardized Precipitation Index (SPI) and the Standardized Streamflow Index (SSI). Exponential relationships were fitted between standardized propagation ratios and meteorological drought characteristics (severity and intensity), and sensitivity coefficients were derived for each catchment. The results show that propagation ratios decrease exponentially with increasing meteorological drought severity and intensity across all catchments. The average coefficients of determination for the severity- and intensity-based relationships were 0.43 and 0.48, respectively, with over 85% of the catchments exhibiting statistically significant fits. Among the studied basins, the Mosheng catchment showed the highest sensitivity (severity sensitivity = 2.29; intensity sensitivity = 1.77), whereas the Dahaneh-Shur catchment exhibited the lowest (severity sensitivity = 1.08; intensity sensitivity = 0.92), indicating more stable hydrological behavior. A significant negative association was also found between snow fraction and severity sensitivity, suggesting that a higher contribution of snowfall reduces the magnitude of drought propagation. Overall, the findings highlight substantial spatial heterogeneity in catchment responses to drought propagation and underscore the critical role of climatic and physiographic controls. These results provide a scientific basis for identifying vulnerable catchments and for developing adaptive water management strategies in the dry regions of Iran.},  
Keywords = {Climate change, Drought severity, Watershed sensitivity coefficient, Exponential propagation model},
volume = {13},
Number = {4}, 
pages = {41-56}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {ارزیابی پاسخ حوزه‌های آبخیز به خشکسالی هواشناسی در فرآیند انتشار به خشکسالی هیدرولوژیکی در مقیاس رخداد},
abstract_fa ={خشکسالی از مهم‌ترین بلایای اقلیمی در مناطق خشک و نیمه‌خشک است که با ایجاد کمبود منابع آب، اثرات گسترده‌ای بر محیط‌زیست و اقتصاد تاثیر می‌گذارد. درک چگونگی انتقال خشکسالی از بخش هواشناسی به هیدرولوژیکی، یکی از گام‌های اساسی در مدیریت پایدار منابع آب محسوب می‌شود. هدف از این پژوهش، بررسی ارتباط ویژگی‌های خشکسالی هواشناسی با نسبت انتشار در مقیاس رخداد و ارزیابی حساسیت حوزه‌های آبخیز استان خراسان رضوی در برابر فرآیند انتشار خشکسالی است. برای این منظور، داده‌های بارش و رواناب ماهانه 46 حوضه در بازه زمانی 29 ساله مورد استفاده قرار گرفت و شاخص‌های SPI  و SSI محاسبه شدند. سپس روابط نمایی بین نسبت‌های انتشار استاندارد و ویژگی‌های خشکسالی هواشناسی برازش داده شد و ضرایب حساسیت برای هر ایستگاه استخراج شد. نتایج نشان داد که در تمامی حوضه‌ها نسبت انتشار با افزایش شدت و حدت خشکسالی هواشناسی به‌صورت نمایی کاهش می‌یابد. میانگین ضرایب تعیین برای روابط شدت و حدت به‌ترتیب برابر 43/0 و 48/0 بوده و در بیش از ۸۵ درصد از حوضه‌ها از نظر آماری معنی‌دار است. حوضه موشنگ با ضریب حساسیت شدت 29/2 و ضریب حساسیت حدت 77/1 به‌عنوان حساس‌ترین و حوضه دهنه‌شور با ضریب حساسیت شدت 08/1 و ضریب حساسیت حدت 92/0 به‌عنوان پایدارترین حوضه شناسایی شد. هم‌چنین بین کسری برف و ضریب حساسیت شدت رابطه منفی معنی‌داری مشاهده شد که نشان می‌دهد افزایش سهم بارش برفی موجب کاهش شدت انتشار می‌شود. یافته‌ها حاکی از ناهمگنی مکانی قابل‌توجه در رفتار حوضه‌ها و نقش مؤثر شرایط اقلیمی و فیزیوگرافی در کنترل فرآیند انتشار خشکسالی است. نتایج این مطالعه می‌تواند مبنایی برای شناسایی حوضه‌های بحرانی و تدوین راهبردهای مدیریت تطبیقی منابع آب در مناطق خشک ایران باشد.},
keywords_fa = {تغییر اقلیم, شدت خشکسالی, ضریب حساسیت حوضه, مدل نمایی انتشار.},
url = {http://jircsa.ir/article-1-601-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-601-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2026}  
}

@article{ 
author = {Hosseinimarandi, Hamid and Majidi, Alireza and Haghighi, Pars},  
title = {Regional suitability assessment of Fars Province for subsurface dam implementation}, 
abstract ={Subsurface dams are recognized as effective and strategic structures for water resources management, particularly in arid and semi-arid regions, where they play a key role in enhancing hydrological resilience by reducing evaporation. This study aimed to identify and delineate suitable sites for subsurface dam construction in Fars Province, Iran. A combined approach using Geographic Information Systems (GIS) and field surveys was applied, integrating spatial datasets including geological maps, topography, river networks, slope, population distribution, and road accessibility. Suitable areas were primarily characterized by sufficiently thick permeable alluvial deposits, underlying low-permeability formations, favorable riverbed slopes, stable subsurface flow, and proximity to water demand points. The analysis identified approximately 100 sites suitable for further detailed studies, with southern and central regions exhibiting higher suitability. This spatial distribution highlights the widespread geological and hydrological potential of the province for subsurface dam implementation. Consequently, a priority map with three levels was produced. Field validation and expert consultations played a key role in enhancing the accuracy and comprehensiveness of the map. Implemented as a digital GIS tool, the map provides precise spatial information to support scientific, efficient, and informed decision-making by stakeholders and policymakers. Periodic updates of the map, complemented by additional studies considering climatic and environmental changes, are recommended to ensure the sustainable performance of subsurface dams.},  
Keywords = {Low-permeability formation, Baseflow, Alluvial deposits, River constrictions, Water resilience},
volume = {13},
Number = {4}, 
pages = {57-68}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {ارزیابی قابلیت پهنه‌ای استان فارس برای اجرای سدهای زیرزمینی},
abstract_fa ={سدهای زیرزمینی به‌عنوان سازه‌هایی مؤثر و راهبردی در مدیریت منابع آب، به ویژه در مناطق خشک و نیمه‌خشک، با کاهش تبخیر نقش مهمی در ارتقای تاب‌آوری هیدرولوژیکی دارند. این پژوهش با هدف شناسایی و پهنه‌بندی سایت‌های مستعد احداث سدهای زیرزمینی در استان فارس انجام شد. برای این منظور، رویکردی ترکیبی از سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) و مشاهدات میدانی به‌کار گرفته شد و داده‌های مکانی شامل نقشه‌های زمین‌شناسی، توپوگرافی، شبکه آبراهه‌ها، شیب، پراکنش جمعیت و دسترسی به راه‌ها تلفیق شد. مناطق مناسب عمدتاً شامل سازندهای آبرفتی نفوذپذیر با ضخامت کافی، لایه‌های نفوذناپذیر پایه، شیب مطلوب بستر رودخانه، جریان زیرقشری پایدار و نزدیکی به منابع مصرف آب هستند. تحلیل نتایج نشان داد که حدود ۱۰۰ محل مستعد برای انجام مطالعات تکمیلی و تفصیلی جهت اجرای سدهای زیرزمینی وجود دارد، که پهنه‌های جنوبی و مرکزی استان از قابلیت بهتری برخوردارند. این توزیع، گستردگی قابلیت‌های زمین‌شناسی و هیدرولوژیکی استان را برای احداث این نوع سازه‌ها نشان می‌دهد. در نتیجه، نقشه پراکنش این محل‌ها با سه سطح اولویت تهیه شد. اعتبارسنجی میدانی و استفاده از نظرات کارشناسان و خبرگان محلی نقش کلیدی در بهبود دقت و جامعیت نقشه داشته است. این نقشه در قالب یک ابزار دیجیتال در سامانه GIS، با ارائه اطلاعات مکانی دقیق، امکان تصمیم‌گیری علمی، سریع و بهینه برای بهره‌برداران و سیاست‌گذاران را فراهم می‌کند. توصیه می‌شود برای تضمین پایداری عملکرد سدهای زیرزمینی، نقشه به‌طور دوره‌ای با مطالعات تکمیلی و با توجه به تغییرات اقلیمی و ‌محیط زیستی به‌روزرسانی شود.},
keywords_fa = {سازندهای کم‌نفوذ, جریان زیرقشری, رسوبات آبرفتی, تنگه‌های رودخانه‌ای, تاب‌آوری منابع آب},
url = {http://jircsa.ir/article-1-603-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-603-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2026}  
}

@article{ 
author = {mohamadlou, roghayeh and SaudHamad, Mushab},  
title = {A review of modern management and optimization of water consumption to combat the water scarcity crisis in Iran}, 
abstract ={Innovative solutions leveraging advanced technologies can play an effective role in optimizing water consumption and improving water resource management. Accordingly, the present study aims to identify various such solutions and evaluate their effectiveness in sustaining water resources, particularly in the arid and semi-arid provinces of the country. In this regard, domestic articles published between 2011 and 2025 have been reviewed to systematically analyze existing findings and proposed approaches. The results indicate that the use of technologies such as underground dams, rainwater harvesting systems, water and wastewater recycling, virtual water utilization, flood spreading systems, artificial aquifer recharge, and especially improvements in water governance, if implemented purposefully and adapted locally, can lead to reduced dependence on conventional water sources and increased resilience of dry regions. However, the review of domestic sources shows that the effectiveness and success of these solutions have not yet been comprehensively evaluated, and most existing studies are limited to short-term periods (mostly one year). In contrast, to obtain a more accurate picture of the real impact of these measures on improving water resources, conducting long-term and comprehensive studies, at least over several years, is essential. Only then can reliable information be provided to executive agencies, planners, and local communities, facilitating effective and sustainable decision-making. Furthermore, the success of these solutions is strongly influenced by factors such as geological conditions, spatial and temporal distribution of rainfall, local infrastructure, and the use of precise analytical models such as GIS and fuzzy logic. On the other hand, the structure of water governance in Iran, due to centralization, institutional discoordination, and weakness in stakeholder engagement, constitutes one of the most significant obstacles to the effective realization of these measures. Consequently, transformation in water resource governance through participatory approaches, increased transparency, policy coordination, utilization of indigenous knowledge, interdisciplinary integration, and the use of innovative solutions compatible with the country’s climate is an indispensable necessity.},  
Keywords = {Coping with water scarcity, Optimization of water consumption, Management innovations, Water resources},
volume = {13},
Number = {4}, 
pages = {69-90}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {مروری بر مدیریت نوین و بهینه‌سازی مصرف آب برای مقابله با بحران کم‌آبی در ایران},
abstract_fa ={راهکارهای نوین با بهره‌گیری از فناوری‌های پیشرفته می‌توانند نقش مؤثری در بهینه‌سازی مصرف آب و بهبود مدیریت منابع آبی ایفا کنند. بر همین اساس، پژوهش حاضر با هدف شناسایی انواع این راهکارها و ارزیابی میزان اثربخشی آن‌ها بر پایداری منابع آب، به‌ویژه در استان‌های خشک و نیمه‌خشک کشور، انجام شده است. در این راستا، مقالات داخلی منتشر شده در بازه زمانی ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۴ مورد بررسی قرار گرفته‌اند تا ضمن تحلیل یافته‌های موجود، رهیافت‌های ارائه‌شده به‌صورت نظام‌مند تحلیل شوند. نتایج نشان می‌دهد که استفاده از فناوری‌هایی هم‌چون سدهای زیرزمینی، سامانه‌های جمع‌آوری آب باران، بازچرخانی آب و پساب، بهره‌گیری از آب مجازی، سامانه‌های پخش سیلاب و تغذیه مصنوعی آبخوان‌ها، و به‌ویژه اصلاح در حکمرانی آب، در صورت اجرای هدفمند و بومی‌سازی‌شده، می‌تواند به کاهش وابستگی به منابع متعارف و افزایش تاب‌آوری مناطق خشک منجر شود. با این حال، بررسی منابع داخلی نشان می‌دهد که میزان اثربخشی و موفقیت این راهکارها هنوز به‌طور جامع مورد ارزیابی قرار نگرفته و اغلب مطالعات موجود، به دوره‌های زمانی کوتاه‌مدت (عمدتاً یک‌ساله) محدود شده‌اند. این در حالی است که برای دستیابی به تصویر دقیق‌تری از تأثیر واقعی این اقدامات بر بهبود وضعیت منابع آب، انجام مطالعات بلندمدت و جامع، حداقل در بازه‌های چندساله، ضروری است. تنها در این صورت می‌توان اطلاعات قابل‌اعتمادی را در اختیار نهادهای اجرایی، برنامه‌ریزان و جوامع محلی قرار داد و زمینه تصمیم‌گیری‌های مؤثر و پایدار را فراهم ساخت. افزون بر این، موفقیت این راهکارها به‌شدت تحت تأثیر عواملی نظیر شرایط زمین‌شناسی، توزیع مکانی و زمانی بارندگی، زیرساخت‌های محلی و استفاده از مدل‌های تحلیلی دقیق مانند GIS و منطق فازی قرار دارد. از سوی دیگر، ساختار حکمرانی آب در ایران، به‌دلیل تمرکزگرایی، ناهماهنگی نهادی، و ضعف در جلب مشارکت ذی‌نفعان، یکی از مهم‌ترین موانع در مسیر تحقق مؤثر این اقدامات محسوب می‌شود. در نتیجه، تحول در حکمرانی منابع آب از طریق رویکرد مشارکت‌محور، ارتقای شفافیت، هماهنگی میان سیاست‌ها، بهره‌گیری از دانش بومی، تلفیق تخصص‌های بین‌رشته‌ای و استفاده از راهکارهای نوین سازگار با اقلیم کشور، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر به شمار می‌رود.},
keywords_fa = {بهینه‌سازی مصرف آب, مقابله با کم‌آبی, منابع آب, نوآوری‌های مدیریتی},
url = {http://jircsa.ir/article-1-591-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-591-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2026}  
}

@article{ 
author = {Jafari, Ali and Bayat, Parviz},  
title = {Comparison of factors affecting non-participation in watershed management projects from the point of view of local communities in selected watersheds of Bushehr province}, 
abstract ={Several factors cause people's lack of participation in watershed management projects, the purpose of this research is to identify, classify and prioritize them in selected watershed areas of Bushehr province from the point of view of watershed residents and experts. For this purpose, these factors were identified and classified based on the review of sources, questions from experts, as well as referring to the area and face-to-face interviews with residents and users. In the next step, the questionnaires of paired comparisons and Likert were prepared as measurement tools and the validity of the questionnaires was confirmed based on the opinions of experts.Finally, after determining the sample size in each watershed by the Cochran formula and completing the questionnaires, using the fuzzy hierarchical analysis process and the Friedman test, indicators and sub-indices affecting the lack of sustainable public participation in the watershed management plans of the watersheds of Bushehr province were prioritized. The results showed that in all four selected watershed areas of Bushehr province, from the experts' point of view, the sub-index of "lack of training of the residents of the watershed regarding related projects and goals" with an average rank of 8.49 has the highest relative priority, and the sub-index of "lateness of watershed management projects" with an average rank of 4.06 has the lowest relative priority in the non-participation of people in watershed management projects. From the perspective of the local communities of the Kaki watershed, the sub-index of "ethnic and local differences" with an average rank of 8.77 has the highest relative priority and the sub-index of "non-use of local promoter groups" with an average rank of 4.32 has the lowest relative priority. From the perspective of the local communities of the Bushkan watershed, the sub-index of "lack of education of the residents of the basin regarding related projects and goals" with an average rank of 8.92 has the highest relative priority and the sub-index of "ignoring people's income as a direct economic incentive in the implementation of watershed management projects" with an average rank of 4.18 has the lowest relative priority. From the point of view of the local communities of the Samal Abkara watershed, the sub-index of "lack of attention to local forces in the implementation of projects" with an average rank of 8.8 has the highest relative priority and the sub-index of "ethnic and local differences" with an average rank of 4.25 has the lowest relative priority And from the perspective of the local communities of the Sena watershed, the sub-index of "non-use of local promoter groups" with an average rank of 8.82 has the highest relative priority and the sub-index of "low level of literacy and awareness" with an average rank of 4.27 has the lowest relative priority in the non-participation of people in watershed projects.},  
Keywords = {Nonparametric tests, multi-criteria decision making, fuzzy analytic hierarchy process, ranking, Friedman test, Bushehr province watershed.},
volume = {13},
Number = {4}, 
pages = {91-108}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {مقایسه عوامل موثر بر عدم مشارکت در طرح‌های آبخیزداری از دیدگاه جوامع محلی حوزه‌های آبخیز منتخب استان بوشهر},
abstract_fa ={عوامل متعددی باعث عدم مشارکت مردمی در طرح‌های آبخیزداری می­گردد که هدف از پژوهش حاضر شناسایی، طبقه‌بندی و نیز اولویت‌بندی آن­ها در حوزه­های آبخیز منتخب استان بوشهر از دیدگاه آبخیزنشینان و کارشناسان است. بدین ‌منظور ابتدا این عوامل بر اساس مرور منابع، پرسش از کارشناسان و نیز مراجعه به منطقه و مصاحبه حضوری با ساکنان و بهره‌برداران مشخص و طبقه­بندی شد. در مرحله بعد، پرسش‏نامه‏های مقایسات زوجی و لیکرت به ‌عنوان ابزار اندازه‌گیری تهیه و روایی پرسش‌نامه‌ها مبتنی بر نظرات خبرگان تایید شد. در نهایت پس از تعیین حجم نمونه در هر حوضه توسط فرمول کوکران و تکمیل پرسش‌نامه‌ها، با کاربرد فرآیند تحلیل سلسله مراتبی فازی و نیز آزمون فریدمن، شاخص‌ها و زیرشاخص­های موثر بر عدم مشارکت پایدار مردمی در طرح‌های آبخیزداری حوزه­های آبخیز استان بوشهر اولویت‌بندی شد. نتایج نشان داد که در هر چهار حوزه­های آبخیز منتخب  استان بوشهر از منظر خبرگان، زیرشاخص "عدم آموزش ساکنان حوضه در خصوص طرح­ها و اهداف مربوطه" با میانگین رتبه 49/8 دارای بیشترین اولویت نسبی و زیرشاخص "دیربازده بودن طرح‌های آبخیزداری" با میانگین رتبه 06/4 دارای کمترین اولویت نسبی در عدم مشارکت مردم در پروژه‌های آبخیزداری هستند. از منظر جوامع محلی حوزه آبخیز کاکی، زیرشاخص "اختلافات قومی و محلی" با میانگین رتبه 77/8 دارای بیشترین اولویت نسبی و زیرشاخص "عدم استفاده از گروه­های مروج بومی" با میانگین رتبه 32/4 دارای کمترین اولویت نسبی، از منظر جوامع محلی حوزه آبخیز بوشکان، زیرشاخص "عدم آموزش ساکنان حوضه در خصوص طرح­ها و اهداف مربوطه" با میانگین رتبه 92/8 دارای بیشترین اولویت نسبی و زیرشاخص " نادیده گرفتن درآمد مردم  به عنوان انگیزه­ی اقتصادی مستقیم در اجرای طرح­های آبخیزداری" با میانگین رتبه 18/4 دارای کمترین اولویت نسبی، از منظر جوامع محلی حوزه آبخیز سمل آبکره، زیرشاخص "عدم توجه به نیروی محلی در اجرای پروژه­ها" با میانگین رتبه 8/8 دارای بیشترین اولویت نسبی و زیرشاخص " اختلافات قومی و محلی" با میانگین رتبه 25/4 دارای کمترین اولویت نسبی و از منظر جوامع محلی حوزه آبخیز سنا، زیرشاخص "عدم استفاده از گروه­های مروج بومی" با میانگین رتبه 82/8 دارای بیشترین اولویت نسبی و زیرشاخص "پایین بودن سطح سواد و آگاهی" با میانگین رتبه 27/4 دارای کمترین اولویت نسبی در عدم مشارکت مردم در پروژه‌های آبخیزداری می‌باشند.},
keywords_fa = {آزمونهای ناپارامتریک, تصمیم گیری چندمعیاره, تحلیل سلسله مراتبی فازی, رتبه‌بندی, آزمون فریدمن, حوزه آبخیز استان بوشهر.},
url = {http://jircsa.ir/article-1-604-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-604-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2026}  
}

@article{ 
author = {Sadian, Ali and NematiShishehgaran, Nim},  
title = {Comparison of machine learning methods for statistical downscaling of climate models precipitation and temperature}, 
abstract ={Statistical downscaling of General Circulation Model (GCM) outputs to obtain accurate climate estimates at local scales is one of the fundamental challenges in climate change studies, particularly in hydrologically sensitive regions. Considering the limitations of conventional statistical methods and the emergence of modern machine learning algorithms, the present study aims to evaluate the performance of three methods—Multilayer Perceptron (MLP), Support Vector Machine (SVM), and Random Forest (RF)—for downscaling precipitation and temperature variables. Accordingly, the outputs of 10 CMIP6 climate models under four scenarios (SSP1-2.6, SSP2-4.5, SSP3-7.0, and SSP5.58) were extracted for the upstream basin of the Karkheh Dam during the historical period 1990–2014. The data were used for training for 20 years, and five years for testing the models.. Evaluation results based on three statistical indices (R², MAE, and RMSE) showed that the RF method outperformed the other two methods for both precipitation and temperature, while SVM yielded the weakest results, particularly in precipitation downscaling. Leveraging the superior RF approach, climate variables were projected for the periods 2031-2055 and 2056-2080, with trends analyzed using the Mann-Kendall test and Sen's slope estimator. The findings indicated that mean precipitation decreases under all four scenarios, with reductions of approximately 2.96% to 19.22%, while average temperature increases by 1.13°C to 3.13°C. Furthermore, trend analysis of precipitation and temperature variables for future periods under the evaluated scenarios indicates the persistence of natural and random fluctuations in precipitation alongside statistically significant upward trends in regional mean temperature. These results highlight the high sensitivity of the study area to climate change impacts and the necessity of employing machine-learning-based approaches to improve the accuracy of projections. Moreover, the application of these models enhances the ability to capture complex climate patterns and can effectively contribute to improving the downscaling of climate-model-simulated variables.},  
Keywords = {Climate change, General circulation models, Multilayer perceptron, Support vector machine, Random forest, Upstream Karkheh River Basin},
volume = {13},
Number = {4}, 
pages = {109-132}, 
publisher = { Iranian Rainwater Catchment Systems Association },
title_fa = {مقایسه عملکرد روش‌های یادگیری ماشین در ریزمقیاس‌نمایی متغیرهای بارش و دمای شبیه‌سازی‌شده توسط مدل‌های اقلیمی},
abstract_fa ={ریز‌مقیاس‌نمایی خروجی مدل‌های گردش عمومی جو (GCM) به‌منظور دستیابی به برآوردهای دقیق اقلیمی در مقیاس‌های محلی، یکی از چالش‌های اساسی در مطالعات تغییر اقلیم به‌ویژه در مناطق حساس هیدرولوژیکی است. با توجه به محدودیت‌های روش‌های آماری مرسوم و ظهور الگوریتم‌های نوین یادگیری ماشین، پژوهش حاضر با هدف ارزیابی عملکرد سه روش پرسپترون چندلایه (MLP)، ماشین بردار پشتیبان (SVM) و جنگل تصادفی (RF) برای ریزمقیاس‌نمایی متغیرهای بارش و دما انجام شده است. در این راستا، خروجی ۱۰ مدل اقلیمی CMIP6 تحت چهار سناریوی 26، SSP2.45، SSP3.70 و SSP5.85 برای حوضه رودخانه بالادست سد کرخه در دوره تاریخی 1990 تا 2014 استخراج شد. داده‌ها در یک دوره ۲۰ ساله برای آموزش و دوره پنج‌ساله برای آزمون مدل‌ها به کار رفتند. نتایج ارزیابی با سه شاخص آماری R²، MAE و RMSE نشان داد که روش RF در هر دو متغیر بارش و دما نسبت به دو روش دیگر عملکرد برتری دارد، در حالی‌که SVM ضعیف‌ترین نتیجه را به‌ویژه در ریزمقیاس‌نمایی بارش ارائه کرد. با بهره‌گیری از روش برتر (RF)، پیش‌نگری متغیرهای اقلیمی برای دوره‌های 2031–2055 و 2056–2080 انجام شده و در نهایت روند تغییرات متغیرهای مورد مطالعه با استفاده از آزمون من-کندال و برآوردگر شیب سن بررسی شد. یافته‌ها نشان دادند که متوسط بارش در هر چهار سناریو دارای تغییرات کاهشی بوده و در حدود 96/2 تا 22/19 درصد کاهش خواهد یافت؛ در حالی که متوسط دما بین 13/1 تا 13/3 درجه سانتی‌گراد افزایش می‌یابد. همچنین، نتایج حاصل از ارزیابی روند متغیرهای بارش و دما برای دوره‌های آتی تحت سناریوهای مورد ارزیابی، نشانگر تداوم نوسانات طبیعی و تصادفی متغیر بارش و افزایش معنادار روند متوسط دمای منطقه است. این نتایج بیانگر حساسیت بالای منطقه مطالعاتی به اثرات تغییر اقلیم و ضرورت استفاده از رویکردهای مبتنی بر یادگیری ماشین جهت بهبود دقت پیش‌نگری‌ها است. همچنین، به‌کارگیری این مدل‌ها با افزایش توانایی استخراج الگوهای پیچیده اقلیمی همراه بوده و می‌تواند در بهبود فرآیند ریزمقیاس‌نمایی متغیرهای شبیه‌سازی‌شده توسط مدل‌های اقلیمی مؤثر واقع شود.},
keywords_fa = {تغییر اقلیم, مدل‌های گردش عمومی جو, پرسپترون چندلایه, ماشین بردار پشتیبان, جنگل تصادفی, حوضه رودخانه بالادست سد کرخه.},
url = {http://jircsa.ir/article-1-605-en.html},  
eprint = {http://jircsa.ir/article-1-605-en.pdf},  
journal = {Iranian Journal of Rainwater Catchment Systems},  
issn = {2423-5970}, 
eissn = {2783-1531}, 
year = {2026}  
}