استحصال آب باران از سطوح عایق یک فناوری ساده و کمهزینه است که میتواند بهعنوان مکمل منابع آب موجود به کار رود، بهویژه در مناطقی که آب کمتری در دسترس است. عوامل متعددی در تعیین قابلیت اطمینان سامانههای استحصال آب باران مؤثر هستند و سازههایی که متناسب با الگوهای آب و هوایی محلی طراحی شدهاند، قابلیت اطمینان در دوره بهرهبرداری را بهبود میبخشند. تحقیق حاضر در محل ایستگاه تحقیقات کشاورزی اسماعیلآباد استان قزوین باهدف امکانسنجی تأمین بخشی از آب مورد نیاز مزرعه چهار هکتاری گل محمدی، از طریق سطوح آبگیر باران انجام شده است. در این پژوهش با توجه به استفاده صرف از رواناب ناشی از سقف سولهها، دبی بیشینه قابل استحصال از سطوح عایق با روش استدلالی برآورد شد. همچنین نیاز آبی مزرعه گل محمدی، با استفاده از نرمافزار Crop Wat و بر اساس آمار 10 ساله ایستگاه هواشناسی اسماعیلآباد، برآورد شد. نتایج پژوهش بیانگر آن است که حجم کل باران جمعآوری شده از سطوح عایق به مساحت 7734 مترمربع، 2606 مترمکعب در سال بوده که این میزان آب استحصالی از سطوح عایق در صورت ذخیرهسازی مناسب، حدود 20 درصد نیاز آبی مزرعه چهار هکتاری گلمحمدی را تأمین خواهد نمود. همچنین با توجه به هیدرومدول آب مصرفی مزرعه گل محمدی، حجم آب استحصالی از سطوح عایق تأمینکننده نیاز آبی یک مزرعه 8300 مترمربعی گلمحمدی خواهد بود. این حجم آب استحصالی نشاندهنده بیشینه پتانسیل سطوح آبگیر باران جهت تأمین نیاز آبی مزرعه، میباشد. در یک رویکرد کلی میتوان اشاره نمود سامانههای جمعآوری آب باران به دلیل اجرای عملیات جمعآوری آب باران در یک محدوده نسبتاً کوچک، نیاز به محاسبه دقیق حجم رواناب استحصالی و حجم مخزن ذخیره آب دارند. برآورد احجام مخزن ذخیره آب در سامانههای استحصال آب باران را میتوان به میزان بارش سالانه، الگوی زمانی بارش، ابعاد سطوح آبگیر باران (بهویژه مساحت سقفها)، نیاز آبی گیاه و الگوی زمانی مصرف آب در مزرعه، مرتبط دانست.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله: تخصصي دریافت: 1405/1/8 | ویرایش نهایی: 1405/6/20 | پذیرش: 1405/5/4 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1405/5/9 | انتشار الکترونیک: 1405/5/9
تکمیل و ارسال فرم تعارض منافع نویسنده گرامی ، پس از ارسال مقاله ، جهت دریافت فرم، لطفا بر روی کلمه فرم تعارض منافع کلیک نمایید و پس از تکمیل، در فایل های پیوست مقاله قرار دهید.
